Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 65/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding improper appeal fee payment under new civil procedure rules.

Numero d'incarto III CZ 65/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint against the appellate court's decision to reject the appeal due to improper fee payment. The appellant argued that old cost laws should apply because the first-instance proceedings concluded before the new rules took effect. The court rejected this, ruling that the new fee requirement applies regardless of the first-instance conclusion date and that exemption from costs does not waive the duty to pay the basic appeal fee.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 130 § 2 pkt 3 k.p.c.; Art. 14 ust. 2 u.k.s.c.: Exemption from court costs does not relieve the party of the obligation to pay the basic appeal fee, and the new procedural rules apply to appeals filed after their effective date regardless of the first-instance conclusion date.

Parole chiave

Generato dall'IA
improper appeal fee payment exemption from court costs basic appeal fee obligation intertemporal rule application civil procedure code amendment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 130 § 2 pkt 3 k.p.c.
Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny wskazał art. 130 2 § 3 k.p.c., który
Art. 14 ust. 2 u.k.s.c.
postanowienia z naruszeniem art. 1302 § 3 k.p.c. oraz art. 149 u.k.s.c. i wniósł na
Art. 100 ust. 2 zd. 2 u.k.s.c.
związany z nim art. 100 ust. 2 zd. 2 u.k.s.c. zostały uchylone ustawą z dnia
Art. 149 u.k.s.c.
oraz art. 149 u.k.s.c. i wniósł na
Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
art. 1302 § 3 k.p.c
postanowienia z naruszeniem art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Uchwała SN z dnia 27 czerwca 2008 r., III CZP 48/08
Postanowienie SN z dnia 30 października 2008 r., IV CZ 83/08
III CZP 48/08
Appeal filed after March 10, 2007, in proceedings started before March 2, 2006, is subject to basic fees.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 65/10

POSTANOWIENIE

Dnia 5 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSA Maria Szulc (sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

w sprawie z powództwa L. S.

przeciwko K. S.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 stycznia 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 31 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

powoda, wniesioną przez zastępującego go adwokata, od wyroku Sądu

Okręgowego z dnia 24 czerwca 2010 r. z powodu jej nieprawidłowego opłacenia.

Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny wskazał art. 130 2 § 3 k.p.c., który

na podstawie art. 8 ust 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - kodeks

postępowania cywilnego i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571 - dalej

jako: ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r.) stosuje się do postępowań wszczętych przed

dniem 1 lipca 2009 r. Pozew w rozpoznawanej sprawie wniesiony został dnia 17

kwietnia 2002 r., w związku, z czym nieprawidłowo opłacona apelacja wniesiona

przez adwokata podlegała odrzuceniu bez wezwania do uiszczenia opłaty.

W zażaleniu z dnia 21 września 2010 r. powód zarzucił wydanie tego

postanowienia z naruszeniem art. 1302 § 3 k.p.c. oraz art. 149 u.k.s.c. i wniósł na

tej podstawie o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Skarżący nietrafnie podnosi, że do końca postępowania w pierwszej instancji

w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy poprzednio obowiązującej ustawy

o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 13 czerwca 1967 r. (Dz. U.

z 2002 r., nr 9, poz. 88 - tj.) oraz ówczesnych przepisów kodeksu postępowania

cywilnego nie zawierających art. 1302 § 3 k.p.c., który wprowadzony został dopiero

ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U.

Nr 167, poz. 1398 - dalej jako: ustawa z dnia 28 lipca 2005 r.), jak również,

iż całkowite zwolnienie go od kosztów sądowych wykluczało konieczność

uiszczania opłaty podstawowej od apelacji.

Po pierwsze zauważyć należy, że opłata podstawowa w wysokości 30 zł

powinna zostać pobrana stosownie do art. 14 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 2

u.k.s.c., zgodnie z którym zwolnienie strony od kosztów sądowych nie zwalnia jej

z obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji. Przepis ten, a także

związany z nim art. 100 ust. 2 zd. 2 u.k.s.c. zostały uchylone ustawą z dnia

14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz.U. Nr 21/07, poz. 123), która w art. 2 nakazuje stosować przepisy

dotychczasowe do spraw wszczętych przed dniem 10 marca 2007 r. Dla obowiązku

uiszczenia opłaty nie ma znaczenia data zakończenia postępowania w pierwszej

instancji oraz data wniesienia środka odwoławczego, lecz jedynie data wniesienia

powództwa - tak, powołując się na wcześniejszą konsekwentną linię orzeczniczą,

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 czerwca 2008 r., III CZP 48/08, (OSNC 2009,

nr 7-8, poz. 102) oraz w postanowieniu z dnia 30 października 2008 r., IV CZ 83/08

(niepubl.). Z tych powodów nie można zaakceptować wykładni § 2 tej ustawy, jaką

proponuje skarżący - uzależniając obowiązywanie przepisów dotychczasowych od

toczenia się postępowania w tej samej instancji.

Po drugie, skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika,

zobowiązany był do samodzielnego uiszczenia opłaty podstawowej od środka

zaskarżenia. Jak trafnie stwierdził Sąd Apelacyjny, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. do niniejszego postępowania, wszczętego pozwem z dnia

17 kwietnia 2002 r., miał zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c. Z okoliczności zwolnienia

powoda od kosztów sądowych skarżący błędnie wywodzi, iż na podstawie art. 149

u.k.s.c.

w sprawie

powinny mieć

także

zastosowanie

przepisy kodeksu

postępowania cywilnego sprzed nowelizacji dokonanej w/w ustawą z dnia 28 lipca

2005 r. Reguła intertemporalna wprowadzona w tym przepisie ma odniesienie

wyłącznie do przepisów u.k.s.c. i nie dotyczy art. 130 2 § 3 k.p.c. Czasowy zakres

stosowania tego przepisu wyznaczony został natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. - i na tej podstawie stosuje się on do apelacji wniesionej

przez powoda w niniejszej sprawie.

Równocześnie zauważyć należy, że uiszczenie przez powoda opłaty

podstawowej

od

apelacji

w

terminie

tygodniowym

od

dnia

doręczenia

postanowienia o jej odrzuceniu, z powołaniem na art. 130 2 § 2 k.p.c. nie sanuje

braku fiskalnego apelacji. Przepis ten dotyczy, bowiem jedynie pism podlegających

zwrotowi na podstawie zarządzenia, nie zaś środków zaskarżenia podlegających

odrzuceniu w drodze postanowienia.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

k.p.c. zażalenie podlega oddaleniu.