Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 88/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to comply with mandatory lawyer representation rules.

Numero d'incarto III CZ 88/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's dismissal of a claim for unconstitutionality. The appellant personally filed the appeal without legal counsel, violating the mandatory representation requirement for proceedings before the Supreme Court. The court ruled that such procedural defects render the appeal inadmissible and non-curable, leading to its immediate rejection.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 130 § 5 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; Art. 42412 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c. - Appeals filed by parties without mandatory legal representation are inadmissible and subject to rejection without opportunity for correction.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory legal representation inadmissible appeal Supreme Court procedure non-curable defect procedural capacity ritiro della domanda di revisione diritto a un difensore scambio di atti giuridici per via elettronica

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Art. 871 § 2 k.p.c.
871 k.p.c).Żaląca w żaden sposób nie wykazała, by należała do kręgu osób zwolnionych z przymusowego zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, które zostały wymienione w art. 871 § 2 k.p.c., wobec czego zażalenie, wniesione przez nią z naruszeniem art.
Art. 871 § 3 k.p.c.
Według art. 871 § 3 k.p.c., przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.
Art. 130 § 5 k.p.c.
Zgodnie z art. 130 § 5 k.p.c., pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 42412 k.p.c.
3941 § 3 i art. 42412 k.p.c. oraz art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Podnosząc te zarzuty, żaląca wniosła domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia ‎w całości i rozpoznanie wniosku jej wniosku o ustanowienie pełnomocnika ‎z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
W myśl art. 871 § 1 k.p.c.
art. 361 k.p.c
art. 5 k.p.c
361 k.p.c.; art. 5 k.p.c.; art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 88/23 POSTANOWIENIE 20 października 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 października 2023 r. w Warszawie‎zażalenia A.M.‎na postanowienie Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie‎z 19 grudnia 2022 r., VI WSC 4/22,‎w sprawie ze skargi A.M. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego orzeczenia wydanego w sprawie VI Nc - e 1858026/20 Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie postanowieniem z 19 grudnia 2022 r. (sygn. akt WSC 4/22) odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności ‎z prawem prawomocnego orzeczenia wydanego w sprawie VI NC – e 1858026/20 złożoną osobiście przez A.M., uznając że skarga została wniesiona ‎z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., a ponadto zawierała braki, które nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.Na powyższe postanowienie pozwana A.M. wniosła osobiście zażalenie do Sądu Najwyższego, w którym zarzuciła, że zaskarżone postanowienie narusza art. 328 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c.; art. 5 k.p.c.; art. 504 § 1 k.p.c.; art. 359 k.p.c. oraz art. 102 i art. 117 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz błędną interpretację.

Podnosząc te zarzuty, żaląca wniosła domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia ‎w całości i rozpoznanie wniosku jej wniosku o ustanowienie pełnomocnika ‎z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega rozpatrzeniu przez Sąd Najwyższy. W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jak stanowi art. 871 § 2 k.p.c., w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Według art. 871 § 3 k.p.c., przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.

Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko - radcowski pozbawia strony zdolności postulacyjnej. Zgodnie z art. 130 § 5 k.p.c., pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przytoczony przepis nie dotyczy środków odwoławczych sporządzonych ‎z naruszeniem art. 871 k.p.c., gdyż środki te - jako niedopuszczalne z powodu braku zdolności postulacyjnej - podlegają odrzuceniu na podstawie odrębnych przepisów. Ustanowiony w art. 871 k.p.c. przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2013 r., I CZ 19/13, niepubl. i z 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13, niepubl.).

Zażalenie złożone ‎z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować, jako niedopuszczalne, ‎a istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, w związku ‎z czym zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego do jego uzupełnienia (zob. art. 3986 § 2 i 3 k. p. c. w zw. z art. 39821, art. 3941 § 3 i art. 42412 k.p.c. oraz art. 130 art. 130 § 5 i art. 871 k.p.c).Żaląca w żaden sposób nie wykazała, by należała do kręgu osób zwolnionych z przymusowego zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, które zostały wymienione w art. 871 § 2 k.p.c., wobec czego zażalenie, wniesione przez nią z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 42412 k.p.c. w zw. art. 3941 § 3 i art. 871 i art. 130 § 5 k.p.c. jako niedopuszczalne. (M.M.) [ał]