Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 127/08 Generato dall'IA

Supreme Court rules that proof of service is required for appeals to restore appeal deadlines.

Numero d'incarto III CZP 127/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ruled that the obligation to attach proof of service applies to petitions for restoring appeal deadlines. The plaintiff missed the appeal deadline and submitted a restoration request without the required proof of service to the opposing party. The court held that because the restoration of an appeal deadline affects both parties and the continuation of the proceedings, the petition is considered bilateral and thus requires proof of service.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4799 § 1 k.p.c.; The obligation to attach proof of service to a procedural document applies to petitions for restoring the deadline to file an appeal, as such petitions concern both parties and the course of the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
proof of service requirement restoration of appeal deadline bilateral procedural document Civil Procedure Code supreme court ruling appeal deadline service of process

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4799 § 1 k.p.c.
„Czy ustanowiony w art. 4799 § 1 k.p.c. obowiązek doręczenia w toku sprawy
Art. 370 k.p.c.
odrzucił apelację (art. 370 k.p.c.).
Art. 390 § 1 k.p.c.
podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
Art. 125 § 1 k.p.c.
oraz funkcje pism procesowych, obejmujących wnioski i oświadczenia (art. 125 § 1
Art. 395 § 1 k.p.c.
wypadkach potwierdza sam ustawodawca (por. art. 395 § 1 oraz art. 130 § 4 k.p.c.).
Art. 130 § 4 k.p.c.
395 § 1 oraz art. 130 § 4 k.p.c.).
art. 4799 § 1 k.p.c
„Czy ustanowiony w art. 4799 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
odrzucił apelację (art. 370 k.p.c.).
art. 390 § 1 k.p.c
podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
art. 125 § 1 k.p.c
oraz funkcje pism procesowych, obejmujących wnioski i oświadczenia (art. 125 § 1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 24 lutego 2009 r., III CZP 127/08

Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Stanisław Dąbrowski

Sędzia SN Elżbieta Skowrońska-Bocian

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa "M." S.A. w B.-B. przeciwko "B.", sp. z

o.o. w T. o zapłatę, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w

dniu 24 lutego 2009 r. zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd

Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z dnia 30 września 2008 r.:

„Czy ustanowiony w art. 4799 § 1 k.p.c. obowiązek doręczenia w toku sprawy

przez stronę reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika

patentowego odpisów pism procesowych z załącznikami bezpośrednio stronie

przeciwnej i dołączenie do pisma procesowego wnoszonego do sądu dowodu

doręczenia drugiej stronie odpisu pisma albo dowodu wysłania go listem

poleconym, pod rygorem zwrotu pisma bez wzywania do usunięcia tego braku –

dotyczy również składanego w formie pisma procesowego wniosku o przywrócenie

terminu do wniesienia środka odwoławczego?”

podjął uchwałę:

Przewidziany w art. 4799 § 1 zdanie drugie k.p.c. obowiązek dołączenia

do pisma procesowego wniesionego do sądu dowodu doręczenia drugiej

stronie odpisu tego pisma albo dowodu wysłania go przesyłką poleconą

dotyczy także pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia

apelacji.

Uzasadnienie

W sprawie gospodarczej z powództwa "M." S.A. w B.-B. przeciwko "B.", sp. z

o.o. w T. o zapłatę strona powodowa uchybiła terminowi do wniesienia apelacji od

wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej, w związku z czym – składając tę

apelację – złożyła także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Ze

względu jednak na to, że – wbrew art. 4799 § 1 k.p.c. – nie dołączyła do wniosku o

przywrócenie terminu jego odpisu, przewodniczący w Sądzie Okręgowym zwrócił

ten wniosek, a następnie – postanowieniem z dnia 10 lipca 2008 r. – Sąd Okręgowy

odrzucił apelację (art. 370 k.p.c.).

Rozpoznając zażalenie strony powodowej od tego postanowienia, Sąd

Apelacyjny w Katowicach powziął poważne wątpliwości, którym dał wyraz w

zagadnieniu prawnym przedstawionym Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na

podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 4799 k.p.c. był już przedmiotem wszechstronnej analizy Sądu

