Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 13/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question regarding enforcement costs for security orders under Art. 753 CPC.

Numero d'incarto III CZP 13/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to rule on a legal question submitted by the District Court regarding the enforcement of security costs. The debtor argued that enforcement was unnecessary as he voluntarily fulfilled his obligation, while the creditor sought to charge enforcement costs to the debtor. The Court determined that the legal question was inadmissible because the District Court's decision on enforcement costs was not appealable, and the Supreme Court cannot interpret provisions contrary to their literal meaning.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 753 k.p.c.; Art. 770 k.p.c.; The Supreme Court may not rule on a legal question if the lower court's decision is not appealable or if answering it would require a literal interpretation contrary to the statutory text.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforcement security costs legal question inadmissibility appealability of enforcement decisions literal interpretation rule civil procedure code supreme court jurisdiction voluntary performance defense

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 753 k.p.c.
okresowo określonej sumy pieniężnej (art. 753 k.p.c.) jest
art. 770 k.p.c.
zabezpieczającego na podstawie art. 770 k.p.c. w zw.
art. 743 § 1 k.p.c.
egzekucji (art. 743 § 1 k.p.c.).
art. 767 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 7674 § 1 w związku z art.
art. 745 k.p.c.
w sprawie, w której udzielono zabezpieczenia (por. art. 745 k.p.c.). Wobec tego,
art. 390 § 1 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c. w związku z art.
art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
z art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r.
art. 753 k.p.c
okresowo określonej sumy pieniężnej (art. 753 k.p.c.) jest
art. 770 k.p.c
zabezpieczającego na podstawie art. 770 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała SN z dnia 6 listopada 2008 r., III CZP 106/08
uchwała SN z dnia 15 września 1995 r., III CZP 110/95
III CZP 106/08
Appeal against seizure of pension payments is inadmissible as it does not end civil proceedings.
III CZP 110/95

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 13/11

POSTANOWIENIE

Dnia 15 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie ze skargi Marka N.

na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w J.

w sprawie egzekucyjnej Kmp [...] z wniosku wierzycielki Jolanty N.,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 kwietnia 2011 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Okręgowy

postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r.,

"Czy

w

przypadku

prowadzenia

postępowania

zabezpieczającego

w

celu

wykonania

postanowienia

zobowiązującego obowiązanego do zapłaty uprawnionemu

okresowo określonej sumy pieniężnej (art. 753 k.p.c.) jest

dopuszczalne orzekanie przez komornika o kosztach postępowania

zabezpieczającego na podstawie art. 770 k.p.c. w zw. z art. 49

Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997

roku (Dz.U. Nr 167 z 2006 r., poz. 1191 ze zm.)?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

W skardze na czynności komornika obowiązany Marek N. wniósł o uchylenie

czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w J. polegającej na

zajęciu jego wynagrodzenia za pracę. Podniósł, że uprawniona bezzasadnie

skierowała postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia do wykonania w drodze

egzekucji (art. 743 § 1 k.p.c.). Ponadto wniósł o uchylenie postanowienia w

przedmiocie ustalenia kosztów egzekucyjnych i obciążenie tymi kosztami

uprawnionej. Według skarżącego wszczęcie egzekucji było bezprzedmiotowe, gdyż

spełniał on dobrowolnie swoje świadczenie i nie dał żadnych powodów

do skierowania sprawy do komornika.

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. oddalił skargę

obowiązanego Marka N. podnosząc, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do

badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Zauważył, że obowiązany określone kwoty wynikające z postanowienia o udzieleniu

zabezpieczenia uiścił na rzecz uprawnionej dopiero po wszczęciu postępowania

egzekucyjnego i zajęciu wynagrodzenia za pracę.

