Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 23/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question as theoretical, not directly linked to case facts under Art. 390 CPC.

Numero d'incarto III CZP 23/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to rule on a legal question regarding the enforceability of a debt transfer via a notarized copy of a delivery protocol. The Court of Appeal raised this issue without first determining whether the protocol constituted an official document under the Civil Procedure Code. The Supreme Court dismissed the question because it was theoretical and did not directly relate to the specific factual circumstances of the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 390 § 1 k.p.c.; Art. 390 § 2 k.p.c.: A legal question submitted by a court of second instance to the Supreme Court must be directly linked to the factual and legal situation of the case and necessary for the decision; theoretical questions detached from the specific case are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal question admissibility Civil Procedure Code official document definition notarized copy validity debt transfer enforcement theoretical legal issue Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 788 § 1 k.p.c.
"Czy w świetle regulacji zawartej w art. 788 § 1 k.p.c. podstawą
art. 390 § 1 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c. musi być wykładany w sposób ścisły, bez żadnych koncesji na
art. 390 § 2 k.p.c.
(art. 390 § 2 k.p.c.) stanowi wyjątek od konstytucyjnej zasady podległości sędziów
art. 178 ust. 1 Konstytucji RP
tylko Konstytucji oraz ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP).
art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 k.p.c. i art. 61 § 1
art. 788 § 1 k.p.c
"Czy w świetle regulacji zawartej w art. 788 § 1 k.p.c.
art. 788 k.p.c
że art. 788 k.p.c. określa wyczerpujący katalog dokumentów stanowiących
art. 390 § 2 k.p.c
(art. 390 § 2 k.p.c.) stanowi wyjątek od konstytucyjnej zasady podległości sędziów
art. 390 § 1 k.p.c
art. 390 § 1 k.p.c. musi być wykładany w sposób ścisły, bez żadnych koncesji na
art. 390 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 23/09

POSTANOWIENIE

Dnia 22 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

Protokolant Bożena Kowalska

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa

przy uczestnictwie Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego "H." sp. z

o.o. w K.

o nadanie klauzuli wykonalności,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 maja 2009 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009 r.,

"Czy w świetle regulacji zawartej w art. 788 § 1 k.p.c. podstawą

nadania

klauzuli

wykonalności

na

rzecz

następcy

prawnego

pierwotnego wierzyciela może być poświadczona przez notariusza za

zgodność z okazanym dokumentem (oryginałem) kopia dokumentu

urzędowego?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 20 października 2008 r. oddalił

wniosek Skarbu Państwa – Ministra Skarbu Państwa o nadanie klauzuli

wykonalności wyrokowi zaocznemu Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 29 lipca

1991 r. na rzecz wnioskodawcy jako następcy prawnemu pierwotnego wierzyciela –

Przedsiębiorstwa Przemysłu Drobiarskiego „G.” w G. W. W uzasadnieniu wskazał,

że art. 788 k.p.c. określa wyczerpujący katalog dokumentów stanowiących

podstawę nadania klauzuli wykonalności po przejściu uprawnienia na inną osobę

na rzecz tej osoby. Tymczasem przedłożony przez wnioskodawcę notarialnie

poświadczony odpis protokołu zdawczo-odbiorczego nie jest dokumentem

urzędowym, ani dokumentem prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym.

Niezależnie od tego uwidoczniona w protokole kwota przejętych należności nie

pokrywa się z kwotą, na jaką opiewa tytuł egzekucyjny objęty wnioskiem.

W apelacji od powyższego postanowienia wnioskodawca podniósł zarzut

kwestionujący ocenę, iż protokół zdawczo-odbiorczy nie jest dokumentem

urzędowym.

Rozpoznając zażalenie Sąd Apelacyjny powziął wątpliwość, której dał wyraz

w zagadnieniu prawnym przedstawionym do rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Związanie sądu drugiej instancji uchwałą rozstrzygającą zagadnienie prawne

(art. 390 § 2 k.p.c.) stanowi wyjątek od konstytucyjnej zasady podległości sędziów

tylko Konstytucji oraz ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP). Z tego też względu

art. 390 § 1 k.p.c. musi być wykładany w sposób ścisły, bez żadnych koncesji na

rzecz argumentów natury celowościowej lub utylitarnej (zob. m.in. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., III CZP 163/06, nie publ. oraz z 19

listopada 2008 r., III CZP 21/08, nie publ.).

W orzecznictwie utrwalone jest już stanowisko, zgodnie z którym sąd drugiej

instancji może przedstawić Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie

prawne, jeżeli pozostaje ono w bezpośrednim związku z problemami występującymi

przy rozpoznawaniu środka odwoławczego a jego rozwiązanie jest potrzebne dla

wydania orzeczenia w sprawie (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego:

z dnia 6 marca 1998 r., III CZP 73/97, nie publ.; z dnia 30 maja 2003 r., III CZP

30/03, nie publ.). Niezbędne jest zatem, aby wątpliwości sądu odwoławczego

nawiązywały do sytuacji faktycznej i prawnej, jaka wystąpiła w rozpoznawanej

sprawie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2008 r., III CZP

49/08, nie publ.). Rozważanie zagadnień natury teoretycznej nie należy do Sądu

Najwyższego, lecz jest domeną nauki prawa (zob. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 12 czerwca 2008 r., III CZP 42/08, nie publ.). Jeżeli pytanie ma

charakter teoretyczny, oderwany od okoliczności rozpatrywanego wypadku,

to odpowiedź na nie jest potrzebna do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.

Przedstawione przez Sąd Apelacyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia

2009 r. zagadnienie prawne nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 390 § 1

k.p.c., objaśnionych w przytoczonych wyżej judykatach. Zawarta w pytaniu

ujmującym to zagadnienie wątpliwość dotyczy wykładni art. 788 § 1 k.p.c.

i sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy przez wymieniony w tym przepisie

dokument urzędowy należy rozumieć wyłącznie jego oryginał, czy również jego

notarialnie poświadczoną kopię. Rozstrzygnięcie tak sformułowanej wątpliwości

wymaga jednak w pierwszym rzędzie dokonania oceny, czy protokół zdawczoodbiorczy, na który powołał się wnioskodawca, w ogóle stanowi dokument

urzędowy. Jedynie przypisanie wymienionemu protokołowi waloru dokumentu

urzędowego stawia na porządku dziennym zasadność postawionego przez Sąd

Apelacyjny pytania. Tymczasem Sąd ten nie tylko nie dokonał takiej oceny, ale

wręcz uznał jej przeprowadzenie – na obecnym etapie postępowania - za zbędne.

W świetle tego zapatrywania nie można przyjąć, że przedstawione zagadnienie

prawne nawiązuje bezpośrednio do sytuacji faktycznej i prawnej, jak wystąpiła

w poddanym osądowi wypadku, a tym samym, iż usunięcie zawartych w nim

wątpliwości jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy. Konstatacja ta jest

uzasadniona tym bardziej, że w ocenie Sąd pierwszej instancji dokument, na

który powołał się wnioskodawca, nie spełnia kryteriów formalnych określonych

w art. 788 k.p.c. Bez jednoznacznego przesądzenia tej kwestii rozstrzygnięcie

przedstawionego zagadnienia prawnego pozostaje bez znaczenia dla oceny

zasadności zażalenia wniesionego przez wnioskodawcę.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 k.p.c. i art. 61 § 1

ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052

ze zm.), orzekł jak w sentencji.