Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 120/08 Generato dall'IA

Supreme Court refused to rule on first purchase right question due to lack of factual basis in the case. The court declined to answer the legal question because the lower court's findings did not establish the necessary facts for the right to exist. The Supreme Court determined that the legal question was not relevant to the specific factual circumstances of the case at hand. The court emphasized that a legal question must have a direct connection to the established facts to be answered. The decision highlights the importance of factual completeness before addressing legal issues. The court found that the lower court failed to verify essential conditions for the right. The ruling reinforces the principle that legal questions must be grounded in proven facts. The court's decision prevents premature legal rulings without factual support. The case illustrates the strict requirements for referring legal questions to the Supreme Court. The outcome shows the necessity of comprehensive factual findings in civil proceedings.

Numero d'incarto III CZP 120/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to issue a ruling on the legal question referred by the District Court. The lower court had established that the lease agreements were for short periods, meaning the plaintiffs could not have acquired the first purchase right under the relevant civil code provision. The Supreme Court determined that the legal question was not relevant because the factual premises required to establish the right were not met in this specific case. Consequently, the court declined to answer the question as it did not pertain to the actual facts of the dispute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 695 § 2 k.c.; Art. 390 § 1 k.p.c.: The Supreme Court will not answer a legal question referred by a lower court if the question does not relate to the established facts of the case or if the lower court failed to ascertain necessary facts regarding the subject matter.

Parole chiave

Generato dall'IA
first purchase right agricultural lease legal question referral factual basis requirement Supreme Court procedure civil code provision lease duration

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 695 § 2 k.c.
dłuższy niż trzy lata w oparciu o uchylony obecnie art. 695 § 2 k.c.
Art. 390 § 1 k.p.c.
Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
Ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego
art. 695 § 2 k.c
dłuższy niż trzy lata w oparciu o uchylony obecnie art. 695 § 2 k.c.
art. 390 § 1 k.p.c
Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 120/08

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

Protokolant Bożena Kowalska

w sprawie z powództwa I. L., R. L. i H. W.

przeciwko K. K., K. K. i . B.

o ustalenie nieważności umowy,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 stycznia 2009 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w L.

postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r.,

"Czy powód, któremu przysługiwało prawo pierwokupu w związku

z zawarciem umowy dzierżawy nieruchomości rolnej na okres

dłuższy niż trzy lata w oparciu o uchylony obecnie art. 695 § 2 k.c.

może

to

prawo

wykonać

w

razie

sprzedaży

dzierżawionej

nieruchomości po wejściu w życie ustawy z dnia 11 kwietnia

2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz.U. Nr 64 z 2003 roku,

poz. 592) nawet jeśli nie spełnia warunków z art. 3 ust. 1 tej ustawy?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w Ł. wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2008 r. unieważnił umowę

sprzedaży nieruchomości położonych we wsi K. zawartą między pozwanymi w dniu

16 kwietnia 2007 r. W jego ocenie umowa sprzedaży tej nieruchomości zawierająca

warunek jedynie w odniesieniu do Agencji Nieruchomości Rolnych, naruszała

ustawowe prawo pierwokupu powodów, przysługujące im z mocy art. 695 § 2 k.c.,

jako dzierżawcom sprzedanej nieruchomości. Przepis ten został wprawdzie

uchylony przez ustawę z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego

(Dz. U. Nr 64, poz. 592), jednakże umowa dzierżawy, na którą powoływali się

powodowie, została zawarta jeszcze pod rządem art. 695 § 2 k.c. Przemawiało to

za uwzględnieniem powództwa.

Sąd Okręgowy w L. rozpoznając apelację pozwanego K. K. powziął

wątpliwość, czy powód, któremu przysługiwało prawo pierwokupu na podstawie art.

695 § 2 k.c. w związku z zawarciem umowy dzierżawy nieruchomości rolnej na

okres dłuższy niż trzy lata, może to prawo wykonać w razie sprzedaży

dzierżawionej nieruchomości po wejściu w życie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r.

o kształtowaniu ustroju rolnego i zagadnienie to przedstawił do rozstrzygnięcia

Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że Sąd Najwyższy udziela

odpowiedzi na pytania prawne przedstawione do rozstrzygnięcia na podstawie art.

390 § 1 k.p.c. wówczas, gdy sformułowane w pytaniu zagadnienie prawne

ma znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy, w której je przedstawiono.

Zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w L. dotyczy możliwości

wykonania prawa pierwokupu po wejściu w życie ustawy o kształtowaniu ustroju

rolnego, przysługującego dzierżawcy na podstawie art. 695 § 2 k.c., w związku

z zawarciem umowy dzierżawy na okres dłuższy niż trzy lata. Tak sformułowane

zagadnienie nie odnosi się do stanu faktycznego ustalonego w sprawie, gdyż

poczynione przez sąd ustalenia wskazują, że umowy dzierżawy były zawierane

jedynie na okresy dwuletnie i na czas nieoznaczony. Żaden z powodów nie mógł

zatem nabyć prawa pierwokupu z uwagi na zawarcie umowy dzierżawy na okres

dłuższy niż trzy lata, co Sąd Okręgowy przyjął za podstawę przedstawionego

zagadnienia prawnego. Gdyby zaś nawet założyć, że zagadnienie to jedynie w

sposób skrótowy nawiązuje do treści art. 695 § 2 k.c. i dotyczy także nabycia prawa

pierwokupu z uwagi na faktyczny okres dzierżawy nieruchomości trwający co

najmniej 10 lat, to wymagałoby to poczynienia w sprawie odpowiednich ustaleń

dotyczących

czasu

trwania

dzierżawy.

Niewątpliwie

bowiem

zagadnienie

przedstawione przez Sąd Okręgowy dotyczyło prawa pierwokupu, które miało już

przysługiwać dzierżawcy przed wejściem w życie ustawy o kształtowaniu ustroju

rolnego tj. przed dniem 16 lipca 2003 r. Sąd Okręgowy w swoich ustaleniach

stwierdził jednak jedynie, że w rozstrzyganej sprawie „mamy do czynienia z umową

dzierżawy nieruchomości przez H. W. na czas nieoznaczony, która trwała co

najmniej od 1994 r.”. Ustalenie to wskazuje zatem, że przed dniem 16 lipca 2003 r.

nie upłynął okres trwania umowy dzierżawy wynoszący dziesięć lat, uzasadniający

nabycie prawa pierwokupu na podstawie art. 695 § 2 k.c. Wymaga także

podkreślenia, że Sąd drugiej instancji formułując zagadnienie prawne zawarte w

postanowieniu z dnia 7 sierpnia 2008 r., gdzie użył zwrotu „Czy powód, któremu

przysługiwało prawo pierwokupu" pominął też zupełnie ocenę, czy osoba

dzierżawcy uległa zmianie, mimo ustalenia, że grunty dzierżawione przez

małżonków L. „zostały przekazane" ich córce i w związku z tym komu oraz z uwagi

na jakie okoliczności miałoby przysługiwać prawo pierwokupu na podstawie art. 695

§ 2. Powództwo zostało zaś wytoczone przez wszystkich dotychczasowych

posiadaczy.

Z przyczyn wyżej wskazanych Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 § 1

k.p.c. odmówił podjęcia uchwały.

(eb)