Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 57/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal by State Treasury as only General Prosecutor has standing to represent State before it.

Numero d'incarto III CZ 57/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the State Treasury's appeal against a lower court ruling that dismissed its claim. The Treasury argued for the right to file the appeal, but the Court held that only the General Prosecutor possesses the exclusive authority to represent the State before the Supreme Court. Consequently, the appeal was invalid because it was filed by a representative lacking the necessary procedural standing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa; Art. 8b ust. 5 tejże ustawy: The General Prosecutor holds exclusive standing to represent the State before the Supreme Court, and appeals filed by other entities are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural standing State Treasury representation General Prosecutor authority Supreme Court jurisdiction inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. „o Prokuratorii
Art. 8b ust. 5 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
Najwyższym, z wyjątkiem przewidzianym w art. 8b ust.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 57/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSA Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa J. T., M. T. i A. T.

przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie X. i Staroście Y.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej Skarbu Państwa – Wojewody X.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca zażalenie; zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 3.600 zł (trzy

tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną pozwanego Skarbu Państwa – Wojewody X., a to wobec braku jego

uprawnienia do sporządzenia i wniesienia tej skargi w imieniu Skarbu Państwa.

W zażaleniu pozwany zażądał uchylenia tego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. „o Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa” (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.) do zadań Prokuratorii

Generalnej należy wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem

Najwyższym, z wyjątkiem przewidzianym w art. 8b ust. 5 tejże ustawy. Według tego

ostatniego przepisu w razie przekazania sprawy przez Prokuratorię Generalną do

prowadzenia podmiotowi reprezentującemu Skarb Państwa, podmiot ten wykonuje

zastępstwo procesowe Skarbu Państwa również przed Sądem Najwyższym. Jednakże,

wbrew poglądowi żalącego, art. 8b ust. 5 ustawy o Prokuratorii Generalnej w niniejszej

sprawie nie znajduje zastosowania. Przywołane przez niego pismo Prezesa Prokuratorii

Generalnej z dnia 15 lutego 2007 r., o odmowie przejęcia zastępstwa procesowego

przez Prokuratorię Generalną, nie zostało bowiem wydane w trybie tego przepisu. Uszło

uwagi żalącego, że przepis ten został dodany do ustawy o Prokuratorii Generalnej przez

art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 19 marca 2009 r. (Dz. U. 2009 r. Nr 79, poz. 660) zmieniającej

tę ustawę dopiero z dniem 12 czerwca 2009 r.

W sprawie Skarb Państwa powinien być zatem reprezentowany przed Sądem

Najwyższym przez Prokuratorię Generalną. Zażalenie sporządzone przez pełnomocnika

nie mającego zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym, podlegało więc

odrzuceniu.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.