Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 128/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal, ruling that closing a hearing to reject a request to restore a deadline is inadmissible.

Numero d'incarto III CZP 128/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal regarding the admissibility of rejecting a request to restore a deadline during a closed hearing. The lower court had denied the defendant's request to extend the time to file an objection to a payment order without a public session. The Court held that Article 168 § 1 of the Civil Procedure Code mandates public hearings for such decisions, and no specific provision allows for closed sessions in debt collection proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 45 ust. 2 Konstytucji; art. 148 § 1 k.p.c.; art. 168 § 1 k.p.c.; art. 4971 § 2 k.p.c.: The principle of public court sessions prevails, and specific provisions permitting closed hearings do not apply to decisions rejecting requests to restore deadlines in debt collection proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
public court sessions closed hearings debt collection proceedings restoring deadlines payment order objection Civil Procedure Code principle of publicity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 45 ust. 2 Konstytucji
(...) Zasadą wynikającą z art. 45 ust. 2 Konstytucji i art.
art. 148 § 1 k.p.c.
2 Konstytucji i art. 148 § 1 k.p.c. jest
art. 168 § 1 k.p.c.
Po zmianie art. 168 § 1 k.p.c. ustawą z dnia 18 kwietnia 1985 r.
art. 4971 § 2 k.p.c.
(art. 148 § 1 k.p.c.). Wyjątek w tym zakresie ustanawia m.in. art. 4971 § 2 k.p.c.,
art. 201 § 1 k.p.c.
Taki jest też – zgodnie z art. 201 § 1
art. 45 ust. 2 Konstytucji
(...) Zasadą wynikającą z art. 45 ust. 2 Konstytucji i art.
art. 148 § 1 k.p.c
2 Konstytucji i art. 148 § 1 k.p.c.
art. 4971 § 2 k.p.c
(art. 148 § 1 k.p.c.). Wyjątek w tym zakresie ustanawia m.in. art. 4971 § 2 k.p.c.,
art. 168 § 1 k.p.c
Po zmianie art. 168 § 1 k.p.c.
art. 171 k.p.c
negatywnych, to uczyniono by to bądź przez odpowiednią zmianę art. 171 k.p.c.,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 87/86
posiedzeniu niejawnym (postanowienia z dnia 6 sierpnia 1986, II CZ 87/86, OSNCP
IV CZ 55/88
178 i z dnia 12 maja 1988 r., IV CZ 55/88, nie publ.
III CZP 4/87
z dnia 13 lutego 1987 r., III CZP 4/87, OSNCP 1988, nr 2-3, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 16 stycznia 2009 r., III CZP 128/08

Sędzia SN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Mirosław Bączyk

Sędzia SN Krzysztof Pietrzykowski

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "B." w W.

przeciwko Magdalenie M. o zapłatę, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na

posiedzeniu jawnym w dniu 16 stycznia 2009 r. zagadnienia prawnego

przedstawionego przez Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie

postanowieniem z dnia 14 października 2008 r.:

"Czy dopuszczalne jest oddalenie na posiedzeniu niejawnym wniosku o

przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego w

postępowaniu upominawczym?"

podjął uchwałę:

Nie jest dopuszczalne oddalenie na posiedzeniu niejawnym wniosku o

przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego

w postępowaniu upominawczym.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ, na skutek wniosku pozwanej o

przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego w

postępowaniu upominawczym i na skutek sprzeciwu od tego nakazu zapłaty,

postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym

oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu oraz odrzucił

sprzeciw, którego braków formalnych w postaci złożenia na urzędowym formularzu

z odpisem dla strony powodowej pozwana nie uzupełniła.

Rozpoznając zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji Sąd

Okręgowy powziął wątpliwość dotyczącą dopuszczalności oddalenia na

posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu

od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym. (...)

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

(...) Zasadą wynikającą z art. 45 ust. 2 Konstytucji i art. 148 § 1 k.p.c. jest

jawność posiedzeń sądowych w postępowaniu cywilnym; wyjątki od niej muszą

wynikać z wyraźnie ustanawiających je przepisów. Jeżeli przepis szczególny nie

stanowi inaczej, sąd rozpoznaje sprawy w postępowaniu procesowym na rozprawie

(art. 148 § 1 k.p.c.). Wyjątek w tym zakresie ustanawia m.in. art. 4971 § 2 k.p.c.,

zgodnie z którym w postępowaniu upominawczym sąd rozpoznaje sprawy na

posiedzeniu niejawnym. W kwestiach wpadkowych oraz w odniesieniu do

poszczególnych czynności sąd orzeka w postępowaniu procesowym na

posiedzeniu jawnym, a jeżeli przepis szczególny tak stanowi, na posiedzeniu

niejawnym.

