Supreme Court refuses to rule on whether a claimant's right abuse can revive a statute of limitations that has expired.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to issue a binding precedent regarding whether a claimant's abuse of rights could revive a statute of limitations that had expired. The lower court raised the issue because the claimant sought to hold partners liable for a civil partnership's debts after the three-year limitation period under the Commercial Code had passed. The Court declined to rule, stating that doing so would improperly substitute its judgment for the trial court's assessment of the specific facts.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 5 k.c.; Art. 574 k.s.h.; The Supreme Court may refuse to issue a precedent when the legal question does not require a new judicial interpretation and would otherwise substitute the trial court's assessment of the case merits.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZP 15/10
POSTANOWIENIE
Dnia 9 kwietnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Dariusz Dończyk
SSN Barbara Myszka
w sprawie z powództwa Zbigniewa L.
przeciwko "E." sp. z o.o. w S.
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 kwietnia 2010 r.,
na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego
przez Sąd Okręgowy
postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r.,
"Czy podniesienie zarzutu nadużycia prawa podmiotowego (art.
5 k.c.), jeśli jest słuszny, może zniweczyć skutki wpływu terminu
zawitego z art. 574 k.s.h.?
Innymi słowy: "czy z pomocą wymienionego zarzutu można
wskrzesić odpowiedzialność wspólników byłej spółki cywilnej za jej
zobowiązania, wygasłą po upływie terminu trzyletniego (art. 574
k.s.h.), liczonego od dnia przekształcenia w trybie art. 551 § 2 i 3
k.s.h. spółki cywilnej w spółkę handlową?"
odmawia podjęcia uchwały.
Uzasadnienie
Podobne zagadnienie prawne do przedstawionego w niniejszej sprawie było
przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 104/08. W tamtej
sprawie dotyczyło ono kwestii, czy upływ terminu zawitego wynikający z art. 534
k.c. może zostać nieuwzględniony na skutek zarzutu czynienia ze swego prawa
użytku w sposób sprzeczny ze społeczno gospodarczym przeznaczeniem prawa
lub zasadami współżycia społecznego. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia
6 listopada 2008 r. odmówił podjęcia w tamtej sprawie uchwały. Po dokonaniu
przeglądu orzecznictwa dotyczącego rozpoznawanej kwestii stwierdził, że, co do
zasady, dopuszcza się w nim - w sytuacjach zupełnie wyjątkowych - możliwość
nieuwzględnienia upływu terminu zawitego z powołaniem się na zasady współżycia
społecznego. Rozbieżności dotyczą przede wszystkim możliwości zastosowania tej
zasady do konkretnego stanu faktycznego, a więc problemu subsumcji normy
wynikającej z art. 5 k.c. W tej sytuacji wydawanie przez Sąd Najwyższy kolejnego
orzeczenia w materii, której dotyczy przedstawione zagadnienie prawne nie
wniosłoby nowych treści judykacyjnych, a zmierzałoby nieuchronnie do wypowiedzi,
czy zastosowanie art. 5 k.c. w konkretnej sprawie jest uzasadnione, a zatem byłoby
niedopuszczalnym zastępowaniem sądu meriti w orzekaniu.
Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela
stanowisko prawne zajęte w powołanym postanowieniu z dnia 6 listopada 2008 r.
III CZP 104/08 i w konsekwencji uznaje, że również w sprawie niniejszej należało
odmówić podjęcia uchwały (art. 390 k.p.c. w zw. z art. 61 § 1 ustawy z dnia
23 listopada 2003 r. o Sądzie Najwyższym, Dz. U. Nr 240, poz. 1052).