Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 75/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs citing Art. 102 k.p.c. for interpretative difficulties and defendant's correct legal view.

Numero d'incarto III CZ 75/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding court costs, upholding the lower court's decision to exempt the defendant from such expenses. The appellant argued for reimbursement of legal representation fees and appeal costs, while the defendant contended that the legal interpretation presented was correct. The court ruled that the specific circumstances, including interpretative difficulties and the defendant's valid legal stance, justified the application of Article 102 of the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; The court may exempt a party from costs when general rules are unjustified due to specific circumstances like interpretative difficulties or a party's correct legal interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
Article 102 k.p.c. court costs exemption interpretative difficulties legal interpretation civil procedure code appeal costs discretionary ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
W art. 102 k.p.c. ustawodawca odwołuje się do pojęcia „wypadków
art. 102 k.p.c
W art. 102 k.p.c. ustawodawca odwołuje się do pojęcia „wypadków

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 75/12

POSTANOWIENIE

Dnia 18 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego

w W.

przeciwko R. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 kwietnia 2013 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 9 marca 2012 r.,

oddala

zażalenie

i

nie

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

obciąża

żalącego

kosztami

W wyroku z dnia 9 marca 2012 r. Sąd Apelacyjny odstąpił od obciążania

pozwanego R. K. kosztami postępowania apelacyjnego, w sprawie z powództwa

Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, o zapłatę.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy powoda wniósł

o jego zmianę i zasądzenie od pozwanego kwoty 1800 zł tytułem kosztów

zastępstwa procesowego oraz obciążenie pozwanego kosztami opłaty sądowej od

apelacji w wysokości 8500 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 102 k.p.c. ustawodawca odwołuje się do pojęcia „wypadków

szczególnie uzasadnionych”. Takie sformułowanie wprawdzie nie jest klauzulą

generalną, jednak opiera się na zwrocie niedookreślonym, który może odsyłać

również do argumentów natury aksjologicznej. Regulacja ta znajdzie zastosowanie

w wyjątkowych sytuacjach, gdy z uwagi na okoliczności konkretnej sprawy,

zastosowanie reguł ogólnych k.p.c. dotyczących zwrotu kosztu procesu byłoby

nieuzasadnione. Rozstrzygnięcie na podstawie art. 102 k.p.c. ma zatem charakter

dyskrecjonalny, kontrola instancyjna w tym zakresie jest ograniczona do sytuacji

gdy zastosowanie wzmiankowanego przepisu nie zostało w ogóle uzasadnione

bądź nastąpiło z rażącym naruszeniem reguł przewidzianych w tym przepisie.

W rozważanej sprawie Sąd Okręgowy uzasadnił przyczyny zastosowania

art. 102 k.p.c., podnosząc trudności interpretacyjne związane z przepisami

stanowiącymi podstawę prawną sporu oraz uzasadnione przekonanie pozwanego,

że przyjęta przezeń wykładnia prawa jest prawidłowa. Wskazane okoliczności

mogą zostać uwzględnione w ramach art. 102 k.p.c. (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z 26 września 2012r., II CZ 95/12, niepubl.). Zarzut naruszenia art.

102 k.p.c. należy zatem uznać za nieuzasadniony.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.

db