Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 57/09 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal court ruling on costs due to insufficient reasoning regarding lawyer fees calculation.

Numero d'incarto III CZ 57/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appeal court's decision on litigation costs because the reasoning failed to justify the specific amount awarded to the opposing party. The appellant argued the costs exceeded the minimum adwokat fee, while the court noted the lower instance omitted the calculation methodology. Consequently, the case was remanded to the appeal court for a new ruling on the costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A judgment on litigation costs is void if the reasoning fails to substantiate the calculation of the awarded fees, requiring remand for proper justification.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs adwokat fees insufficient reasoning remand for retrial minimum fee standard joint proceedings costs allocation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 k.p.c.
obydwóch postępowań apelacyjnych orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.”.
Art. 394 § 3 k.p.c.
ponownego rozpoznania (art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
ponownego rozpoznania (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 zd. pierwsze k.p.c.).
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. W toku postępowania międzyinstancyjnego
Art. 108 § 2 k.p.c.
391 § 1 i art. 108 § 2 k.p.c.
§ 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 98 k.p.c
obydwóch postępowań apelacyjnych orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.”.
art. 328 § 2 k.p.c
1348, ze zm.), a nadto art. 328 § 2
art. 391 § 1 k.p.c
k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. W toku postępowania międzyinstancyjnego

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2008 r., I CZ 148/07
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2008 r., II CSK 267/08
II CSK 267/08
Supreme Court dismissed appeal on co-ownership formation and building construction timing under Civil Code.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 57/09

POSTANOWIENIE

Dnia 4 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa P.N.

przeciwko K.D.

o przyznanie prawa do przejęcia majątku spółki,

oraz z powództwa wzajemnego K.D.

przeciwko P.N.

o przyznanie prawa do przejęcia majątku spółki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 4 grudnia 2009 r.,

zażalenia pozwanego (powoda wzajemnego)

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt [...],

uchyla

w

tym

zaskarżone

zakresie

rozpoznania

zażaleniowego.

i

postanowienie

Sądowi

orzeczenia

i

przekazuje

Apelacyjnemu

o

kosztach

do

sprawę

ponownego

postępowania

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 13 maja 2009 r. oddalił dwie apelacje K.D.,

którymi zaskarżył niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w

dwóch sprawach, połączonych do wspólnego rozpoznania, w których K.D. i P.N

kierowali wzajemnie przeciwko sobie żądania przyznania im prawa do przejęcia

majątku rozwiązanej spółki jawnej. Sąd I instancji wyrokiem z 17 grudnia 2008 r.

uwzględnił powództwo P.N., natomiast oddalił powództwo K.D. W obydwu

sprawach kosztami procesu obciążony został K.D., którego Sąd Okręgowy

zobowiązał do zapłaty na rzecz P.N. sumy 18.293 zł (w sprawie z powództwa P.N.)

i 7.217 zł (w sprawie ze jego powództwa).

Sąd odwoławczy, poza oddaleniem obydwu apelacji, zawarł w wyroku

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. Zamieścił je w drugim

punkcie orzeczenia, w którym zasądził od K.D. na rzecz P.N. kwotę 43.400,40 zł.

Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnione zostało jednym zdaniem - „ O kosztach

obydwóch postępowań apelacyjnych orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.”.

Od postanowienia o kosztach procesu K.D. wniósł zażalenie. Zarzucił

naruszenie § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 2 oraz z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.), a nadto art. 328 § 2

k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. W toku postępowania międzyinstancyjnego

sprecyzował, że zaskarża zawarte w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach w części

zasądzającej

sumę

przewyższającą

stawkę

minimalną

wynagrodzenia

adwokackiego w każdej z połączonych spraw (2 x 5 400 zł), a zatem, że

zaskarżeniem objęta jest przyznana przeciwnikowi kwota 32.601 zł. Tak określony

przedmiot postępowania zażaleniowego wyznacza treść rozpoznania sprawy przez

Sąd Najwyższy i powoduje, że zażalenie od początku było należycie opłacone.

We wnioskach żalący domagał się uchylenie zaskarżonego postanowienia

i przekazania

sprawy

do

ponownego

rozpoznania

Sądowi

Apelacyjnemu;

ewentualnie zmiany tego postanowienia i orzeczenia co do istoty sprawy, a ponadto

zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący ma rację, że orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego

zawiera jedynie cząstkowe uzasadnienie. Sąd II instancji wyjaśnił, że stosuje

ogólną zasadę odpowiedzialności za wynik sporu (art. 98 k.p.c.). Natomiast

zupełnie pominął zagadnienie wysokości i sposobu wyliczenia sumy zasądzonej

z tytułu kosztów, przez co kontrola prawidłowości procesu myślowego, jaki

doprowadził do ostatecznej kwoty (łącznie zasądzonej w obydwu sprawach) jest

niemożliwa.

Przyjęta przez Sąd Apelacyjny zasada ponoszenia kosztów przez stronę

przegrywającą spór (art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.) powoduje,

że rozstrzygnięcie o tej materii powinno ujmować koszty poniesione przez P.N. w

drugiej instancji. Przy czym, z uwagi na to, że każda ze spraw połączonych do

wspólnego rozpoznania i wyrokowania zachowuje odrębność (np. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2008 r., I CZ 148/07, nie publ. czy wyrok z dnia

19 grudnia 2008 r., II CSK 267/08, nie publ.), przysługiwał mu zwrot kosztów w

każdej z tych spraw osobno. Na koszty składało się wyłącznie wynagrodzenie

pełnomocnika procesowego P.N., będącego adwokatem. Minimalna stawka tego

wynagrodzenia, określona na podstawie § 6 pkt 7 w zw. z § 13 pkt 1 ust. 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynosiła 5.400 zł w każdej ze

spraw. Sąd Apelacyjny był uprawniony do podwyższenia należnego wynagrodzenia

do sześciokrotnej stawki minimalnej (§ 2 ust. 2 rozporządzenia), jednak tylko

wówczas, kiedy przemawiały za tym okoliczności wymienione w § 2 ust. 1

rozporządzenia – niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i

wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.

Niezbędne było zatem wyjaśnienie okoliczności, które skłoniły sąd do zastosowania

przyjętej wyższej stawki wynagrodzenia, zwłaszcza że jej wysokość, oznaczona z

dokładnością do dziesiątek groszy sugeruje precyzyjną kalkulację.

Wobec usterek uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, umożliwiających

ocenę trafności wydanego przez Sąd Apelacyjny orzeczenia o kosztach procesu,

konieczne stało się jego uchylenie i przekazanie sprawy w tym zakresie do

ponownego rozpoznania (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 zd. pierwsze k.p.c.).

Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego wynika z treści art.

3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821, art. 391 § 1 i art. 108 § 2 k.p.c.