Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 13/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal when appellant withdraws claim, leaving legal question unresolved.

Numero d'incarto III CZP 13/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The appellant withdrew her appeal and requested the termination of proceedings, leading the Supreme Court to refuse the request to rule on the legal question. Although the lower court raised the issue of whether VAT should be added to the notary's fee, the withdrawal of the appeal rendered the legal question irrelevant to the final outcome. Consequently, the Supreme Court decided not to proceed with the ruling on the legal issue.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 390 § 1 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: If a party withdraws an appeal and requests termination of proceedings, the court must dismiss the request to rule on the legal question as the termination is not causally linked to the legal issue.

Parole chiave

Generato dall'IA
withdrawal of appeal termination of proceedings legal question ruling notary fee VAT inclusion Supreme Court procedure cancellation of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 390 § 1 k.p.c.
zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 2 k.p.c.
konieczność umorzenia postępowania zażaleniowego (art. 391 § 2 k.p.c. w związku
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c.). Takie niemerytoryczne zakończenie postępowania
Art. 5 § 1 i 2 Prawa o notariacie
dokonania czynności notarialnej (art. 5 § 1 i 2 oraz 6 § 3 i 4 Prawa o notariacie).
Art. 6 § 3 i 4 Prawa o notariacie
„Czy przyznawane notariuszowi, w trybie art. 6 § 4 ustawy z dnia 14
art. 390 § 1 k.p.c
zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c.
art. 391 § 2 k.p.c
konieczność umorzenia postępowania zażaleniowego (art. 391 § 2 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
z art. 397 § 2 k.p.c.). Takie niemerytoryczne zakończenie postępowania

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 13/10

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Antoni Górski

w sprawie z wniosku Bożeny W.

o wypłatę wynagrodzenia za dokonanie czynności notarialnej,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 marca 2010 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Okręgowy

postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r.,

„Czy przyznawane notariuszowi, w trybie art. 6 § 4 ustawy z dnia 14

lutego 1991 roku-Prawo o notariacie, od Skarbu Państwa

wynagrodzenie w wysokości maksymalnej stawki taksy notarialnej,

winno być podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Notariusz

Bożena

W. wniosła

o

przyznanie

od

Skarbu

Państwa

wynagrodzenia w wysokości 1 733, 54 zł za sporządzenie notarialnej umowy

sprzedaży, ponieważ strona tej umowy była zwolniona przez sąd od ponoszenia

kosztów wynagrodzenia notariusza.

Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009 r. Sąd Rejonowy przyznał

notariuszowi wynagrodzenie w wysokości 1 257 zł, a w pozostałym zakresie oddalił

wniosek.

Sąd ten uznał, że składnikami należnego wynagrodzenia notariusza są:

kwota 763 zł z tytułu taksy notarialnej, kwota 200 zł za sporządzenie i przesłanie

wniosku o wpis oraz kwota 294 zł za wypisy.

Przy rozpoznawaniu zażalenia Bożeny W. przez Sąd Okręgowy wyłoniło się

istotne zagadnienie prawne, a mianowicie, „czy przyznawane notariuszowi od

Skarbu Państwa w trybie art. 6 § 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o

notariacie (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.) wynagrodzenie w

wysokości maksymalnej stawki notarialnej winno być podwyższone o stawkę

podatku od towarów i usług”.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy przedstawił te

zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c.

W dniu 5 marca 2010 r. wpłynęło do Sądu Najwyższego pismo skarżącej, w

którym cofa zażalenie, zrzeka się roszczenia objętego zażaleniem oraz wnosi o

umorzenie postępowania w tej sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zagadnienie prawne stanowiące przedmiot zapytania sądu odwoławczego

może

dotyczyć

tylko

takich

problemów,

które

pozostają

w

związku

z rozstrzygnięciem sprawy, tu: z rozstrzygnięciem wątpliwości prawnej przy

określeniu wysokości wynagrodzenia notariusza wyznaczonego przez sąd do

dokonania czynności notarialnej (art. 5 § 1 i 2 oraz 6 § 3 i 4 Prawa o notariacie).

Konsekwencją procesową cofnięcia zażalenia przez wnioskodawczynię jest

konieczność umorzenia postępowania zażaleniowego (art. 391 § 2 k.p.c. w związku

z art. 397 § 2 k.p.c.). Takie niemerytoryczne zakończenie postępowania

zażaleniowego

nie

pozostaje

w

jakimkolwiek

związku

przyczynowym

z przedstawionym zagadnieniem prawnym (art. 390 § 1 k.p.c.), dlatego należało

odmówić podjęcia uchwały.