Supreme Court dismisses legal question referral due to Patient Ombudsman withdrawing the request.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the legal question regarding compensation for relatives of victims of intentional harm. The Patient Ombudsman initially requested a ruling on whether such relatives could claim damages but subsequently withdrew the request on April 11, 2023. Consequently, the Court deemed the referral to the Constitutional Tribunal unnecessary and ordered the proceedings to be terminated.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 83 § 2 u.SN; Art. 86 § 1 u.SN: If the Patient Ombudsman withdraws a request to resolve a legal question, the Supreme Court must dismiss the proceedings as the referral becomes unnecessary.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZP 2/22 POSTANOWIENIEskładu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego 17 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Łodko (przewodniczący)SSN Jacek GrelaSSN Beata JaniszewskaSSN Maciej KowalskiSSN Ewa Stefańska (sprawozdawca)SSN Tomasz SzanciłoSSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym 17 maja 2023 r. w Warszawiena skutek przedstawienia przez Rzecznika Praw Pacjentazagadnienia prawnego: "Czy osobie bliskiej poszkodowanego, który na skutek czynu niedozwolonego doznał ciężkiego i trwałego rozstroju zdrowia, może przysługiwać zadośćuczynienie pieniężne?" 1. uchyla postanowienie z 15 marca 2023 r.;
2. umarza postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Na podstawie art. 83 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1093 ze zm., dalej u.SN) Rzecznik Praw Pacjenta wniósł o rozstrzygnięcie następującego zagadnienia prawnego: „Czy osobie bliskiej poszkodowanego, który na skutek czynu niedozwolonego doznał ciężkiego i trwałego rozstroju zdrowia, może przysługiwać zadośćuczynienie pieniężne?”. Na posiedzeniu niejawnym 15 marca 2023 r. Sąd Najwyższy, na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.
U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) oraz art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r. poz. 2393), przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: „Czy art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz. U. poz. 1509) jest zgodny z art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 47 oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności z zasadą nieretroaktywności prawa, pewności prawa oraz zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa?”.Pismem z 11 kwietnia 2023 r. (które wpłynęło do Sądu 12 kwietnia 2023 r.) Rzecznik Praw Pacjenta cofnął złożony wniosek o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego i wnosił o umorzenie postępowania w tej sprawie.
Zwrócił się także o niekierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, względnie o jego cofnięcie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 86 § 1 u.SN jeżeli skład Sądu Najwyższego uzna, że przedstawione zagadnienie wymaga wyjaśnienia, a rozbieżności - rozstrzygnięcia, podejmuje uchwałę, w przeciwnym razie odmawia jej podjęcia, a jeżeli podjęcie uchwały stało się zbędne - umarza postępowanie.Ponieważ Rzecznik Praw Pacjenta cofnął złożony wniosek o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, podjęcie uchwały stało się zbędne, co uzasadniało umorzenie postępowania w sprawie.
Zasadne było również uchylenie postanowienia Sądu Najwyższego z 15 marca 2023 r. o przedstawieniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego.Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 in fine u.SN, orzeczono jak w sentencji. 9A.G.)[ms]