Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 9/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-exhaustion of appeal grounds due to lower court's failure to specify the claim.

Numero d'incarto III CZ 9/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by the defendants against the District Court's decision to set aside the Regional Court's judgment. The Regional Court failed to specify whether it adjudicated a claim for unjust enrichment or damages for unauthorized use of property, rendering the appeal inadmissible. Consequently, the Supreme Court held that the appeal lacked merit because the lower court's error was already corrected by the District Court's decision to set aside the original judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 2053 § 2 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the lower court's judgment fails to specify the claim, as this prevents the appellate court from reviewing the merits of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-exhaustion of appeal grounds failure to specify claim unjust enrichment claim damages for unauthorized use inadmissible appeal impugnabilità della decisione di rinvio riattivazione del procedimento procedura a più fasi

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
Sąd odwoławczy zauważył, że nie doszło do rozpoznannia istoty sprawy (art. 386 § 4 k.p.c.), ponieważ Sąd I instancji nie doprowadził do sprecyzowania rozpoznawanego przed nim roszczenia.
Art. 2053 § 2 k.p.c.
386 § 4 oraz art. 2053 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W postępowaniu przed Sądem Rejonowym doszło do nierozpoznania istoty sprawy.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 108 § 2 k.p.c.
oddalił zażalenie, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając, zgodnie z art. 108 § 2 w zw.
Art. 398 § 21 k.p.c.
Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
art. 386 § 4 k.p.c
Sąd odwoławczy zauważył, że nie doszło do rozpoznannia istoty sprawy (art. 386 § 4 k.p.c.), ponieważ Sąd I instancji nie doprowadził do sprecyzowania rozpoznawanego przed nim roszczenia.
art. 2053 § 2 k.p.c
386 § 4 oraz art. 2053 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 9/25 POSTANOWIENIE 3 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 3 czerwca 2025 r. w Warszawie‎zażalenia K. B. i M. B.‎na wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach‎z 23 października 2024 r., IV Ca 304/23,‎w sprawie z powództwa J. N.‎przeciwko K. B. i M. B.‎o zapłatę, oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 23 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Katowicach uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Bytomiu z 2 lutego 2023 r., wydany w sprawie z powództwa J. N. przeciwko K. B. i M. B. o zapłatę. Sąd odwoławczy zauważył, że nie doszło do rozpoznannia istoty sprawy (art. 386 § 4 k.p.c.), ponieważ Sąd I instancji nie doprowadził do sprecyzowania rozpoznawanego przed nim roszczenia. Od wyroku Sądu Okręgowego zażalenie wywiedli pozwani, powołujac zarzut naruszenia art. 386 § 4 oraz art. 2053 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W postępowaniu przed Sądem Rejonowym doszło do nierozpoznania istoty sprawy.

Lektura uzasadnienia wyroku tego Sądu nie pozwala na przesądzenie, czy rozpoznał on roszczenie o zapłatę za bezumowne korzystanie z nieruchomości, czy też roszczenie odszkodowawcze związane z korzystaniem z rzeczy bez zgody powoda. Zważywszy, że do rozpoznania każdego z tych rodzajów roszczeń niezbędne jest ustalenie szeregu odmiennych przesłanek, tak skonstruowane orzeczenie nie nadawało się do kontroli odwoławczej, do przeprowadzenia której niezbędne jest sprecyzowanie badanego przez sąd roszczenia. Sama ta okoliczność sprawia, że wyrok kasatoryjny Sądu Okręgowego odpowiada prawu, zatem rozpoznanie dalszych zarzutów jest pozbawione znaczenia.

W utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego przyjmuje się, że nierozpoznanie istoty roszczenia w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. zachodzi wówczas, gdy sąd nie odniesie się do meritum sprawy, czyli nie rozstrzygnie w zakresie wskazanego żądania, wynikających z niego okoliczności faktycznych oraz podstaw prawnych (zob. postanowienia SN z 31 stycznia 2025 r., III CZ 278/24 oraz z 14 stycznia 2025 r., III CZ 98/24). Brak identyfikacji rozpoznawanego roszczenia niewątpliwie odpowiada tym okolicznościom. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając, zgodnie z art. 108 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., sądowi który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.[a.ł] Mariusz Załucki ‎