Supreme Court dismisses appeal against dismissal of unpayable lawyer's appeal under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject an unpayable appeal filed by a professional lawyer. The plaintiff argued that the relevant Civil Procedure Code provision had been repealed and was unconstitutional, citing a Constitutional Court ruling. The court held that the Constitutional Court had previously validated the provision's constitutionality and that the repeal only applies to specific transitional cases, leaving the general rule of dismissal for unpayable professional appeals in force.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji; Art. 78 Konstytucji; Although repealed by the legislature, the provision remains applicable in transitional cases where appeals by professional lawyers are unpayable, as confirmed by the Constitutional Court's prior validation of its constitutionality.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 55/10
POSTANOWIENIE
Dnia 25 listopada 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa L. K.
przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego w K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2010 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 sierpnia 2010 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny na podstawie art. 1302
§ 3 k.p.c. odrzucił apelację powoda wniesioną przez pełnomocnika adw. R. M., a to z tej
przyczyny, że nie została należycie opłacona.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o jego uchylenie.
Wskazał, że art. 1302 § 3 k.p.c. stracił moc z dniem 1 lipca 2009 r. na skutek jego
uchylenia przez ustawodawcę. Wśród motywów jego uchylenia ustawodawca miał
kierować się m.in. – rozstrzygnięciem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008
r., sygn. P 18/07. Jakkolwiek Trybunał rozpatrywał w tym wyroku zagadnienie
konstytucyjności art. 3701 k.p.c., to jednak – zdaniem skarżącego – w całej rozciągłości
argumentacja Trybunału daje się stosować w odniesieniu do art. 130 2 § 3 k.p.c. Nie
uzasadnia to wiec stosowania tak surowego środka jakim jest odrzucenie środka
odwoławczego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przedstawione przez skarżącego zagadnienie zgodności z Konstytucją RP art.
1302 § 3 k.p.c. zostało rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny w trzech wyrokach z dnia 17 listopada 2008 r. sygn. SK 33/07, z dnia 28 maja 2009 r. sygn. P 87/09 oraz z
dnia 14 września 2009 r. sygn. SK 47/07. Trybunał Konstytucyjny uznał że odrzucenie
odpowiednio apelacji, zażalenia i zarzutów od nakazu zapłaty, które nie zostały
opłacone, a wnoszone były przez profesjonalnego pełnomocnika, było dopuszczalne w
świetle Konstytucji RP. Nie zachodziła zdaniem Trybunału Konstytucyjnego niezgodność
art. 1302 § 3 k.p.c. z art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji, które to wzorce
konstytucyjności proponował pełnomocnik skarżącego w zażaleniu. Jakkolwiek zatem
ustawodawca uchylił przepis art. 1302 § 3 k.p.c., to jednak w przypadkach, w których
znajduje on zastosowanie (patrz w szczególności art. 8 ust. 1 ustawy z dania 5 grudnia
2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych
ustaw, Dz. U. Nr 234, poz. 1571), środki odwoławcze wnoszone przez pełnomocników a
nieopłacone należycie podlegają odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.