Supreme Court dismisses request to rule on appealability of bankruptcy commissioner's order due to lack of serious doubt.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to rule on whether an appeal is admissible against a bankruptcy commissioner's order denying a creditor's fee waiver. The Regional Court raised this question because it lacked knowledge of two recent Supreme Court decisions clarifying the issue. The Court declined to intervene as the legal question was already settled in existing jurisprudence and did not require a new ruling.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 390 k.p.c.; Art. 400 k.p.c.: The Supreme Court will not rule on a legal question if it does not raise serious doubts or if the issue is already clearly resolved in existing case law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZP 36/05
POSTANOWIENIE
Dnia 22 czerwca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Jan Górowski (sprawozdawca)
w
sprawie
postępowania
upadłościowego
z
możliwością
zawarcia
układu
Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego "R.(…)" S.A. w R.
na skutek zażalenia z dnia 20 września 2004 r. wierzyciela "D.(…)"
sp. z o.o. i "C.(…)" sp. j. na postanowienie Sędziego Komisarza w przedmiocie odrzucenia zażalenia wierzyciela
"D.(…)" sp. z o.o. i "C.(…)" sp. j. - z dnia 28 października 2004 r. po rozstrzygnięciu w
Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 22 czerwca 2005 r., zagadnienia
prawnego przedstawionego przez Sąd Rejonowy w R. postanowieniem z dnia 28
stycznia 2005 r., sygn. akt V GUk (…):
"Czy na postanowienie Sędziego - Komisarza o odrzuceniu zażalenia przysługuje
zażalenie?"
odmawia podjęcia uchwały.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2005 r. Sąd Rejonowy w R. Wydział V
Gospodarczy przedstawił do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu następujące
zagadnienie: „czy na postanowienie Sędziego - Komisarza o odrzuceniu zażalenia
przysługuje zażalenie”.
Orzeczeniem, od którego zażalenie jako niedopuszczalne zostało w sprawie
odrzucone, było postanowienie Sędziego Komisarza z dnia 25 sierpnia 2004 r.
odmawiające wierzycielowi zwolnienia od kosztów sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zagadnienie prawne stanowiące przedmiot pytania prawnego musi budzić
poważne wątpliwości i pozostawać w związku przyczynowym z rozstrzygnięciem sprawy
(por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 26 lutego 1975 r., I PR 31/75,
OSNCP 1975, nr 12, poz. 176). Wprawdzie z treści art. 390 k.p.c. wprost nie wynika, czy
chodzi tu o problem całkowicie nowy nie rozwiązany w piśmiennictwie, bądź w
judykaturze, czy też tylko o to, że sąd drugiej instancji ma rzeczywiście wątpliwości co
do sposobu rozstrzygnięcia (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 1998 r.
III CZP 24/98 niepubl.), niemniej już na podstawie uzasadnienia postanowienia nie
można przyjąć, aby zachodziła ta przesłanka zarówno w ścisłym jak i szerszym
znaczeniu. Sam bowiem Sąd Rejonowy, działając w sprawie jako odwoławczy,
przedstawił jak jednolicie w literaturze rozwiązane jest przedstawione zagadnienie.
Dodać się godzi, że pytanie prawne zostało ujęte zbyt szeroko, albowiem dla
rozstrzygnięcia sprawy ma tylko znaczenie odpowiedź na pytanie: czy na postanowienie
sędziego komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odmowie zwolnienia od
kosztów sądowych przysługuje zażalenie.
Sądowi Rejonowemu nie były jeszcze znane, co jest zresztą zrozumiałe jeśli
wziąć pod uwagę datę przedstawienia zagadnienia następujące uchwały Sądu
Najwyższego: z dnia 5 lutego 2004 r., III CZP 111/03 OSNC 2005, nr 4, poz. 62 i z dnia
2 marca 2005 r. III CZP 9/04 (dotychczas niepublikowana). W tej ostatniej wyjaśnione
zostało, że na postanowienie sędziego – komisarza o odrzuceniu zażalenia na
postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych,
przysługuje zażalenie.
Z tych względów należało odmówić podjęcia uchwały.