Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missing statutory grounds and missed time limits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's order rejecting a request for a retrial. The appellant argued that the first-instance proceedings were invalid due to the judge's lack of expertise and failure to instruct on evidence, but the court found no statutory basis for retrial under Article 402 of the Code of Civil Procedure. Furthermore, the request was filed after the expiration of the time limit specified in Article 407 of the same code. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the costs of the legal aid provided.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 402 pkt 2 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.: A request for retrial based on the invalidity of proceedings due to deprivation of the party's ability to act is inadmissible if the grounds are not met and the request is filed after the statutory time limit has expired.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 62/13
POSTANOWIENIE
Dnia 22 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Anna Owczarek
w sprawie ze skargi D. S. o wznowienie postępowania
w sprawie z powództwa D. S.
przeciwko E. S.
o ochronę dóbr osobistych,
zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 10 lutego 2009 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie
Cywilnej
w dniu 22 stycznia 2014 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 21 maja 2013 r.,
I. oddala zażalenie;
II. przyznaje radcy prawnemu K. P. od Skarbu Państwa - Sądu
Apelacyjnego kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł
tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
skarżącej
z urzędu
w
postępowaniu
zażaleniowym,
podlegające podwyższeniu o należny podatek od towarów i
usług.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę D.
S. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa D. S. przeciwko E. S. o
ochronę dóbr osobistych, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sąd Apelacyjnego
z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt I ACa …/09, ponieważ nie została ona oparta na
ustawowej podstawie wznowienia, a ponadto została wniesiona po upływie terminu
określonego w art. 407 § 1 k.c.
Zdaniem Sądu przytoczone w skardze okoliczności nie uzasadniają
wznowienia postępowania na podstawie art. 402 pkt 2 k.p.c. z powodu pozbawienia
D. S. możności działania w sprawie. Poza tym skarga złożona w Sądzie w dniu 8
marca 2013 r. została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 407 § 1
k.p.c. D. S. o wyroku Sądu drugiej instancji dowiedziała się bowiem w dniu jego
wydania, tj. dnia 10 lutego 2009 r., termin do wniesienia skargi o wznowienie
postępowania upłynął zatem dnia 10 maja 2009 r.
W zażaleniu skarżąca zarzuciła, że postanowienie zostało wydane
z naruszeniem art. 407 § 1 w związku z art. 403 § 2 k.p.c. oraz art. 410 k.p.c.
i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy
do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z treści skargi o wznowienie postępowania wynika, że wnosząca
ją domagała się wznowienia postępowania z powodu nieważności postępowania
przed Sądem Okręgowym w K. w sprawie prowadzonej pod sygnaturą I C …/08.
Świadczy o tym jednoznacznie zamieszczony po przedstawieniu okoliczności –
zdaniem wnoszącej skargę – uzasadniających podstawę z art. 402 pkt 2 k.p.c.
zwrot „wobec powyższego postępowanie w I instancji było nieważne”. W celu
uzasadnienia tej podstawy D. S. podniosła, że w postępowaniu toczącym się z jej
powództwa przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w K. (sygn. akt I C
1…/11) zeznający w dniu 17 stycznia 2013 r. sędzia S. R., który prowadził sprawę I
C …/08, stwierdził, że nie posiadał specjalistycznej wiedzy, aby osądzić sprawę.
Mimo tego nie powołał biegłego dla wyjaśnienia kwestii wymagających wiadomości
specjalnych. Ponadto zarzuciła, że Sąd Okręgowy nie pouczył jej o obowiązku
powoływania dowodów w sprawie.
Oceniając te okoliczności z punktu widzenia wskazanej przez D. S. podstawy
wznowienia postępowania, Sąd Apelacyjny uznał, że nie zachodzi przewidziana w
art. 402 pkt 2 k.p.c. podstawa wznowienia w postaci pozbawienia strony możności
działania. Nie stanowi bowiem w rozumieniu przytoczonego przepisu pozbawienia
strony możliwości działania pominięcie przez sąd wskazanego przez stronę środka
dowodowego
albo
niezgłoszenie
przez
samą
stronę
dowodu
wskutek
niedostrzeżenia jego znaczenia w sprawie. Uchybienie art. 5 k.p.c. mogłoby
natomiast uzasadniać wznowienie postępowania gdyby spowodowało pozbawcie
strony możności działania. Tymczasem z analizy akt sprawy nie wynika, aby taka
sytuacja zaistniał w sprawie.
Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania z tego powodu, że
nie zachodzi
podstawa
wznowienia
w
postaci
nieważności
postępowania
spowodowanej pozbawieniem strony możności działania oraz wniesienia skargi
opartej na tej podstawie po termie nie zostało zakwestionowana w zażaleniu.
Skarżąca zarzuciła natomiast, że nie ma podstaw do odrzucenia skargi z tego
powodu, ze nie zachodzi podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c.
Zarzut ten nie może jednak odnieść skutku, albowiem skarga – co jednoznacznie
wynika z jej treści – nie została oparta na tej podstawie wznowienia.
W konsekwencji bezskuteczny jest także zarzut naruszenia art. 407 § 1 i art. 410
§ 1 k.p.c., ponieważ zostały on powiązane z podstawą wznowienia przewidzianą
w art. 403 § 2 k.p.c.
Z przestawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 k.p.c.). Przyznanie kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu jest oparte na § 15
i 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego
z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).