Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 19/05 Generato dall'IA

Supreme Court rules public procurement appeals require proportional filing fees, not fixed amounts, based on civil procedure law.

Numero d'incarto III CZP 19/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court resolved a legal question regarding the court fees applicable to appeals against arbitrators' decisions in public procurement cases. The lower court sought clarification on whether a fixed fee or a proportional fee should apply, given a gap in the implementing regulations. The court determined that the proportional fee of one-fifth of the standard filing fee is required, as the fixed fee provision does not cover this specific procedural step.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych art. 29 ust. 1; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. art. 9 ust. 3 pkt 2: Skarga na postanowienie zespołu arbitrów w sprawach o zamówienie publiczne podlega opłacie w wysokości piątej części wpisu stosunkowego.

Parole chiave

Generato dall'IA
public procurement court filing fees proportional fees arbitrators decisions civil procedure law legal fees regulation administrative appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych
Ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych
art. 390 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 12 maja 2005 r., III CZP 19/05

Sędzia SN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Antoni Górski

Sędzia SN Barbara Myszka

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi wykonawcy Wojciecha P., prowadzącego

działalność gospodarczą pod firmą "P.-S.", Zakład Usług Specjalistycznych w W.

przeciwko zamawiającemu Gminie W. – Zarządowi Zieleni Miejskiej w W. od

postanowienia zespołu arbitrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. po rozstrzygnięciu w Izbie

Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 12 maja 2005 r., przy udziale prokuratora

Prokuratury Krajowej Iwony Kaszczyszyn, zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 23 grudnia 2004 r.:

„Jakiej opłacie sądowej podlega skarga na postanowienie Zespołu Arbitrów w

sprawach o zamówienia publiczne, w szczególności, czy pobiera się od takiej skargi

wpis stały w kwocie 3000 zł zgodnie z § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów

w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 155, poz. 753 ze zm.), czy też należy odpowiednio

stosować przepisy dotyczące opłat od zażalenia tj. 1/5 wpisu stosunkowego (§ 9

ust. 5 powołanego rozporządzenia)?"

podjął uchwałę:

Od skargi na postanowienie zespołu arbitrów w sprawach o zamówienie

publiczne pobiera się piątą część wpisu stosunkowego.

Uzasadnienie

Zespół arbitrów postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2004 r. odrzucił odwołanie

Wojciecha P. od oddalenia przez zamawiającego Gminę W. – Zarząd Zieleni

Miejskiej protestu z dnia 16 lipca 2004 r.

Rozpoznając skargę Wojciecha P. na to postanowienie, wniesioną na

podstawie art. 194 ust. 1 i art. 195 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. –

Prawo zamówień publicznych (Dz.U. Nr 19, poz. 177 ze zm.), Sąd Okręgowy we

Wrocławiu przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia przytoczone na

wstępie zagadnienie prawne. Sąd Okręgowy powziął wątpliwości dlatego, że § 18

ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie

określenia wysokości wpisów sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 155, poz. 753 ze zm.)

przewiduje jedynie opłatę sądową od skargi wnoszonej od wyroku zespołu arbitrów,

stanowiąc, że podlega ona wpisowi stałemu w kwocie 3000 zł, brak natomiast

regulacji dotyczącej opłaty sądowej, której ma podlegać skarga wnoszona od

postanowienia zespołu arbitrów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm. – dalej: "u.k.s.c.")

wymienia enumeratywnie przypadki, w których nie zachodzi obowiązek uiszczania

opłat od pism zawierających wnioski o podjęcie czynności przez sąd (art. 8-10, 16

ust. 4, art. 19 i 23). Wynika z tego, że regułą ustawową jest, iż wszystkie pisma,

które wymagają podjęcia czynności przez sąd, podlegają opłacie. Żaden przepis

ustawy nie zwalnia od opłaty skargi na postanowienie zespołu arbitrów w sprawach

o zamówienie publiczne. Brak także ustawowego upoważnienia dla Ministra

Sprawiedliwości do zwolnienia takiej skargi od opłat.

Ogólne upoważnienie do wydania rozporządzenia wykonawczego przez

Ministra Sprawiedliwości, zawarte w art. 37 u.k.s.c., przyznaje mu kompetencję do

określania wysokości wpisów w poszczególnych rodzajach spraw, ale nie pozwala

mu na zwalnianie od wpisów. Braku określenia wysokości wpisu od skargi na

postanowienie zespołu arbitrów w przepisach rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości, wydanego na podstawie art. 37 u.k.s.c., nie można zatem

interpretować jako zwolnienia tego środka odwoławczego od opłaty sądowej.

Lukę istniejącą w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie

określania wysokości wpisów w sprawach cywilnych trzeba wypełnić w drodze

wykładni. Można przyjąć, że skarga na postanowienie powinna podlegać takiej

samej opłacie jak skarga od wyroku zespołu arbitrów, tj. określonemu w § 18 ust. 5

rozporządzenia wpisowi stałemu w kwocie 3000 zł. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu

przedstawionego zagadnienia prawnego zwrócił uwagę, że rozwiązanie to może

budzić zastrzeżenia, gdyż środek odwoławczy od orzeczenia o charakterze

formalnym, który mają postanowienia zespołu arbitrów, podlegałby takiej samej

opłacie jak skarga od rozstrzygnięcia merytorycznego. Tymczasem jest regułą, że

postanowienia formalne, nawet kończące postępowanie, podlegają opłacie niższej,

w wysokości 1/5 wpisu.

Przeciwko omawianemu rozwiązaniu przemawia także inny argument. Ustawa

o kosztach sądowych w spawach cywilnych przyjmuje w art. 29 zasadę, że wpisy są

stosunkowe. Luka w rozporządzeniu wykonawczym nie powinna być usuwana

przez kreowanie wyjątku od ustawowej zasady, dlatego należy uznać, że opłata od

skargi na postanowienie zespołu arbitrów ma charakter wpisu stosunkowego.

Stosownie do § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, od zażalenia pobiera się piątą

część wpisu. Skarga na postanowienie zespołu arbitrów nie jest ani zażaleniem, ani

apelacją w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania cywilnego, jednakże

swoim charakterem bardziej zbliżona jest do zażalenia niż do apelacji. Biorąc to pod

uwagę i zasadę stosunkowości wpisu, wynikającą z art. 29 u.k.s.c., należy przyjąć,

że od skargi na postanowienie zespołu arbitrów w sprawach o zamówienie

publiczne pobiera się piątą część wpisu stosunkowego.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. rozstrzygnął

przedstawione zagadnienie prawne, jak w uchwale.