Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 65/13 Generato dall'IA

Supreme Court allows retrial when lower court wrongly excludes evidence due to improper joint evaluation.

Numero d'incarto III CZ 65/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a retrial request, ordering the case back for reconsideration. The plaintiff discovered a 1948 land plan and a 2013 geodetic document after the final judgment, arguing they constituted new evidence under Article 403 of the Civil Procedure Code. The appellate court incorrectly treated these documents as separate and excluded them, but the Supreme Court found they must be evaluated together and that the plaintiff had no objective reason to fail to present them earlier.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 2 k.p.c.: When multiple documents are submitted in a retrial request, the court must evaluate them jointly; if the lower court fails to recognize this connection and incorrectly excludes evidence, the retrial request must be granted.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new evidence joint evaluation Civil Procedure Code appellate review land compensation geodetic documents

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
wskazana przez nią podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Art. 233 k.p.c. in conjunction with Art. 406 k.p.c.
k.p.c., art. 233 w związku z art.
Art. 328 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 361 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
postanowienia (art. 39815 § 1 i art.
Art. 108 § 2 k.p.c.
39815 § 1 i art. 108 § 2 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
108 § 2 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
wskazana przez nią podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c.
art. 406 k.p.c
233 w związku z art. 406 k.p.c.
art. 361 k.p.c
i ar 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c.,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 65/13

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Anna Owczarek

w sprawie ze skargi powódki M. B. o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa M. B.

przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […] i in., zakończonego wyrokiem Sądu

Okręgowego w K. z dnia 6 lipca 2011 r.,

sygn. akt I C …/10 i wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt I ACa …/11

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 stycznia 2014 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 14 października 2013 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu

Sądowi

rozstrzygnięcie

o

zażaleniowego.

Uzasadnienie

kosztach

postępowania

Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

skargę M. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2012 r., sygn. akt I ACa …/11, w zakresie

rozstrzygnięcia zwartego w pkt 1 sentencji w części, w jakiej - na skutek apelacji

pozwanego - zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 lipca 2011 r., sygn.

akt I C …/10, w ten sposób, że zasądzone odszkodowanie obniżono z 460 997 zł

do 256 703 zł. Zdaniem Sądu wnosząca skargę nie wykazała, że zachodzi

wskazana przez nią podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c.

Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że M. B. wykryła - jak podała w skardze o

wznowienie postępowania – po uprawomocnieniu się przytoczonego wyżej wyroku

Sądu Apelacyjnego w Archiwum Państwowym w N. nieznany jej Plan Sytuacyjny

Zagospodarowania Terenu dla Gromady Ż. z dnia 23 listopada 1948 r., mający

wpływ na rozstrzygnięcie co do wysokości należnego jej odszkodowania, ponieważ

uzasadnia on przypuszczenie, że część działek gruntowych uważanych za rolne w

chwili ich przejęcia przez Skarb Państwa miała charakter działek budowlanych.

Konsultacja z geodetą w dniu 13 czerwca 2013 r. potwierdziła, że potraktowane

jako rolne utracone działki, już w 1948 r. były działkami budowlanymi.

Opierając się na art. 403 § 2 k.p.c. i orzecznictwie Sądu Najwyższego

dotyczącym jego wykładni, Sąd Apelacyjny uznał, że dokumenty opatrzone

pieczęcią geodety nie są w rozumieniu przytoczonego przepisu nowym środkiem

dowodowym, albowiem powstały, co wynika z zamieszczonej na nich daty

(13 czerwca 2013 r.), dopiero po uprawomocnieniu się wyroku, którego dotyczy

skarga o wznowienie postępowania.

Z Planu Sytuacyjnego Zagospodarowania Terenu dla Gromady Ż. z dnia 23

listopada 1948 r. nie wynika natomiast lansowana przez M. B. teza, że część

działek gruntowych uważanych za role miała w chwili ich przejęcia przez Skarb

Państwa charakter działek budowlanych. To oznacza, że sam ten dokument (w

takiej postaci, w jakiem został złożony) nie stanowi podstawy do wykazania, że

wadliwe są ustalenia dotyczące charakteru wywłaszczonych działek.

