Supreme Court dismisses appeal when administrative execution title is withdrawn, making prior seizure ineffective.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to issue a ruling on the legal issue because the underlying administrative execution title was withdrawn and the seizure was subsequently annulled. The lower court had argued that a seizure remains valid if the debtor was listed as a shareholder at the time of notification, even if shares were transferred later. The Court determined that since the execution title no longer existed, the seizure lacked any legal basis and the question of its validity became moot.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 390 § 1 k.p.c.; Art. 390 § 2 k.p.c.; Art. 29 ust. 1 u.p.e.a.; Art. 386 § 3 k.p.c.; Art. 61 § 1 ust. o SN: When the execution title is withdrawn and the seizure is annulled, the question of the seizure's validity becomes irrelevant and the appeal is dismissed without a ruling on the legal issue.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZP 163/06
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca)
Protokolant Izabela Czapowska
w sprawie z wniosku Naczelnika Urzędu Skarbowego W. przy uczestnictwie D.
Spółki z o.o. w W. i D. G.
o przyjęcie do akt rejestrowych,
po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym
w dniu 22 lutego 2007 r.,
zagadnienia prawnego przedstawionego
przez Sąd Okręgowy w W.
postanowieniem z dnia 5 września 2006 r.,
„Czy jest skuteczne zajęcie udziałów w spółce z ograniczoną
odpowiedzialnością
w
trybie
postępowania
egzekucyjnego
w administracji w sytuacji, gdy dłużnik ujawniony jest w Krajowym
Rejestrze Sądowym jako wspólnik tej spółki, pomimo dokonanego już
zbycia udziałów w warunkach, gdy zawiadomienie o zajęciu zostało
wystawione przed zbyciem udziałów w spółce z ograniczoną
odpowiedzialnością przez dłużnika a doręczone po zbyciu tych
udziałów.”
odmawia podjęcia uchwały.
Uzasadnienie
Z uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego wydanego na podstawie
art. 390§ 1 k.p.c. wynika, że dłużnik D. G. miał 8500 udziałów, wartości 100 zł
każdy, w spółce D. z o. o. i sprzedał je trzem osobom dnia 31 stycznia 2006 r.
zawiadamiając spółkę o zbyciu w tym samym dniu.
Wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców wpłynął
3 lutego 2006 r. i Sąd prowadzący Krajowy Rejestr Sądowy wykreślił D. G. z
rejestru wspólników a wpisał w jego miejsce troje nabywców jako wspólników w
dniu 10 lutego 2006 r.
Zajęcia tych udziałów dokonał Naczelnik Urzędu Skarbowego, wystawiając 30
stycznia 2006 r. zawiadomienie o zajęciu, doręczone spółce 1 lutego 2006 r. W
tym samym dniu zawiadomienie zostało złożone w Sądzie Rejonowym – Wydział
Gospodarczy
Krajowego
Rejestru
Sądowego
i
przyjęte
postanowieniem
referendarza sądowego z 2 lutego 2006 r., na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o
KRS i art. 96j § 1 i 3
ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U.2005 r., nr 229, poz.1954 ze
zm.; dalej: u.p.e.a.).
W wyniku skargi na czynność referendarza sądowego, wniosek rozpoznał
Sąd prowadzący Rejestr, przyjmując postanowieniem z 13 kwietnia 2006 r.
zawiadomienie o zajęciu udziałów do akt rejestrowych.
Według oceny Sądu Rejonowego, zajęcie dokonane przed wpisem zmiany
wspólników i ogłoszeniem tego wpisu jest skuteczne. Apelację wniosła spółka „D.” z
o. o. Wątpliwości powstały na tle wykładni art. 96j, z którego Sądu Okręgowy
wyprowadza wniosek, że w chwili doręczenia zawiadomienia o zajęciu dłużnik
powinien być wspólnikiem, powołując przy tym również odmienne poglądy
określające granice skutecznego zajęcia według daty wpisu nabywcy i ogłoszenia
w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, jako zapewniające skuteczność egzekucji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podjęcie uchwały rozstrzygającej zagadnienie prawne przedstawione przez sąd
odwoławczy, ze względu na wiążący jej charakter (art. 390 § 2 k.p.c.) stanowi
wyjątek od zasady samodzielnego rozstrzygania całej sprawy przez sąd właściwy.
Dlatego ta przesłanka stosowania art. 390 k.p.c. wykładana jest ściśle. W taki też
sposób tłumaczone jest ograniczenie wymagające istnienia związku między
przedstawionym zagadnieniem prawnym a rozstrzygnięciem środka odwoławczego.
Nie
wszystkie
bowiem
wątpliwości
prawne
wyłaniające
się
w
sprawie
usprawiedliwiają podejmowanie uchwały na podstawie art. 390 k.p.c., lecz tylko
takie, które kształtowałyby podstawę prawną rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej
sprawie należy zwrócić uwagę na okoliczność, że zawiadomienie organu
egzekucyjnego dotyczyło zajęcia egzekucyjnego, to jest pierwszej czynności
egzekucyjnej sensu stricto, zmierzającej do uzyskanie pieniędzy z tytułu dochodów,
jakie przynosiły udziały lub z tytułu ich egzekucyjnej sprzedaży. W jednym i drugim
wypadku zajęcie nie było czynnością oderwaną od dalszego postępowania lecz
stanowiło jego integralną część, ponieważ bez zajęcia nie mogło dojść do
przymusowego spieniężenia praw osoby, której udziały przysługiwały (arg. z art. 1a
pkt 18 u. p.e.a.).
Wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przesądza, że będzie ono
kontynuowane, ponieważ wnioskodawca może cofnąć wniosek albo zajdzie
konieczność jego umorzenia np. wskutek wygaśnięcia obowiązku zgodnie z art. 33
pkt 1 w zw. z art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 118, poz. 968 ze zm.).
Dla rozpoznawanej sprawy istotne są okoliczności ujawnione w złożonych
do akt odpisach pism Naczelnika Urzędu Skarbowego z 11 i 12 lipca 2006 r.:
1. powiadamiającego o uchyleniu zajęcia z 30 stycznia 2006 r. oraz
wycofaniu przez wierzyciela tytułu wykonawczego z obrotu
prawnego;
2. zawierającego wniosek o wykreślenie wpisu zajęcia udziałów
w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Sąd Okręgowy uznał, że złożenie wniosku o wykreślenie wpisu o zajęcie udziałów
nie oznacza jego cofnięcia, w związku z tym wpływ dalszych czynności
egzekucyjnych na zasadność złożonego wniosku o przyjęcie do akt zawiadomienia
o zajęciu udziałów
w spółce będzie oceniany po rozstrzygnięciu zagadnienia
prawnego.
Stanowiska tego nie można podzielić. Wycofanie tytułu wykonawczego
„z obrotu prawnego” oznacza dla innych osób i organów władzy brak tego tytułu,
a tym samym brak podstawy do wszczęcia i prowadzenia egzekucji (art. 29 ust. 1
u.p.e.a.), tym bardziej, że jednocześnie uchylono dokonane zajęcie egzekucyjne.
W takim razie odpadła podstawa dokonywania wpisu zawiadomienia polegającego
w rzeczywistości na złożeniu pisma do akt rejestrowych. Ponieważ wydane w dniu
13 kwietnia 2006 r postanowienie o przyjęciu wskutek zaskarżenia jest
nieprawomocne, podstawą rozstrzygnięcia apelacji winien być art. 386 § 3 k.p.c.
Nie wymaga to jednak wyjaśniania wątpliwości przedstawionych w zagadnieniu
prawnym.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 61 § 1
ustawy o Sądzie Najwyższym).
db