Supreme Court dismisses appeal against land registry entry rejection due to prisoner's failure to sign appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a land registry appeal due to a missing signature. The appellant, incarcerated in a prison, argued that his temporary confinement did not constitute a change of residence under civil procedure law, rendering the service of the appeal defective. The court held that while prison confinement is not a change of residence, the appellant failed to notify the land registry of his new address, and the lower court properly served the appeal at the prison address after learning of his incarceration.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 136 § 1 k.p.c.; Art. 626 § 12 k.p.c.: Temporary deprivation of liberty does not constitute a change of residence, but the party must notify the land registry of their address; failure to do so results in deemed service of documents at the last known address.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 89/12
POSTANOWIENIE
Dnia 12 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
SSN Iwona Koper (sprawozdawca)
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z wniosku P. L.
przy uczestnictwie A. L.
o wpis do księgi wieczystej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 grudnia 2012 r.,
zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 22 czerwca 2012 r.,
oddala zażalenie;
przyznaje adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Sądu
Okręgowego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o
stawkę
podatku
nieopłaconej
od
towarów
i
pomocy
prawnej
udzielonej
postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
usług
tytułem
kosztów
uczestnikowi
w
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację
uczestnika A. L. od wpisu do księgi wieczystej z powodu nieuzupełnienia braków
apelacji przez jej podpisanie.
A. L. zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie
art. 136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich
zastosowanie w sytuacji, gdy osadzenie uczestnika w zakładzie karnym ma
charakter przymusu i nie powinno być traktowane jako zmiana miejsca
zamieszkania rodząca negatywne konsekwencje - skutku doręczenia, a fakt
przebywania uczestnika w zakładzie karnym powinien być znany bądź ustalony
przez Sąd z urzędu i nie powinien skutkować odrzuceniem apelacji.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że z akt sprawy wynika, iż Sąd
Okręgowy powziął wiadomość o przebywaniu uczestnika w Zakładzie Karnym w K.
W związku z tym samo wezwanie do usunięcia braku apelacji bez załączonego
dokumentu apelacji pozbawiło faktycznie A. L. możliwości uzupełnienia braku
podpisu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie
sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie z wniosku P. L. z dnia 12 marca 2012 r. z udziałem uczestnika A.
L. Sąd Rejonowy dokonał na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3
sierpnia 2010 r. o zniesieniu współwłasności wpisu prawa własności nieruchomości
na rzecz wnioskodawcy. Zawiadomienie o wpisie zostało doręczone uczestnikowi
postępowania A. L. w dniu 16 marca 2012 r. na adres B. ul Z.[..]. Uczestnik wniósł
apelacje od wpisu w dniu 30 marca 2012 r. Na wezwanie Sądu uczestnik uzupełnił
braki formalne apelacji przez doręczenie jej odpisu oraz złożył oświadczenie o
stanie majątkowym. Z noszącego datę 13 kwietnia 2012 r. pisma uczestnika i jego
oświadczenia wynika, że zamieszkuje i przebywa pod tym adresem. Pod ten też
adres zostało doręczone w dniu 20 kwietnia 2012 r. postanowienie oddalające
wniosek uczestnika o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnieniu od
kosztów. W dniu 9 maja 2012 r Sąd Rejonowy przedstawił akta sprawy wraz z
apelacją uczestnika Sądowi Okręgowemu, który w tym samym dniu
wezwał
uczestnika do uzupełnienia braku apelacji przez jej podpisanie. Nieodebrane przez
adresata i awizowane dwukrotnie w dniach 15 i 23 maja 2012 r. wezwanie, złożone
zostało do akt ze skutkiem doręczenia. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r.
Sąd Okręgowy odrzucił apelację uczestnika. Postanowienie zostało doręczone
uczestnikowi na adres zamieszkania, gdzie nie zostało podjęte i było awizowane
w dniach 3 i 11 lipca 2012 r. Przewodniczący Wydziału zarządził uznanie
postanowienia za doręczone, jednak następnie w dniu 26 lipca 2012 r. zarządził
jego doręczenie uczestnikowi na adres Zakładu karnego w K. Doręczenia
dokonano 31 lipca 2012 r. We wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu do
wniesienia zażalenia na postanowienia o odrzuceniu apelacji uczestnik podał, że od
26 kwietnia 2012 r. jest pozbawiony wolności i przebywa w Zakładzie Karnym w K.
W tym stanie rzeczy zażalenie jest nieuzasadnione. Oceny tej nie może
podważyć niewątpliwie trafny wywód skarżącego odnośnie do wykładni art. 136 § 1
k.p.c. prowadzący do wniosku, że czasowa zmiana miejsca pobytu związana
z pozbawieniem
wolności
nie
jest
zmianą
miejsca
zamieszkania
strony
w rozumieniu tego przepisu. Pogląd ten jest aktualny także na gruncie art. 626 12
k.p.c., który jako lex specialis w stosunku do art. 136 k.p.c. wyłącza jego
zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym w odniesieniu do osób
określonych w art. 626 12 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem osoba, na rzecz której
wpisane jest prawo lub roszczenie w księdze wieczystej, jej przedstawiciel albo
pełnomocnik do doręczeń mają obowiązek niezwłocznego zawiadomienia sądu
prowadzącego księgę wieczystą o każdej zmianie adresu względnie wskazania
adresu do doręczeń, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo sądowe
pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 62612 § 3).
Skarżącemu, jako uczestnikowi postępowania nie można więc – jak
zasadnie podnosi w zażaleniu - przypisać zaniedbania obowiązku zawiadomienia
sądu wieczystoksięgowego o zmianie adresu, co może uzasadniać wniosek
o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku apelacji. Jednocześnie jednak nie
można uznać, że wezwanie do jego usunięcia bezpodstawnie zostało doręczone na
znany Sądowi Okręgowemu adres zamieszkania uczestnika i było bezskuteczne
skoro,
jak wynika to z akt sprawy i co nie zostało w zażaleniu podważone,
informację, że uczestnik przebywa w zakładzie karnym Sąd ten powziął dopiero po
doręczeniu mu postanowienia o odrzuceniu apelacji Postanowienie
zostało
wówczas doręczone skarżącemu na adres zakładu karnego i w terminie, który
rozpoczął
bieg
zażaleniem.
od
tego
doręczenia
zostało
zaskarżone
rozpoznawanym
W konsekwencji tego nie można uznać, że odrzucenie apelacji
z powodu nieuzupełnienia jej braku naruszało art. 373 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814
k.p.c.).