Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 59/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against appellate court's order granting enforceability clause to a judgment.

Numero d'incarto III CZ 59/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to grant enforceability to a lower court judgment. The appellant argued that the appellate court erred in refusing to allow an appeal under specific civil procedure articles, claiming the order concluded the proceedings. The court ruled that such orders are preparatory and do not terminate the case, making them ineligible for appeal to the Supreme Court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 795 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 1 k.p.c.: An order granting enforceability to a judgment issued by the court of the second instance does not conclude the proceedings and is therefore inadmissible for appeal to the Supreme Court.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforceability clause second instance court inadmissible appeal concluding proceedings civil procedure code preparatory order Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 795 § 1 k.p.c.
zostało ono wydane z naruszeniem: - art. 795 § 1 k.p.c., zgodnie z którym na
Art. 3941 § 1 k.p.c.
w rozumieniu art. 3941 § 1 k.p.c. Zapada ono bowiem w postępowaniu
Art. 3941 § 2 k.p.c.
Z art. 3941 § 2 k.p.c. wynika, że zażalenie do Sądu Najwyższego może być
Art. 398 § 14 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 14 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
orzeczono jak na wstępie, a o kosztach postępowania – na podstawie art. 98
Art. 108 § 1 k.p.c.
§ 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 12 ust.
art. 795 § 1 k.p.c
zostało ono wydane z naruszeniem: - art. 795 § 1 k.p.c., zgodnie z którym na
art. 3941 § 1 k.p.c
w rozumieniu art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 781 § 1 k.p.c
klauzuli wykonalności, wydanego na podstawie art. 781 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 2 k.p.c
Z art. 3941 § 2 k.p.c. wynika, że zażalenie do Sądu Najwyższego może być

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z 15 czerwca 1966 r., I CZ 55/66
postanowienie Sądu Najwyższy z 27 stycznia 2006 r., III CZ 107/05
postanowienie Sądu Najwyższy z 2 października 2007 r., II Cz 73/07
uchwała Sądu Najwyższy z 9 listopada 1994 r., III CZP 143/94
postanowienie Sądu Najwyższy z 14 listopada 1996 r., I CKN 7/96
postanowienie Sądu Najwyższy z 28 listopada 2001 r., V CZ 253/01
postanowienie Sądu Najwyższy z 12 października 2006 r., I BU 5/06
III CZP 143/94
uchwała Sądu Najwyższego z 9 listopada 1994 r., III CZP 143/94, OSNC 1995,
III CZP 39/00
Supreme Court allows foreign currency debt execution via seizure of Polish assets and conversion. Foreign creditor can seize Polish assets to satisfy foreign currency debt judgment.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 59/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

SSA Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa M. i K. K.

przeciwko P. O.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 17 grudnia 2010 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 26 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie i zasądza od pozwanego na rzecz powódek

(sto

dwadzieścia)

zł

tytułem

zażaleniowego.

Uzasadnienie

kosztów

postępowania

Postanowieniem z 26 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie na

postanowienie tego Sądu z 10 sierpnia 2010 r. o nadaniu klauzuli wykonalności

tytułowi egzekucyjnemu – wyrokowi Sądu Apelacyjnego z 13 maja 2009 r., w

zakresie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 1.1. tego wyroku. Sąd wskazał, że

zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności przysługuje jedynie

wówczas, gdy wydaje je sąd pierwszej instancji. W przypadku orzeczenia w tym

przedmiocie przez sąd drugiej instancji, zażalenie do Sądu Najwyższego nie jest

dopuszczalne, gdyż postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie.

W zażaleniu na postanowienie z 26 sierpnia 2010 r. skarżący zarzucił, że

zostało ono wydane z naruszeniem: - art. 795 § 1 k.p.c., zgodnie z którym na

postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności przysługuje zażalenie,

niezależnie od wydania go przez sąd pierwszej lub drugiej instancji; - art. 3941 § 1

