Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 73/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for non-appealable interim ruling and inadmissible new claims.

Numero d'incarto III CZ 73/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially dismissed the appellant's appeal, rejecting the portion concerning the request to restore a deadline because such a ruling is not appealable via appeal. The court held that while reviewing the underlying cassation complaint was permissible, the appellant failed to explicitly request this review in the appeal document. Consequently, the appeal regarding the cassation complaint was also rejected as inadmissible due to lack of proper formulation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: A ruling denying a request to restore a deadline concludes only incidental proceedings and is not appealable; therefore, an appeal against it is inadmissible, and any implicit request to review the underlying cassation complaint must be explicitly stated in the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-appealable ruling incidental proceedings inadmissible appeal restoration of deadline explicit request requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 2 k.p.c.
zażaleniem (art. 3941 § 2 k.p.c.).
Art. 3941 § 3 k.p.c.
podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. i art.
Art. 373 k.p.c.
podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. 39821 i art. 373 k.p.c.
Art. 380 k.p.c.
Badanie na podstawie art. 380 k.p.c. w zw.
Art. 3943 § 3 k.p.c.
Badanie na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3943 § 3
Art. 39814 k.p.c.
3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.
art. 169 § 1 k.p.c
tego dnia należało liczyć termin tygodniowy przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 2 k.p.c
zażaleniem (art. 3941 § 2 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 123/57
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 1957 r., II CZ 123/57, OSN
III CKN 202/98
1959, nr 3, poz.71 i z dnia 27 kwietnia 1998 r., III CKN 202/98, LEX nr 5192500).
II PZ 17/09
Supreme Court dismissed appeal for non-payment of fees and denied legal aid costs due to lack of formal request.
II UZ 2/12

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 73/12

POSTANOWIENIE

Dnia 11 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Maria Szulc

w sprawie z wniosku M. W. s. S., M. W. s. M.

i S. W.

przy uczestnictwie K. Z.

o zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 października 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy M. W. s. S.

na postanowienie Sądu Okręgowego w T.

z dnia 14 czerwca 2012 r.,

1. odrzuca

zażalenie

w

części

dotyczącej

wniosku

o przywrócenie terminu (pkt 1) i oddala je w pozostałym

zakresie,

2. przyznaje adwokatowi M. C. od Skarbu Państwa Sądu

Okręgowego w T. kwotę 1450 (tysiąc czterysta pięćdziesiąt)

złotych

tytułem

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy

w T. odrzucił wniosek wnioskodawcy M. W. o przywrócenie terminu do złożenia

skargi kasacyjnej od postanowienia tego Sądu z dnia 7 lipca 2011 r., oraz odrzucił

skargę kasacyjną. Powołał się na dokonaną w sprawie ocenę Sądu Najwyższego w

postanowieniu z dnia 9 lutego 2011 r., III CZ 3/12 o niezachowaniu przez

wnioskodawcę terminu do złożenia skargi kasacyjnej

wniesionej w dniu

16 listopada 2011 r., podzielając pogląd Sądu Okręgowego, że termin ten upłynął

w dniu 7 listopada 2011 r. Wskazał także, że wniesiony osobiście przez M. W.

wniosek o przywrócenie terminu

w dniu 20 kwietnia 2012 r. został zwrócony

zarządzeniem przewodniczącego z dnia 2 maja 2012 r.

Rozpoznany natomiast zaskarżonym postanowieniem kolejny wniosek

o przywrócenie terminu wraz z dołączoną skargą kasacyjną wniósł pełnomocnik

wnioskodawcy w dniu 21 maja 2012 r. Sąd Okręgowy podniósł, że zostały w nim

przytoczone te same okoliczności, które stanowiły podstawę oddalonego przez Sąd

Najwyższy zażalenia postanowieniem z dnia 9 lutego 2012 r., III CZ 3/12. W razie

zastępowania strony przez pełnomocnika tygodniowy termin przewidziany w art.

169 § 1 k.p.c. liczy się od dnia, w którym pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu

terminu i mógł dokonać czynności procesowej. W judykaturze nie budzi wątpliwości

pogląd, że gdy strona kwestionowała fakt niezachowania terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej i wnosiła

zażalenie na jej odrzucenie, to termin do złożenia

wniosku o przywrócenie terminu biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia

oddalającego jej zażalenie na odrzucenie tego środka zaskarżenia (por. np.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 1957 r., II CZ 123/57, OSN

1959, nr 3, poz.71 i z dnia 27 kwietnia 1998 r., III CKN 202/98, LEX nr 5192500).

Skoro

pełnomocnik

Najwyższego

wnioskodawcy

otrzymał

odpis

postanowienia

Sądu

z dnia 9 lutego 2011 r., III CZ 3/12 w dniu 3 kwietnia i wtedy

dowiedział się, że nastąpiło uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, to od

tego dnia należało liczyć termin tygodniowy przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c.

i wniosek z dnia 21 maja 2012 r. o przywrócenie terminu odrzucić.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 czerwca 2012 r.

pełnomocnik wnioskodawcy zaskarżył je w całości i wniósł o jego zmianę przez

przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz nakazanie nadania

biegu skardze kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, gdyż

kończy jedynie postępowanie incydentalne. Dlatego nie jest ono zaskarżalne

zażaleniem (art. 3941 § 2 k.p.c.). Z tego względu zażalenie w części dotyczącej

wniosku

o przywrócenie terminu jako niedopuszczalne uległo odrzuceniu, na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. 39821 i art. 373 k.p.c.

Badanie na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3943 § 3

k.p.c. w wyniku tzw. uprzedniej kontroli prawidłowości orzeczenia, które nie podlega

zaskarżeniu w drodze zażalenia, jest dopuszczalne, jednak warunkiem takiej

kontroli niezaskarżonego postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, jest

zamieszczenie w środku odwoławczym wyraźnego w tym przedmiocie wniosku,

którego zażalenie nie zawiera (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28

października 2009 r., II PZ 17/09, LEX nr 559946 i z dnia 23 marca 2012 r., II UZ

2/12, LEX nr 1168881). Już z tego względu nie można było uwzględnić zażalenia

w części dotyczącej odrzucenia skargi kasacyjnej. Na marginesie można zauważyć,

że odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu było trafne z przyczyn wskazanych

przez Sąd Okręgowy. Zażalenie więc w dalszej części oddalono, na podstawie art.

3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.

es