Supreme Court dismisses appeal for late appeal filing due to incorrect calculation of two-month legal deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's decision rejecting her cassation complaint for being filed late. The applicant argued that the two-month deadline should have ended on May 2nd because Easter Sunday fell within the period, whereas the lower court calculated it as April 28th based on calendar months. The court ruled that the statutory provision defines the end of a month-based term as the date corresponding to the start of the term, not a fixed number of days, and explicitly stated that day-of-week references apply only to weekly terms.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 112 k.c.; art. 3985 § 1 k.p.c.: A term calculated in months ends on the date corresponding to the first day of the term, not after a fixed number of days, and day-of-week designations do not alter this rule for monthly periods.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 70/11
POSTANOWIENIE
Dnia 2 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)
SSN Anna Kozłowska
w sprawie z wniosku J. K.
przy uczestnictwie W. Ż., W. B., W. K., J. K., M. S. i T. J.
o zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 2 grudnia 2011 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 12 lipca 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę
kasacyjną wnioskodawczyni J. K. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 1
lutego 2011 r. Przyczyną odrzucenia skargi było jej wniesienie po upływie
ustawowego terminu, określonego w art. 3985 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
W zażaleniu wnioskodawczyni zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu
naruszenie art. 112 k.c. przez niewłaściwe określenie dnia, w którym upływał
dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a Sąd Okręgowy dokonał
w postanowieniu jednostronnej interpretacji powołanego przepisu. W uzasadnieniu
wnioskodawczyni, poprzez swojego pełnomocnika stwierdziła, że art. 112 k.c.,
mający zastosowanie poprzez art. 165 § 2 k.p.c. stanowi o dniu, który nazwą lub
datą odpowiada początkowemu dniowi terminu. To sprawia, że „z punktu widzenia
logiki” występuje alternatywa, sprowadzająca się do konstrukcji „albo” (nazwą),
„albo” (datą), a żaden przepis k.p.c. nie określa, który człon alternatywy i w jakiej
kolejności należy stosować. Ze względu na otrzymanie pisemnego postanowienia
z uzasadnieniem w poniedziałek, dnia 23 lutego 2011 r. dwa miesiące upływałyby,
jak się uzasadnia w zażaleniu, w poniedziałek, dnia 25 kwietnia 2011 r. Jednakże
był to Poniedziałek Wielkanocny, więc termin na wniesienie skargi kasacyjnej
upływał w następny poniedziałek, tj. dnia 2 maja 2011 r. i to tylko wtedy, gdy się
uzna, że ustawodawca miał na myśli miesiące ziemskie, a nie księżycowe.
Wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie
biegu sprawie oraz o przywrócenie na podstawie art. 168 § 1 k.p.c. terminu do
złożenia skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezpodstawne, a zaprezentowany w nim tok rozumowania jest
całkowicie chybiony.
Wskazany w art. 112 k.c. termin oznacza, że termin oznaczony
w miesiącach kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada początkowemu
dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim
dniu tego miesiąca. W niniejszej sprawie tylko początek biegu terminu dotyczy
miesiąca, który jest krótszy (luty, mający 28 dni w 2011 r.), ale dwa miesiące,
liczone od dnia 28 lutego 2011 r. upłynęły, zgodnie z art. 112 k.c. – dnia
28 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy prawidłowo zatem ustalił tę datę. Powołany
przepis nazwę dnia tygodnia odnosi wyłącznie do terminów liczonych w tygodniach,
a nie w miesiącach i nie wtedy, gdy chodzi o termin ciągły (art. 114 k.c.). Jak
wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 6 sierpnia 1997 r. (II UZ 53/97,
OSNAPiUS 1998, nr 15, poz. 467), wydanym na gruncie dawnego art. 394 4 k.p.c.
termin miesięczny do wniesienia kasacji jest terminem ciągłym, a więc kończy się
z upływem dnia, który datą odpowiada dniowi doręczenia orzeczenia stronie
skarżącej, a nie z upływem 30 dni. W ten sam sposób należy liczyć dwumiesięczny
termin do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 3985 § 1 k.p.c.
Ustawodawca nie skłania także do wątpliwości, jakie wywodzi się
w zażaleniu, co do ziemskiego, a nie księżycowego obliczania terminów
miesięcznych.
W sprawie nie występują okoliczności wskazane w art. 168 § 1 k.p.c. do
przywrócenia terminu na wniesienie skargi kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.
3941 § 3 oddalił zażalenie.