k.p.c. przez nieuzasadnione przyjęcie, że postanowienie o nadaniu klauzuli

wykonalności nie kończy postępowania w sprawie. Dodatkowo, w uzupełniającym

piśmie z 30 listopada 2010 r. skarżący wskazał, że postanowieniem z 25 listopada

2010 r. Sąd Okręgowy zmienił postanowienie Sądu Rejonowego zezwalające

powódkom na złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego przez

oddalenie ich wniosku w tym zakresie. Zdaniem skarżącego, powoduje to

bezzasadność

postanowienia

Sądu

Apelacyjnego

o

nadaniu

tytułowi

egzekucyjnemu klauzuli wykonalności, w którym stwierdzono, że powódki dokonały

złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego, gdyż z chwilą uchylenia

postanowienia Sądu Rejonowego złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu

sądowego należy uznać za niebyłe. Z uwagi na powyższe, skarżący wniósł o

uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jego rzecz kosztów

postępowania zażaleniowego.

W odpowiedzi na zażalenie z 30 września 2010 r. powódki wniosły o jego

odrzucenie lub oddalenie oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, trafnie powołanym przez Sąd

Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie jest możliwe

wniesienie zażalenia od orzeczenia sądu drugiej instancji w przedmiocie nadania

klauzuli wykonalności, wydanego na podstawie art. 781 § 1 k.p.c. (por. m.in.

postanowienia Sądu Najwyższego z 15 czerwca 1966 r., I CZ 55/66, Biul. SN 1966,

nr 10, poz. 143 oraz z 27 stycznia 2006 r., III CZ 107/05, OSP 2006, nr 8, poz. 70).

Wbrew stanowisku skarżącego, art. 795 § 1 k.p.c. nie stanowi podstawy dla

zaskarżenia zażaleniem postanowienia Sądu Apelacyjnego, działającego w tym

wypadku jako sąd drugiej instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z 2 października 2007 r., II Cz 73/07, OSN-ZD 2008, nr 3, poz. 76).

Z art. 3941 § 2 k.p.c. wynika, że zażalenie do Sądu Najwyższego może być

wniesione w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna na postanowienie

sądu

drugiej instancji kończące

postępowanie

w sprawie,

za

wyjątkiem

postanowień zaskarżalnych skargą kasacyjną i wydanych w wyniku rozpoznania

zażalenia. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie, za postanowienie

kończące postępowanie w sprawie może być uznane tylko takie postanowienie,

które orzekają o całości sprawy poddanej pod osąd. Ugruntowane w doktrynie

i orzecznictwie jest stanowisko, że postanowienie sądu co do nadania klauzuli

wykonalności nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie

w rozumieniu art. 3941 § 1 k.p.c. Zapada ono bowiem w postępowaniu

przygotowawczym do właściwego postępowania egzekucyjnego i finalizuje jedynie

określony fragment sprawy, nie kończąc postępowania jako całości (por. m.in.

uchwała Sądu Najwyższego z 9 listopada 1994 r., III CZP 143/94, OSNC 1995,

nr 3, poz. 46 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z 14 listopada 1996 r., I CKN

7/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 31, z 27 sierpnia 1996 r., I PKN 5/96, OSNAPUS

1997, nr 5, poz. 72, z 9 marca 2000 r., III CZP 39/00, OSNC 2000, nr 7-8,

poz. 150). Postanowienie sądu drugiej instancji nadające wyrokowi klauzulę

wykonalności nie podlega zatem zaskarżeniu także zażaleniem (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2001 r., V CZ 253/01, nie publ. oraz

z 2 lutego 2005 r., IV CZ 204/04, nie publ.).

Uzasadnione jest zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że postanowienie

o nadaniu

klauzuli

wykonalności

tytułowi

egzekucyjnemu,

w

warunkach

określonych w art. 1047 § 2 k.p.c., nie kończy postępowania w sprawie (tak m.in.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z 12 października 2006 r., I BU 5/06, niepubl.).

W braku

szczególnego

przepisu

zezwalającego

na

wnoszenie

do

Sądu

Najwyższego zażaleń na postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie

nadania klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu,

zażalenie wniesione przez pozwanego do Sądu Najwyższego na postanowienie

z było niedopuszczalne, o czym trafnie orzekł Sąd Apelacyjny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. 3941 § 3

k.p.c. orzeczono jak na wstępie, a o kosztach postępowania – na podstawie art. 98

§ 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu, Dz. U. 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.

md