Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 116/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question due to binding precedent clarifying Justice Minister's exclusive authority over judge transfers.

Numero d'incarto III CZP 116/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to rule on a legal question regarding the validity of a judge's transfer decision signed by a State Secretary. The lower court had raised doubts about whether a State Secretary could validly sign a transfer decision on behalf of the Minister of Justice. The court declined to decide because a subsequent full bench ruling had already definitively established that only the Minister can make such decisions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 61 § 6 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym; Art. 183 ust. 1 Konstytucji RP: A legal question presented to the Supreme Court is dismissed if a binding precedent has already clarified the legal issue, thereby rendering the presentation unnecessary.

Parole chiave

Generato dall'IA
binding precedent legal question judge transfer Minister of Justice State Secretary Supreme Court ruling procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
221).Z tych względów postanowiono, jak w sentencji (art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym).
art. 61 § 6 ustawy o Sądzie Najwyższym
Uchwała ta, mająca moc zasady prawnej na podstawie ustawy, wiąże wszystkich sędziów Sądu Najwyższego (art. 61 § 6 i art.
art. 62 ustawy o Sądzie Najwyższym
61 § 6 i art. 62 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r.
art. 183 ust. 1 Konstytucji RP
499), a siłą autorytetu Sądu Najwyższego oraz jego pozycji ustrojowej i funkcji w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości wpływa także bezpośrednio na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust. 1 Konstytucji RP i art.
art. 1 pkt 1 Pr. o u.s.p.
1 Konstytucji RP i art. 1 pkt 1 Pr. o u.s.p.).
art. 390 § 1 k.p.c.
W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez sąd drugiej instancji postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § k.p.c.
art. 75 § 2 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku - Prawo o ustroju sądów powszechnych
– A.W sprawie orzekał sędzia, który decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2008 r., podpisaną przez podsekretarza stanu – na podstawie art. 75 § 2 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2009 r.
art. 390 § 1 k.p.c
W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez sąd drugiej instancji postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 46/13
Supreme Court ruled that a judge's transfer decision by a non-minister violates the law and invalidates the court composition.
III K 280/13
Court convicts defendants of embezzlement and fraud, imposing combined prison sentences and professional bans.
BSA –I – 4110 – 4/13
BSA –I – 4110 – 4/13 (OSNC 2014, nr 5, poz.
III CZP 7/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., III CZP 7/00, OSNCP 2000, nr 12, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 116/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Strzelczyk‎SSN Maria Szulc (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Bartczak w sprawie z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej w G.‎przeciwko S. R.-A. i B. G.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 14 maja 2014 r.‎na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w S.‎postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r. "Czy jest zgodny z przepisami prawa skład Sądu Rejonowego S.-P. i Z. w S. wydający orzeczenie z dnia 5 listopada 2012 roku w sprawie I C 1086/11, w którym orzekał sędzia przeniesiony w trybie art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku- Prawo o ustroju sądów powszechnych, w sytuacji gdy decyzję podpisał Podsekretarz Stanu z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości?" odmawia podjęcia uchwały.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy S.-P. w S. zasądził na rzecz Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej od pozwanej B. G. kwotę 29.450,74 zł z odsetkami umownymi i oddalił powództwo w stosunku do S. R. – A.W sprawie orzekał sędzia, który decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2008 r., podpisaną przez podsekretarza stanu – na podstawie art. 75 § 2 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2009 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 427 ze zm. – dalej: „Pr. o u.s.p.”) w związku z § 1 i § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 marca 2008 r. w sprawie zniesienia Sądu Rejonowego w S., utworzenia Sądu Rejonowego S. – C. w S. i Sądu Rejonowego S. – P. w S. oraz zmiany rozporządzenia w sprawie sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.

U. Nr 54, poz. 334 ze zm.) - został z dniem 1 stycznia 2009 r. przeniesiony na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego S.- P. w S. Rozpoznając apelację powódki, Sąd Okręgowy w S. powziął poważne wątpliwości, które przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przytoczone na wstępie zagadnienie prawne zostało przedstawione do rozstrzygnięcia postanowieniem podjętym przez Sąd Okręgowy w dniu 5 listopada 2013 r., a więc w czasie, gdy – po wydaniu uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., III CZP 46/13 (OSNC 2013, nr 12, poz. 135) oraz ujawnieniu się rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego spowodowanych wyrokiem z dnia 16 października 2013 r., III K 280/13 (nie publ.) - mogły powstać wątpliwości dotyczące legalności decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 Pr. o u.s.p. wydanych – w zastępstwie Ministra Sprawiedliwości – przez sekretarza lub podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Zostały one jednak jednoznacznie wyjaśnione w uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r. BSA –I – 4110 – 4/13 (OSNC 2014, nr 5, poz. 49), w której stwierdzono, że w wydaniu wymienionej decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu, z zastrzeżeniem, że wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej podjęcia. Uchwała ta, mająca moc zasady prawnej na podstawie ustawy, wiąże wszystkich sędziów Sądu Najwyższego (art. 61 § 6 i art. 62 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, jedn. tekst:

Dz. U. z 2013 r., poz. 499), a siłą autorytetu Sądu Najwyższego oraz jego pozycji ustrojowej i funkcji w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości wpływa także bezpośrednio na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust. 1 Konstytucji RP i art. 1 pkt 1 Pr. o u.s.p.). W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez sąd drugiej instancji postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § k.p.c. zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia – wyjaśniającej wątpliwości będące podłożem poważnych wątpliwości powziętych przez sąd drugiej instancji przy rozpatrywaniu apelacji uzasadnia odmowę podjęcia uchwały (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., III CZP 7/00, OSNCP 2000, nr 12, poz. 221).Z tych względów postanowiono, jak w sentencji (art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym).