Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 113/05 Generato dall'IA

Supreme Court rules that the court, not the president, decides requests to exclude a bailiff under the new law.

Numero d'incarto III CZP 113/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ruled that the court, rather than the president of the court, is competent to decide on requests to exclude a bailiff. The applicant argued that the new Bailiff Act superseded the general Civil Procedure Code regarding this matter. The court held that the specific provisions of the Bailiff Act override the general rules, establishing the court as the proper authority.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 54 k.p.c.; Art. 9 u.k.s.egz.: The specific provisions of the Bailiff Act regarding the exclusion of a bailiff override the general rules of the Civil Procedure Code, vesting jurisdiction in the court.

Parole chiave

Generato dall'IA
bailiff exclusion court jurisdiction civil procedure code bailiff act legal supremacy administrative authority procedural competence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 54 k.p.c.
"Czy w świetle art. 54 k.p.c. w związku z art.
Art. 9 u.k.s.egz.
sądowych oraz prokuratora, a art. 9 u.k.s.egz. tylko do wyłączenia komornika,
Art. 390 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 k.p.c.
Art. 52 § 1 k.p.c.
Organem tym, stosownie do art. 52 § 1
Art. 128 Prawo o ustroju sądów powszechnych
administracyjna komornika wobec prezesa sądu rejonowego wynikła z art. 128
art. 54 k.p.c
"Czy w świetle art. 54 k.p.c.
art. 52 § 1 k.p.c
Organem tym, stosownie do art. 52 § 1
art. 390 k.p.c
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 12/87
uzasadnieniu uchwały z dnia 3 kwietnia 1987 r., III CZP 12/87 (OSNCP 1988, nr 6,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 9 grudnia 2005 r., III CZP 113/05

Sędzia SN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Józef Frąckowiak

Sędzia SN Iwona Koper

Najwyższy w sprawie z wniosku Grażyny S. o wyłączenie komornika, po

rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 9 grudnia 2005 r.

zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Sieradzu

postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2005 r.:

"Czy w świetle art. 54 k.p.c. w związku z art. 9 ustawy z dnia 29 października

1997 r., o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. Nr 133, poz. 882 ze zm.)

właściwym do rozpoznania wniosku o wyłączenie komornika jest sąd, czy prezes

sądu?"

podjął uchwałę:

Rozpoznanie wniosku o wyłączenie komornika należy do właściwości

sądu.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w Wieluniu postanowieniem z dnia 30 czerwca 2005 r. oddalił

wniosek dłużniczki o wyłączenie komornika od prowadzenia sprawy. Przy

rozpoznaniu zażalenia dłużniczki na powyższe postanowienie Sądowi Okręgowemu

w Sieradzu nasunęło się zagadnienie prawne, sformułowane w sentencji

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 54 k.p.c. stanowi, że przepisy o wyłączeniu sędziego stosuje się

odpowiednio do wyłączenia ławników, jak również innych organów sądowych oraz

prokuratora. Wniosek o wyłączenie ławnika sąd rozstrzyga zgodnie z przepisami

poprzedzającymi, a wniosek o wyłączenie pozostałych osób przekazuje

odpowiedniemu organowi nadrzędnemu. W stanie prawnym obowiązującym do

czasu wejścia w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i

egzekucji (Dz.U. Nr 133, poz. 882 ze zm. – dalej: "u.k.s.egz.") Sąd Najwyższy w

uzasadnieniu uchwały z dnia 3 kwietnia 1987 r., III CZP 12/87 (OSNCP 1988, nr 6,

poz. 80) wyjaśnił, że o wyłączeniu komornika rozstrzyga zarządzeniem prezes sądu

rejonowego, w którego okręgu ma być wszczęta lub toczy się egzekucja. Pogląd ten

był powszechnie aprobowany w judykaturze. Nie kwestionowano, że komornik jest

„innym organem sądowym” w rozumieniu art. 54 k.p.c., a podległość

administracyjna komornika wobec prezesa sądu rejonowego wynikła z art. 128

nieobowiązującej już ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów

powszechnych (jedn. tekst: Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.).

Stan prawny dotyczący wyłączenia komornika zmieniony został ustawą o

komornikach sądowych i egzekucji. Artykuł 9 tej ustawy stanowi, że do komornika

stosuje się przepisy o wyłączeniu sędziego. Należy zwrócić uwagę na różnicę

między tym przepisem i art. 54 k.p.c.; przepis ten dotyczy tylko komornika,

natomiast art. 54 k.p.c. – wszystkich organów sądowych oraz prokuratora. W art. 9

nie ma zastrzeżenia, że przepisy o wyłączeniu sędziego stosuje się do komornika

tylko odpowiednio, jak też brak kompetencji dla organu nadrzędnego przy

rozstrzyganiu wniosku o wyłączenie.

Okoliczność, że art. 54 k.p.c. odnosi się ogólnie do wyłączenia organów

sądowych oraz prokuratora, a art. 9 u.k.s.egz. tylko do wyłączenia komornika,

przemawia za uznaniem art. 9 za przepis szczególny w stosunku do art. 54 k.p.c.

Zgodnie z zasadą, że późniejszy przepis szczególny uchyla wcześniejszy przepis

ogólny trzeba przyjąć, iż z chwilą wejścia w życie ustawy o komornikach sądowych i

egzekucji art. 54 k.p.c. utracił zastosowanie do wyłączenia komornika i w tym

zakresie stosuje się art. 9 u.k.s.egz.

Kategoryczna redakcja art. 9, który nakazując stosowanie do komornika

przepisów o wyłączeniu sędziego nie czyni żadnych wyjątków, oznacza, że

wyrażone w nim odesłanie obejmuje także tryb, w jakim do wyłączenia dochodzi, w

tym właściwość organu orzekającego. Organem tym, stosownie do art. 52 § 1

k.p.c., jest sąd.

Stworzenie w art. 9 u.k.s.egz. samodzielnej podstawy do wyłączenia

komornika ma racjonalne uzasadnienie, gdyż ustawa, zwłaszcza po jej nowelizacji

w 2001 r., wprowadziła tak daleko idące zmiany w statusie komornika, że dalsze

stosowanie art. 54 k.p.c. do jego wyłączenia mogłoby nastręczać trudności.

Obecnie komornik, będąc funkcjonariuszem publicznym, działa w zasadzie poza

strukturą sądownictwa. Niełatwo byłoby wskazać, kto jest organem nadrzędnym

nad komornikiem, gdyż nadzór administracyjny nad nim został podzielony między

prezesa sądu rejonowego, Ministra Sprawiedliwości i samorząd komorniczy.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 k.p.c.

rozstrzygnął przedstawione zagadnienie prawne, jak w uchwale.