Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 71/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory attorney representation rules under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 71/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal, ruling it inadmissible due to a failure to comply with mandatory attorney representation. The appellant personally filed the appeal without an advocate or lawyer, violating the compulsory attorney rule required for proceedings before the Supreme Court. The court held that this procedural defect is incurable and results in the immediate rejection of the appeal as non-appealable.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 1 k.p.c.: The mandatory attorney representation rule in Supreme Court proceedings renders personal actions by the party ineffective, leading to the inadmissibility of appeals filed without legal counsel.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory attorney representation Supreme Court proceedings inadmissible appeal procedural defect compulsory legal counsel civil procedure code non-appealable difetto di sottoscrizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Jak wynika z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
oświadczyła, że nie wnosiła skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje m.in.
Art. 130 § 5 k.p.c.
reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych tego rodzaju przymusem, w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 373 § 1 k.p.c.
397 § 3 i art. 373 § 1 k.p.c.), przewidujące odrzucenie wniesionego osobiście przez stronę zażalenia jako niedopuszczalnego (zob.
art. 4246 § 3 k.p.c
z art. 4246 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 1 k.p.c
oświadczyła, że nie wnosiła skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Jak wynika z art. 871 § 1 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
nie wykazała, że należy do kategorii osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., a zatem brak jest podstaw do uznania, że przysługuje jej zdolność postulacyjna.
art. 130 § 5 k.p.c
reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych tego rodzaju przymusem, w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 26 lutego 2025 r., III CZ 289/24
postanowienie SN z 26 lutego 2025 r., III CZ 289/24).Wyjątek od powyższej zasady wprowadzono w art.
postanowienie SN z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25
postanowienie SN z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25).
postanowienie SN z 29 lipca 2025 r., III CZ 112/25
postanowienie SN z 29 lipca 2025 r., III CZ 112/25).W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 71/24 POSTANOWIENIE 29 października 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Maciej Kowalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 października 2025 r. w Warszawie‎zażalenia R. M.‎na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim‎z 15 listopada 2023 r., I WSC 3/23,‎w sprawie ze skargi R. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 15 listopada 2023 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odrzucił skargę R. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia tam. Sądu wydanego w sprawie I Ns 364/01. Wskazał, że przedmiotowa skarga nie została wniesiona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, co jest konieczne w przypadku skargi składanej do Sądu Najwyższego (art. 871 w zw. z art. 4246 § 3 k.p.c.). W osobiście wniesionym zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim R. M. oświadczyła, że nie wnosiła skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje m.in. na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Jak wynika z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Ustanowiony w powołanym przepisie tzw. przymus adwokacko - radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym i jego skutkiem jest odjęcie stronie zdolności do podejmowania czynności procesowych osobiście (zdolności postulacyjnej). Oznacza to, że czynności samej strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym albo rzecznikiem patentowym są bezskuteczne (zob. postanowienie SN z 26 lutego 2025 r., III CZ 289/24).Wyjątek od powyższej zasady wprowadzono w art. 871 § 2 k.p.c., gdzie przewidziano, że przepisu § 1 nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy.W badanej sprawie R.

M. nie wykazała, że należy do kategorii osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., a zatem brak jest podstaw do uznania, że przysługuje jej zdolność postulacyjna. Zażalenie sporządzone i podpisane przez stronę nie mającą zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte brakiem formalnym nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem środka odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku i bez możliwości jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. postanowienie SN z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25).

Skutki niezachowania przymusu adwokacko - radcowskiego normowanego przez art. 871 § 1 k.p.c. reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych tego rodzaju przymusem, w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art. 3941 § 1 i 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 397 § 3 i art. 373 § 1 k.p.c.), przewidujące odrzucenie wniesionego osobiście przez stronę zażalenia jako niedopuszczalnego (zob. postanowienie SN z 29 lipca 2025 r., III CZ 112/25).W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji.

Maciej Kowalski‎ (a.z.)[a.ł]