Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 56/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to prove inability to pay court fees for a legal entity.

Numero d'incarto III CZ 56/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the request for exemption from court fees. Although the appellant submitted financial documents later in the appeal process, the court held that such evidence must be presented in the initial fee exemption request, not during the appeal or cassation proceedings. Consequently, the appellate court's reliance on earlier financial records demonstrating the company's ability to pay was deemed legally sound.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 113 § 2 k.p.c.; Art. 479 § 1 k.p.c.: A legal entity seeking exemption from court costs must prove lack of sufficient funds in the initial application; late submission of such evidence in an appeal is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal entity court costs fee exemption procedural deadline evidence submission cassation appeal financial solvency

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 2 k.p.c.
art. 39318 k.p.c. na postanowienie Sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia od
Art. 113 § 1 k.p.c.
przeciwieństwie do art. 113 § 1 k.p.c., który do zwolnienia od kosztów sądowych osoby
Art. 113 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 113 § 2 k.p.c. osobie prawnej może być przyznane zwolnienie od
Art. 479 § 1 k.p.c.
gospodarczych, przepis art. 47912 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 398 14 w
Art. 294 § 3 k.p.c.
zw. z art. 2941 § 3 k.p.c. jako nieuzasadnione.
art. 39318 k.p.c
art. 39318 k.p.c. na postanowienie Sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia od
art. 39318 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 39318 § 2 k.p.c., na postanowienie Sądu drugiej instancji
art. 380 k.p.c
Najwyższy, na podstawie stosowanego odpowiednio art. 380 k.p.c., przy rozpoznawaniu
art. 113 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 113 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 1/00
III CZP 1/00, OSNC 2001/1/1).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 56/05

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa "L.(…)" sp. z o.o. w P.

przeciwko W. W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2005 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia

2005 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2004 r Sąd Apelacyjny, uwzględniając

częściowo wniosek powodowej spółki z o.o. „L.(…)” w P., zwolnił ją od kosztów

sądowych w postępowaniu kasacyjnym w zakresie przekraczającym kwotę 15 000 zł

wpisu od kasacji a w pozostałej części wniosek oddalił. Sąd powołał się na dowody z

dokumentów złożone przez stronę powodową w listopadzie 2003 r. przy jej wniosku o

zwolnienie od wpisu od apelacji i stwierdził, że wynika z nich, iż w okresie od stycznia do

października 2003 r. strona powodowa osiągnęła przychód w kwocie ponad 2 miliony

260 tysięcy złotych a czysty zysk w kwocie ponad 70 220 zł a zatem była w stanie

zgromadzić środki na pokrycie części wpisu od kasacji w kwocie 15 000 zł, tym bardziej,

że proces trwał od 2001 r.

Strona powodowa, mimo wezwania, nie uiściła wpisu od kasacji w kwocie 15 000

zł, natomiast złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia

2004 r. w części oddalającej jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, załączając

do niego dowody z dokumentów mające obrazować jej trudną sytuacje finansową,

uniemożliwiającą uiszczenie wpisu w kwocie 15 000 zł.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 stycznia 2005 r. Sąd Apelacyjny

w Krakowie odrzucił powyższe zażalenie i odrzucił kasację, stwierdzając, że zgodnie z

art. 39318 k.p.c. na postanowienie Sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia od

kosztów sądowych nie przysługuje zażalenie, zaś kasacja podlega odrzuceniu na

podstawie art. 16 ust. 3 u.k.s.c. z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego.

W zażaleniu na zawarte w powyższym orzeczeniu postanowienie o odrzuceniu

kasacji, strona powodowa, powołując się na swoją sytuacje finansową uniemożliwiająca

uiszczenie wpisu od kasacji i załączając dowody w tym przedmiocie, wnosiła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia a także o zmianę postanowienia Sądu Apelacyjnego z

dnia 17 grudnia 2004 r. i zwolnienie jej w całości od wpisu od kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z uwagi na to, że odrzucona kasacja dotyczy orzeczenia zapadłego przed dniem

6 lutego 2005 r., a więc przed wejściem w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o

zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), do jej złożenia i rozpoznania stosuje

się, zgodnie z art. 3 powyższej ustawy, przepisy kodeksu postępowania cywilnego w

brzmieniu sprzed nowelizacji i tak też przepisy te będą w tym zakresie powołane w

uzasadnieniu.

Zgodnie z art. 39318 § 2 k.p.c., na postanowienie Sądu drugiej instancji

w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym

zażalenie nie przysługuje, natomiast postanowienie to może być ocenione przez Sąd

Najwyższy, na podstawie stosowanego odpowiednio art. 380 k.p.c., przy rozpoznawaniu

zażalenia na postanowienie o odrzuceniu kasacji z powodu nie uiszczenia opłaty, jeżeli

skarżący złoży w tym przedmiocie stosowny wniosek (porównaj między innymi

orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2000 r., I CZ 259/99, nie publ. i z dnia 11

sierpnia 1999 r. I CKN 367/99, OSNC 2000/3/48 oraz uchwałę tego Sądu z dnia 31 maja

2000 r. III CZP 1/00, OSNC 2001/1/1).