Po zmianie art. 168 § 1 k.p.c. ustawą z dnia 18 kwietnia 1985 r. o zmianie

ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 20, poz. 86) w orzecznictwie

Sądu Najwyższego ukształtował się i utrwalił pogląd wykluczający możliwość

oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej na

posiedzeniu niejawnym (postanowienia z dnia 6 sierpnia 1986, II CZ 87/86, OSNCP

1987, nr 11, poz. 178 i z dnia 12 maja 1988 r., IV CZ 55/88, nie publ. oraz uchwała

z dnia 13 lutego 1987 r., III CZP 4/87, OSNCP 1988, nr 2-3, poz. 35). W

uzasadnieniu uchwały z dnia 13 lutego 1987 r., III CZP 4/87 Sąd Najwyższy

wskazał, że art. 168 § 1 k.p.c. określając, kiedy sąd postanawia przywrócenie

terminu do dokonania czynności procesowej, normuje jedynie wydawanie

rozstrzygnięć pozytywnych, gdyby bowiem chodziło o wprowadzenie możliwości

wydawania na posiedzeniu niejawnym zarówno rozstrzygnięć pozytywnych, jak i

negatywnych, to uczyniono by to bądź przez odpowiednią zmianę art. 171 k.p.c.,

przewidującego wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o odrzuceniu

wniosków o przywrócenie terminów spóźnionych lub z ustawy niedopuszczalnych,

bądź przez zmianę art. 168 k.p.c. i przyjęcie, że postanowienie w przedmiocie

przywrócenia terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym lub że wniosek

o przywrócenie terminu może być rozpoznany na posiedzeniu niejawnym.

Postępowanie upominawcze uregulowane w rozdziale 3 działu V tytułu VII

kodeksu postępowania cywilnego jest postępowaniem odrębnym. W sprawach

rozpoznawanych w tym postępowaniu przepisy ogólne o procesie stosuje się w

zakresie nieunormowanym inaczej w przepisach właściwych dla tego

postępowania.

Artykuł 168 § 1 należy do przepisów ogólnych kodeksu postępowania

cywilnego, a objęty jego treścią przedmiot unormowania nie został uregulowany w

przepisach dotyczących postępowania upominawczego. Podstaw do odstąpienia w

postępowaniu upominawczym od zasady wydawania postanowień o oddaleniu

wniosku o przywróceniu terminu po przeprowadzeniu rozprawy nie dostarcza także

art. 4971 § 2.

W literaturze wskazuje się, że postępowanie upominawcze stanowi wstępną

fazę rozpoznania sporu. Wydane w tym postępowaniu orzeczenie ma charakter

tymczasowy i warunkowy, gdyż byt nakazu zapłaty zależy od zachowania

pozwanego, który przez wniesienie sprzeciwu może pozbawić go mocy. Wyróżnia

się dwie jego fazy, z których pierwsza kończy się wraz z wydaniem nakazu zapłaty

realizującym cel tego postępowania, druga zaś rozpoczyna się wraz ze skutecznym

wniesieniem sprzeciwu, co skutkuje rozpoznaniem sprawy na zasadach ogólnych.

Pojęcie „sprawa” jest używane w kodeksie postępowania cywilnego w różnych

znaczeniach; dla oznaczenia tego, co jest załatwiane w postępowaniu cywilnym

(por. m.in. art. 1, 13, 45, 232, 3981, 4791 lub 476), albo dla określenia samego

postępowania (por. m.in. art. 5, 15 § 1, art. 48 § 1, art. 445 § 1-3 lub art. 479). W

art. 4971 § 2 k.p.c. pojęcie to zostało użyte w pierwszym znaczeniu, wiążącym je z

wydaniem nakazu zapłaty. Rozpoznanie sprawy, na gruncie tego przepisu,

ogranicza się więc do wydania – na posiedzeniu niejawnym – nakazu zapłaty i

czynności bezpośrednio z nim związanych. Taki jest też – zgodnie z art. 201 § 1

k.p.c. – cel posiedzenie niejawnego, na którym rozpoznawana jest sprawa w

postępowaniu upominawczym.

Wykładni prowadzącej do rezultatów oczywiście sprzecznych z wyraźnym

brzmieniem art. 168 § 1 k.p.c. nie mogą uzasadniać argumenty funkcjonalne

odwołujące się do celu postępowania upominawczego w postaci uproszczenia i

przyśpieszenia postępowania; (...) przed wydaniem postanowienia o oddaleniu

wniosku sąd powinien umożliwić stronie wypowiedzenie się na rozprawie co do

przyczyn niezachowania terminu.

Z tych względów orzeczono, jak w uchwale.