Sąd

Okręgowy

rozpoznając

zażalenie

obowiązanego

na

powyższe

postanowienie powziął poważne wątpliwości, którym dał wyraz w zagadnieniu

prawnym przedstawionym Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie

art. 390 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przewidziana w art. 390 § 1 k.p.c. instytucja zagadnień prawnych, z uwagi

na wynikające z jego § 2 związanie sądów niższej instancji w danej sprawie

poglądem prawnym Sądu Najwyższego, wyrażonym w podjętej uchwale, nakazuje

stosowanie przy jego interpretacji reguły wykładni ścisłej, literalnej, bez sięgania do

argumentów celowościowych, czy utylitarnych. Respektująca taki kierunek

wykładnia,

doprowadziła

do

ukształtowania

poglądu,

że

przedmiotem

przedstawionego Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego może być jedynie

kwestia budząca poważne wątpliwości prawne, której wyjaśnienie jest niezbędne

do rozstrzygnięcia sprawy.

Rozważenia zatem wymaga kwestia, czy w okolicznościach tej sprawy

zachodzi potrzeba wyjaśnienia podniesionych wątpliwości.

W sprawie obowiązany zakwestionował wszczęcie egzekucji w celu

wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, a także

rozstrzygnięcie

w przedmiocie kosztów egzekucyjnych.

Zgodnie z art. 7674 § 1 w związku z art. 743 § 1 k.p.c. zażalenie na

postanowienie

sądu

przysługuje

w

wypadkach

wskazanych

w

ustawie.

W aktualnym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, iż na postanowienie

sądu rejonowego oddalające skargę na czynność komornika polegającą na zajęciu

zażalenie nie przysługuje (por. uchwalę SN z dnia 6 listopada 2008 r., III CZP

106/08, OSNC 2009, Nr 10, poz. 134 oraz z dnia 15 września 1995 r., III CZP

110/95, OSNC 1995, Nr 12, poz. 177). Wobec tego, w zakresie, w jakim skarżący

wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 1 lutego 2010 r., co do

oddalenia skargi na czynność komornika w postaci zajęcia wynagrodzenia za

pracę, zażalenie nie przysługuje.

Zażalenie przysługuje wyłącznie w zakresie oddalającym skargę, co do

ustalenia przez komornika kosztów wykonania zabezpieczenia, czyli kosztów

należnych komornikowi.

W orzecznictwie oraz literaturze nie budzi wątpliwości, że na podstawie art.

770 w związku z art. 743 k.p.c. komornik ustala wyłącznie wysokość kosztów

wykonania zabezpieczenia w drodze postępowania egzekucyjnego, natomiast

rozstrzygnięcie o nich wydaje sąd w postanowieniu kończącym postępowanie

w sprawie, w której udzielono zabezpieczenia (por. art. 745 k.p.c.). Wobec tego,

w ograniczonym zakresie zastosowanie znajduje art. 770 k.p.c.

Powyższe dotyczy każdego zabezpieczenia – konserwacyjnego, jak

i nowacyjnego, gdyż w omawianym zakresie kodeks postępowania cywilnego nie

wprowadza żadnego rozróżnienia; w szczególności, powołana reguła znajduje

zastosowanie także, gdy na podstawie art. 753 k.p.c. w sprawach o alimenty sąd

zobowiązał obowiązanego do zapłaty uprawnionemu okresowo określonej sumy

pieniężnej. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do dokonania wykładni contra

legem, czyli wykładni niezgodnej z sensem językowym przepisu. Wobec tego, nie

ma podstaw do udzielania przez Sąd Najwyższy odpowiedzi na przedstawione

zagadnienie prawne. Oczywiste jest, że w odniesieniu do postanowienia

o udzieleniu zabezpieczenia obejmującego sposób zabezpieczenia określony w art.

753 k.p.c., na zasadach ogólnych komornik orzeka o kosztach egzekucyjnego

wykonania postanowienia zabezpieczającego, natomiast stosownie do art. 745

k.p.c. o wszystkich kosztach postępowania zabezpieczającego rozstrzyga sąd

w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia

(art. 390 § 1 k.p.c. w zw. z art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie

Najwyższym, Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.).