Najwyższego dokonanej w uzasadnieniu uchwały z dnia 27 października 2005 r., III

CZP 65/05 (OSNC 2006, nr 3, poz. 50), gdzie zwrócono uwagę, że rozmaitość

sytuacji powstających w toku postępowania, odmienność interesów i celów stron, a

także liczne wymagania stawiane przepisami kodeksu sprawiają, iż treść, charakter

oraz funkcje pism procesowych, obejmujących wnioski i oświadczenia (art. 125 § 1

k.p.c.), mogą być bardzo różnorodne. Mogą dotyczyć zagadnień formalnych lub

merytorycznych, kwestii zasadniczych dla biegu procesu lub ubocznych, mogą

odnosić się do obu stron lub tylko do jednej z nich albo też pochodzić od osób

biorących udział w postępowaniu, ale niebędących stronami (np. biegłego lub

prokuratora) i wiązać się tylko z ich udziałem w sprawie. Ze względu na tę

różnorodność i dynamikę nie można wszystkich pism procesowych traktować w

sposób jednolity, jak też nie jest możliwe wyczerpujące unormowanie ich

funkcjonowania w procesie.

W związku z tym, aby wyjaśnić, jakich pism dotyczy art. 4799 § 1 k.p.c., Sąd

Najwyższy dokonał dystynkcji między pismami procesowymi mającymi znaczenie

dla innych niż strona wnosząca osób uczestniczących w sprawie, a pismami, które

takiego znaczenia nie mają lub dotyczą tylko niektórych uczestników, i uznał, że

hipotezą wymienionego przepisu objęte są tylko pisma mające znaczenie dla obu

stron. Ten zabieg interpretacyjny jest także kluczem do rozstrzygnięcia zagadnienia

prawnego przedstawionego w niniejszej sprawie, treść uchwały zależy zatem od

odpowiedzi na pytanie, czy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do

wniesienia apelacji jest pismem procesowym dotyczącym tylko strony wnoszącej to

pismo, czy także strony przeciwnej.

Przed udzieleniem odpowiedzi na to pytanie należy zaznaczyć, że charakter

postępowania o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest

ani w nauce, ani w judykaturze określany jednoznacznie. W szczególności nie są do

końca wyjaśnione relacje między przywróceniem terminu do zaskarżenia

orzeczenia z jego prawomocnością oraz kwestie wiążące się z instancyjną kontrolą

postanowień w przedmiocie przywrócenia terminu, przyjmuje się natomiast zgodnie,

że omawiane postępowanie jest postępowaniem wpadkowym oraz – generalnie –

że ma charakter dwustronny. W związku z tym w piśmiennictwie, zwłaszcza

przedwojennym, podkreślano, że odpis wniosku o przywrócenie terminu, gdy

dotyczy terminu do wniesienia środka zaskarżenia orzeczenia dotyczącego istoty

sprawy, podlega doręczeniu stronie przeciwnej.

Pogląd ten należy podzielić, gdyż sposób rozpoznania wniosku o

przywrócenie terminu do zaskarżenia wyroku – w tym wypadku do wniesienia

apelacji – pozostaje nie tylko w interesie strony składającej wniosek. Jest oczywiste,

że podważenie prawomocności wyroku, wynikające z uwzględnienia wniosku o

przywrócenie terminu, względnie – w zależności od poglądu dogmatycznego, jaki

się w tej kwestii przyjmie za prawidłowy – retrospektywne uznanie, iż do

uprawomocnienia się wyroku nie doszło, ma istotne znaczenie dla obydwu stron;

decyduje o dalszym biegu postępowania w sprawie oraz nierzadko o wyniku

sprawy. W niektórych sytuacjach może dojść do zakłóceń we wszczętej już

egzekucji albo do obezwładnienia tytułu wykonawczego.

Z tych względów – przechodząc na grunt art. 4799 § 1 k.p.c. – należy przyjąć,

że przewidziany w tym przepisie obowiązek dołączenia do pisma procesowego

wniesionego do sądu dowodu doręczenia drugiej stronie odpisu tego pisma albo

dowodu wysłania go przesyłką poleconą dotyczy także pisma zawierającego

wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. Stanowisko to nie jest

jednak równoznaczne z przyjęciem, że wymieniony obowiązek dotyczy wszystkich

innych pism z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności

procesowej, można bowiem bronić poglądu, iż nie w każdym wypadku

postępowanie o przywrócenie terminu ma charakter dwustronny. Przykładem jest

wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o

odmowie zwolnienia od kosztów sądowych (o cofnięciu takiego zwolnienia) albo do

usunięcia braków formalnych pozwu; „jednostronność” postępowania w obu tych

wypadkach potwierdza sam ustawodawca (por. art. 395 § 1 oraz art. 130 § 4 k.p.c.).

Spostrzeżenie to nie może, rzecz jasna, wpłynąć na treść uchwały, która odnosi się

do pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, dotyczącego

– co wyłożono – obu stron procesu, zatem orzeczono, jak na wstępie.