Nie ma też podstaw do przyjęcia – zdaniem Sądu - że M. B. ze środków

dowodowych, na które powołuje się w skardze, nie mogła skorzystać w poprzednim

postępowaniu. Dokonując oceny w tym zakresie według wzorca obiektywnego,

należy bowiem stwierdzić, że nic nie stało na przeszkodzie przedstawieniu Planu

Zagospodarowania Terenu Gromady Ż. z dnia 23 listopada 1948 r. w postępowaniu

zakończonym

prawomocnym

wyrokiem.

Skoro domagająca

się

wznowienia

postępowania zdołała uzyskać ten dokument obecnie, to należy przyjąć, że mogła

go zdobyć również w czasie poprzedniego postępowania.

W zażaleniu pełnomocnik M. B., zarzucając naruszenie art. 403 § 2, 410 § 1

k.p.c., art. 233 w związku z art. 406 k.p.c. i ar 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c.,

wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podniesione przez skarżącą zarzuty wydania zaskarżonego postanowienia

z naruszeniem wskazanych w zażaleniu przepisów prawa zmierzają do wykazania,

że Sąd uznał, iż nie zachodzi wskazana podstawa wznowienia na skutek wadliwej

oceny przedstawionych w skardze dokumentów i niedostatecznego wyjaśnienia

okoliczności dotyczących wykrycia Planu Sytuacyjnego Zagospodarowania Terenu

dla Gromady Ż. z dnia 23 listopada 1948 r.

Zażaleniu skarżącej nie można odmówić racji.

Dyskwalifikację dowodów w postaci Planu Sytuacyjnego Zagospodarowania

Terenu dla Gromady Ż. z dnia 23 listopada 1948 r. i dokumentów opatrzonych

przez geodetę datą 13 czerwca 2013 r. jako nowych środków dowodowych w

rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Sąd oparł na ich odrębnej, niezależnej ocenie.

Tymczasem wymagają one - co trafnie zarzuciła skarżąca -łącznej oceny, albowiem

pozostają w związku. Ze skargi o wznowienie postępowania wynika wyraźnie, że

wskazany przez skarżącą - w jej przekonaniu - nowy środek dowodowy stanowi

wykryty w Archiwum Państwowym w N. Plan Sytuacyjny Zagospodarowania Terenu

dla Gromady Ż. z dnia 23 listopada 1948 r. Dokumenty opatrzone przez geodetę

datą 13 czerwca 2013 r. nie stanowiły natomiast samodzielnego środka

dowodowego, ich rolą było bowiem wymagające wiadomości specjalnych

objaśnienie treści Planu Sytuacyjnego Zagospodarowania Terenu dla Gromady Ż. z

dnia 23 listopada 1948 r. W tej sytuacji nie można odeprzeć zarzutu skarżącej, że

Sąd na skutek wadliwej oceny przytoczonych dokumentów, dokonanej z

pominięciem zachodzącego między nimi związku uznał, że nie zachodzi

przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. podstawa wznowienia.

Trafny jest również zarzut skarżącej, że zbyt daleko idący jest wniosek Sądu,

iż sam fakt znajdowania się Planu Sytuacyjnego Zagospodarowania Terenu dla

Gromady Ż. z dnia 23 listopada 1948 r. w Archiwum Państwowym w N. i

odnalezienia go po zakończeniu poprzedniego postępowania pozwalają przyjąć, że

nie było obiektywnych przeszkód do przedstawienia tego dowodu w postępowaniu

zakończonym wymienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2012

r. i przypisać skarżącej zaniedbania w gromadzeniu materiału w tym postępowaniu.

Rację ma skarżąca, że Sąd powinien skorzystać z możliwości przewidzianej w art.

410 § 2 k.p.c., jeżeli w jego ocenie okoliczności przytoczone w skardze okazały się

niewystarczające do stwierdzenia, że jest ona oparta na ustawowej podstawie

wznowienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2008 r.,

II CZ 74/08, nie publ. i z dnia 20 grudnia 2012 r., 92/12, nie publ.).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39815 § 1 i art. 108 § 2 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jw