Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 63/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation for formal review only, rejecting claim of non-examination of case essence.

Numero d'incarto III CZ 63/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation against the appellate court's decision to remand the case for retrial. The appellants argued that the first-instance court failed to examine the main claim, violating procedural rules. The court ruled that such errors belong to the appellate court's full review and do not constitute a formal ground for remand under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 394 § 11 k.p.c.: The Supreme Court's review of a remand decision is limited to verifying if the statutory grounds for remand were correctly applied, excluding substantive re-evaluation of the lower court's findings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation review remand procedure case essence appellate review Civil Procedure Code formal control substantive error riconsiderazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
Jako podstawę prawną orzeczenia kasatoryjnego wskazano art. 386 § 4 k.p.c. Uchylonym wyrokiem Sąd pierwszej instancji ustalił nieważność umowy kredytu oraz uwzględnił powództwo o zapłatę.
Art. 386 § 2 k.p.c.
Jako podstawę prawną orzeczenia kasatoryjnego wskazano art. 386 § 4 k.p.c.
Art. 394 § 11 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
- na podstawie art. 39815 § 1 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
- uchylił zaskarżony wyrok, pozostawiając orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego - zgodnie z art. 108 § 1 w zw.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Jako podstawę prawną orzeczenia kasatoryjnego wskazano art. 386 § 4 k.p.c.
art. 368 § 4 k.p.c
Uwzględnienie przez Sąd pierwszej instancji powództwa głównego uprawniało ten Sąd do zaniechania oceny żądania ewentualnego i nie może być uznane, w okolicznościach sprawy, za nierozpoznanie jej istoty w rozumieniu art. 368 § 4 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZ 370/23
Supreme Court allows appeal against cassation ruling for non-examination of incidental claim under Civil Procedure Code.
I ACa 909/22
K.‎na wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 21 grudnie 2022 r., I ACa 909/22,‎w sprawie z powództwa B.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 63/23 POSTANOWIENIE 10 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 10 maja 2024 r. w Warszawie‎zażalenia B. K. i M. K.‎na wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 21 grudnie 2022 r., I ACa 909/22,‎w sprawie z powództwa B. K. i M. K.‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G. ‎o ustalenie i zapłatę, uchyla zaskarżony wyrok pozostawiając rozstrzygnięcie ‎o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 21 grudnia 2022 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z 12 stycznia 2022 roku, wydany w sprawie I C 30/21 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania argumentując, że Sąd nie rozpoznał żądania ewentualnego błędnie uznając za uzasadnione zadanie główne. Jako podstawę prawną orzeczenia kasatoryjnego wskazano art. 386 § 4 k.p.c. Uchylonym wyrokiem Sąd pierwszej instancji ustalił nieważność umowy kredytu oraz uwzględnił powództwo o zapłatę. Wyrok ten został zaskarżony zażaleniem przez stronę powodową, która zarzuciła naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne i prowadzi do uchylenia zaskarżonego wyroku. ‎W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że zażalenie unormowane w art. 3941 § 11 ma na celu jedynie skontrolowanie przez Sąd Najwyższy, czy orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji zostało prawidłowo oparte na jednej z przesłanek przewidzianych w art. 386 § 2 lub 4 k.p.c., a więc, czy powołana przez sąd drugiej instancji przyczyna uchylenia odpowiada wskazanej w uzasadnieniu podstawie ustawowej i czy rzeczywiście wystąpiła w sprawie.

Dokonywana przez Sąd Najwyższy kontrola takich orzeczeń ma zatem charakter formalny nie wkracza nie tylko w ocenę merytorycznego stanowiska sądu drugiej instancji w kwestii materialnoprawnych podstaw rozstrzygnięcia, lecz także w ocenę prawidłowości zastosowania przez ten sąd innych przepisów prawa procesowego, nie związanych bezpośrednio ze wskazaną przyczyną uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji.Zgodnie z art. 386 § 2 i § 4 k.p.c. uchylenie wyroku przez sąd odwoławczy połączone z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji może nastąpić wyłącznie w razie stwierdzenia nieważność postępowania albo nierozpoznania przez ten sąd istoty sprawy bądź konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wskazywano, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. jest wadliwością rozstrzygnięcia polegającą na wydaniu przez sąd pierwszej instancji orzeczenia, które nie odnosi się do tego, co było przedmiotem sprawy, bądź zaniechaniu zbadania przez ten sąd materialnej podstawy żądania albo merytorycznych zarzutów stron z powodu bezpodstawnego przyjęcia, iż wystąpiła przesłanka materialnoprawna lub procesowa unicestwiająca roszczenie. O nierozpoznaniu istoty sprawy nie świadczy potrzeba poczynienia nowych ustaleń co do okoliczności faktycznych sprawy, choćby decydujących z punktu widzenia kierunku jej rozstrzygnięcia.

Dokonanie przez sąd drugiej instancji odmiennej oceny prawnej i związana z tym potrzeba poczynienia dodatkowych ustaleń faktycznych nie upoważnia więc co do zasady do zarzucenia sądowi pierwszej instancji nierozpoznania istoty sprawy, a wskazuje jedynie, że istota sprawy nie została rozpoznana prawidłowo. Wyrażone w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wątpliwości Sądu Apelacyjnego dotyczące trafności wyroku pierwszoinstancyjnego w zakresie roszczenia głównego lub ewentualnego powinny być rozważone i rozstrzygnięte ‎w ramach postępowania apelacyjnego, zgodnie z przyjętym w kodeksie postępowania cywilnego modelem apelacji pełnej.

Uwzględnienie przez Sąd pierwszej instancji powództwa głównego uprawniało ten Sąd do zaniechania oceny żądania ewentualnego i nie może być uznane, w okolicznościach sprawy, za nierozpoznanie jej istoty w rozumieniu art. 368 § 4 k.p.c. (por. postanowienie SN z 5 marca 2024 r., III CZ 370/23).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy uznając, że w ustalonych w sprawie okolicznościach Sąd Apelacyjny błędnie zastosował art. 386 § 4 k.p.c. - na podstawie art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. - uchylił zaskarżony wyrok, pozostawiając orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego - zgodnie z art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.[SOP][ms] ‎