Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 28/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses question on changing final enforcement order costs to remove VAT error.

Numero d'incarto III CZP 28/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to answer the legal question regarding whether a court can modify a final enforcement order to correct a tax error. The District Court had unilaterally added VAT to enforcement fees, which the District Court of Appeal questioned, leading to this referral. The Supreme Court ruled that established case law prohibits increasing enforcement fees with VAT and that the principle of legal certainty binds the court despite the enforcement order's finality.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 390 § 1 k.p.c.; Art. 759 § 2 k.p.c.; Art. 7673 k.p.c.; Art. 86 § 1 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: The Supreme Court may not answer a legal question if the lower court lacks serious doubts, as established case law definitively prohibits enforcement officers from adding VAT to fees and courts cannot mechanically apply legal certainty to enforceable clerical orders.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforcement costs VAT addition legal certainty clerical order Supreme Court question enforcement supervision finality of orders aliquota IVA

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 390 § 1 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 759 § 2 k.p.c.
z urzędu na podstawie art. 759 § 2 k.p.c. zmienił postanowienie Komornika Sądowego przy tym Sądzie G.
Art. 7673 k.p.c.
Po drugie, Sąd Najwyższy powołał się wówczas na pierwotne brzmienie art. 7673 k.p.c., który uprawniał sąd do podjęcia działań nadzorczych z urzędu, mimo podstaw do odrzucenia wniesionej skargi na czynności komornika.
Art. 769 § 2 k.p.c.
Tymczasem Sąd Najwyższy w uchwale w sprawie III 16/07 podkreślił, że pierwszeństwo powinno przysługiwać zasadzie legalizmu, której urzeczywistnieniu służy instytucja nadzoru judykacyjnego określonego w art. 769 § 2 k.p.c.Z tych względów, na podstawie art.
Art. 770 k.p.c.
Tym bardziej, że w postępowaniu egzekucyjnym koszty postępowania egzekucyjnego ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem (art. 770 zd.
Art. 86 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
769 § 2 k.p.c.Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji
art. 759 § 2 k.p.c
akt II Cz (…), "Czy w trybie art. 759 § 2 k.p.c.
art. 7673 k.p.c
Po drugie, Sąd Najwyższy powołał się wówczas na pierwotne brzmienie art. 7673 k.p.c., który uprawniał sąd do podjęcia działań nadzorczych z urzędu, mimo podstaw do odrzucenia wniesionej skargi na czynności komornika.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała 7 sędziów SN z 27 lipca 2017 r., III CZP 97/16
uchwała SN z 19 kwietnia 2007 r., III CZP 16/07
uchwała SN z 23 maja 2012 r., III CZP 11/12
uchwała SN z 23 maja 2012 r., III CZP 17/12
Tym bardziej, że wskazany pogląd został potwierdzony w późniejszym orzecznictwie (wyrok SN z 10 marca 2011 r., V CSK 300/10, nie publ.; uchwała SN z 23 maja 2012 r., III CZP 17/12 OSNC 2013, nr 1, poz.
uchwała SN z 26 października 2016 r., III CZP 63/16
wyrok SN z 10 marca 2011 r., V CSK 300/10
Tym bardziej, że wskazany pogląd został potwierdzony w późniejszym orzecznictwie (wyrok SN z 10 marca 2011 r., V CSK 300/10, nie publ.; uchwała SN z 23 maja 2012 r., III CZP 17/12 OSNC 2013, nr 1, poz.
postanowienie SN z 19 października 2005 r., V CK 642/04
III CZP 97/16
Supreme Court allows debtor's lawyer to submit preparatory documents in enforcement proceedings without prior permission.
III CZP 16/07
Supreme Court allows court to correct enforcement officer's final fee order for legal errors.
III CZP 11/12
Supreme Court allows late enforcement objection if it reveals grounds for supervisory court actions under Civil Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 28/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)‎SSN Roman TrzaskowskiProtokolant Bożena Kowalska w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela T. S.A. z siedzibą w P.‎przeciwko dłużnikom K. K. i K. K.prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P., sygn. akt KM (…),‎na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej‎w dniu 10 sierpnia 2018 r.,‎na skutek zagadnienia prawnegoprzedstawionego przez Sąd Okręgowy w P.‎postanowieniem z dnia 29 grudnia 2017 r., sygn. akt II Cz (…), "Czy w trybie art. 759 § 2 k.p.c. dopuszczalna jest zmiana przez sąd prawomocnego i wykonanego już postanowienia komornika sądowego w przedmiocie orzeczenia o kosztach postępowania egzekucyjnego w celu usunięcia spostrzeżonych uchybień polegających na doliczeniu przez komornika do opłaty egzekucyjnej stawki podatku od towarów i usług?" odmawia podjęcia uchwały.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017 r., Sąd Rejonowy w P. z urzędu na podstawie art. 759 § 2 k.p.c. zmienił postanowienie Komornika Sądowego przy tym Sądzie G. G. z dnia 11 marca 2016 r. w sprawie o sygn. KM (…) w punktach 1 i 2 w zakresie, w jakim do opłaty stosunkowej doliczono podatek od towarów i usług i samodzielnie ustalił wysokość tej opłaty. Sąd Rejonowy uznał, że obecnie obowiązujące przepisy nie pozwalają na doliczenie do opłaty egzekucyjnej podatku od towaru i usług (VAT). Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się komornik i wniósł zażalenie, w którym wskazał, że doliczenie podatku VAT było prawidłowe, bo znajdowało uzasadnienie w ustawie o podatku od towarów i usług.Sąd Okręgowy w P., rozpoznając zażalenie, powziął poważne wątpliwości prawne, którym dał wyraz, przedstawiając do rozstrzygnięcia sformułowane w postanowieniu zagadnienie prawne.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sądowi Najwyższemu może zostać przedstawione do rozstrzygnięcia takie zagadnienie prawne, które powstało przy rozpoznaniu apelacji lub zażalenia (art. 390 § 1 w zw. z art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.), przy czym zagadnienie to musi budzić budzącego poważne wątpliwości, które powinny być wyraźnie w uzasadnieniu postanowienia o przedstawieniu pytania prawnego wyjaśnione.Jak wynika z uzasadnienia przedstawionego pytania prawnego Sąd Okręgowy nie ma żadnych wątpliwości, że w świetle utrwalonego już w orzecznictwa Sądu Najwyższego komornik sądowy nie może podwyższyć opłaty egzekucyjnej, pobieranej na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (jedn. tekst:

Dz. U. z 2016 r., poz. 1138 ze zm.), o podatek od towarów i usług (por. przede wszystkim uchwałę 7 sędziów SN z 27 lipca 2017 r., III CZP 97/16, OSNC 2017, nr 12, poz. 131). Jednocześnie Sąd Okręgowy uwzględnił, że w uchwale SN z 19 kwietnia 2007 r., III CZP 16/07, OSNC 2008, nr 6, poz. 58 przyjęto, iż sąd może na podstawie art. 759 § 2 k.p.c. z urzędu zmienić prawomocne postanowienie komornika, którym wadliwie ustalono wysokość opłaty egzekucyjnej. Wątpliwości Sądu wynikają z tego, że wskazana uchwała spotkała się z krytyką w doktrynie, a także w związku z tym, że w sprawie chodzi o orzeczenie o kosztach postępowania egzekucyjnego, które zostało już wykonane.Wątpliwości te nie mogą być jednak uznane za rzeczywiste.

Po pierwsze, z uchwały w sprawie III CZP 16/07 wynika jednoznacznie, że prawomocność postanowienia komornika w przedmiocie kosztów postępowania nie stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 759 § 2 k.p.c., gdyż zasada związania prawomocnymi orzeczeniami dotyczy orzeczeń sądowych i nie można stosować jej mechanicznie do postanowień komornika. Po drugie, Sąd Najwyższy powołał się wówczas na pierwotne brzmienie art. 7673 k.p.c., który uprawniał sąd do podjęcia działań nadzorczych z urzędu, mimo podstaw do odrzucenia wniesionej skargi na czynności komornika.

Na gruncie poprzedniego stanu prawnego w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmowano dalej jednolicie, że w takiej sytuacji nie dochodzi do odrzucenia skargi, ale ma zastosowanie art. 759 § 2 k.p.c. (por. uchwały SN ‎z 23 maja 2012 r., III CZP 11/12, OSNC 2012, nr 10, poz. 118 oraz z 18 lipca 2012 r., III CZP 32/12, OSNC 2013, nr 2, poz. 13).Zmieniona od dnia 8 września 2016 r. treść art. 7673 k.p.c. (art. 1 pkt 65, 23 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw:

Dz.U. 2015.1311) wzmacnia tylko ugruntowane dotychczas stanowisko odnośnie działania sądu z urzędu, niezależnie od skuteczności czy dopuszczalności wniesionej skargi na czynności komornika. Tak należy rozumieć wyodrębnienie w art. 7673 § 2 k.p.c. nakazu stosowania art. 759 § 2 k.p.c., także w przypadku przewidzianego ‎w art. 7673 § 1 k.p.c. odrzucenia skargi na czynności komornika. Trudno zatem przyjąć, że od czasu wydania wymienionej uchwały Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 16/07, pomimo różnych ocen przedstawicieli doktryny, pojawiły się nowe istotne okoliczności uzasadniające zmianę dotychczasowego stanowiska.

Tym bardziej, że wskazany pogląd został potwierdzony w późniejszym orzecznictwie (wyrok SN z 10 marca 2011 r., V CSK 300/10, nie publ.; uchwała SN z 23 maja 2012 r., III CZP 17/12 OSNC 2013, nr 1, poz. 3; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2016, III CZP 63/1OSNC 2017/7-8/77).Powołane zaś w uzasadnieniu postanowienie Sądu Najwyższego z 19 października 2005 r. (V CK 642/04, nie publ.), w którym przyjęto zakaz ingerencji przez sąd na podstawie art. 759 § 2 k.p.c. w tą część planu podziału, która nie została zaskarżona, zostało wydane przed podjęciem uchwały w sprawie III CZP 16/07 i trudno traktować, je jako zmianę utrwalonego już stanowiska.Również sama okoliczność, że orzeczenie komornika sądowego zostało już wykonane nie może stanowić przeszkody do zastosowania art. 759 § 2 k.p.c., gdyż jest to kwestia wtórna z punktu widzenia kompetencji sądu sprawującego nadzór nad komornikiem sądowym.

Tym bardziej, że w postępowaniu egzekucyjnym koszty postępowania egzekucyjnego ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem (art. 770 zd. 2 k.p.c.). Wyegzekwowanie tych kosztów nie może zatem stać na przeszkodzie skorzystania przez sąd z uprawnienia określonego w art. 759 § 2 k.p.c., gdyż w praktyce doprowadziłoby to do pozbawienia jego znaczenia w odniesieniu do kosztów postępowania. Tymczasem Sąd Najwyższy w uchwale w sprawie III 16/07 podkreślił, że pierwszeństwo powinno przysługiwać zasadzie legalizmu, której urzeczywistnieniu służy instytucja nadzoru judykacyjnego określonego w art. 769 § 2 k.p.c.Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (jedn. tekst:

Dz.U. z 2018 r. poz. 5 z późn. zm.), Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.aj