Wprawdzie

w

rozpoznawanym

zażaleniu

nie

zawarto

odpowiednio

sformułowanego wniosku o rozpoznanie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 380 k.p.c.,

także postanowienia Sądu Apelacyjnego o odmowie zwolnienia strony powodowej od

wpisu od kasacji w całości, jednak należy uznać, że wniosek taki został złożony, skoro

niemal całe uzasadnienie zażalenia dotyczy kwestii zwolnienia od wpisu od kasacji i

zawiera wniosek o zmianę postanowienia Sądu Apelacyjnego w części oddalającej

żądanie zwolnienia strony powodowej od wpisu od kasacji. Badając zatem, w ramach

rozpoznawania zażalenia na odrzucenie kasacji z powodu nie uiszczenia wpisu

sadowego, zasadność odmowy zwolnienia strony powodowej od tej opłaty w całości,

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 113 § 2 k.p.c. osobie prawnej może być przyznane zwolnienie od

kosztów sądowych, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na te koszty. W

przeciwieństwie do art. 113 § 1 k.p.c., który do zwolnienia od kosztów sądowych osoby

fizycznej wymaga jedynie złożenia przez nią oświadczenia, że nie jest w stanie ich

pokryć bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, przepis art. 113 § 2

k.p.c. wymaga, by osoba prawna ubiegająca się o takie zwolnienie udowodniła, że nie

ma dostatecznych środków na ich poniesienie. W sprawie gospodarczej, a do takich

należy rozpoznawana sprawa, strona ubiegająca się o zwolnienie od kosztów

sądowych, obowiązana jest już we wniosku złożonym w tym przedmiocie, wskazać

wszystkie okoliczności i załączyć wszystkie dowody wykazujące, że nie ma

dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Tego wymaga, stosowany w

drodze analogii w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawach

gospodarczych, przepis art. 47912 § 1 k.p.c.

Strona powodowa składając wniosek o zwolnienie od wpisu od kasacji, zawarła w

nim jedynie stwierdzenie, że kosztów tych nie może ponieść. Nie przedstawiła swojej

aktualnej sytuacji majątkowej i gospodarczej ani nie złożyła żadnych dowodów, które

mogłyby wykazać, że nie jest obecnie w stanie uiścić wpisu od kasacji.

W tej sytuacji Sąd Apelacyjny, nie dysponując żadnymi informacjami ani

dowodami dotyczącymi aktualnego stanu majątkowego strony powodowej, zasadnie

odwołał się do dowodów, którymi dysponował a więc do dowodów i ustaleń w tym

przedmiocie dokonanych w okresie, gdy strona powodowa ubiegała się o zwolnienie od

wpisu od apelacji. Powód bowiem nie wykazał we wniosku o zwolnienie od wpisu od

kasacji, że jego sytuacja uległa zmianie w porównaniu z tamtym okresem. W oparciu o

zgromadzone wówczas dowody i ustalenia, Sąd Apelacyjny miał podstawy do uznania,

że powód jest w stanie uiścić część wpisu w kwocie 15000 zł, skoro osiąga zysk ponad

7 000 zł miesięcznie a jego roczne obroty wynoszą około 3 milionów zł.

Przedstawienie przez stronę powodową dopiero w niedopuszczalnym zażaleniu

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2004 r. o częściowym oddaleniu

wniosku o zwolnienie od wpisu od kasacji dowodów mających wykazać, że nie jest w

stanie tych kosztów ponieść, należy uznać za spóźnione, skoro strona powodowa nie

wykazała, że nie mogła dowodów tych przedstawić we wniosku o zwolnienie od wpisu

od kasacji. Tym bardziej nieskuteczne jest złożenie ich przy zażaleniu skierowanym do

Sądu Najwyższego na postanowienie o odrzuceniu kasacji. Sąd Najwyższy nie jest

bowiem sądem ustalającym stan faktyczny ani oceniającym dowody a przy

rozpoznawaniu zażalenia ocenia jedynie prawidłowość stosowania przez Sąd drugiej

instancji przepisów postępowania cywilnego. Wobec tego, że Sąd Apelacyjny nie uchybił

tym przepisom oddalając częściowo wniosek strony powodowej o zwolnienie od wpisu

od kasacji, nie ma podstaw do kwestionowania jego orzeczenia w tym przedmiocie.

Skoro tak, to prawidłowe jest również zaskarżone postanowienie tego Sądu odrzucające

kasację z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego od kasacji w kwocie, od której

uiszczenia strona powodowa nie została zwolniona.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 398 14 w

zw. z art. 2941 § 3 k.p.c. jako nieuzasadnione.