Supreme Court dismisses appeal due to failure to pay mandatory court fees for establishing land registry entry.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting a cassation complaint. The appellant argued that the lower court incorrectly calculated court fees, but the Supreme Court clarified that the new Civil Costs Act applies to proceedings initiated before its entry into force. The court ruled that the appellant failed to pay the required 160 PLN fee for the cassation complaint, which was a mandatory condition for the complaint's admissibility.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; art. 3986 § 2 k.p.c.; art. 1302 § 3 k.p.c.: The Supreme Court dismissed the appeal because the appellant failed to pay the mandatory court fee for the cassation complaint, which was required under the applicable provisions of the Civil Costs Act.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 55/06
POSTANOWIENIE
Dnia 13 października 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z wniosku T.K.
o założenie księgi wieczystej i wpis prawa własności,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 13 października 2006 r.,
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 9 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację
wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 18 stycznia 2006 r.
(k. 28 akt). Na postanowienie to skargę kasacyjną wniósł wnioskodawca i skarga ta
została odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 9 czerwca 2006 r.
(k. 54 akt). Zdaniem Sądu drugiej instancji, skarga podlegała łącznej opłacie
w kwocie 160 zł (art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (Dz. U. 2005, nr 167, poz. 1398, cyt. dalej jako ustawa
z 2005 r.). Opłatę stałą w wysokości 60 zł pobiera się od wniosku o założenie
księgi wieczystej (art. 44 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy) i to niezależnie
od złożenia wniosku o wpis prawa, które ma być ujawnione w księdze wieczystej.
Opłata stała nie została uiszczona do czasu upływu terminu do złożenia skargi
kasacyjnej, w związku z tym istniały podstawy do jej odrzucenia (art. 3986 § 2 k.p.c.
w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c. i art. 149 ustawy z 2005 r.).
W zażaleniu na postanowienie z dnia 9 czerwca 2005 r. wnioskodawca
wnosił o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi
drugiej instancji. W ocenie wnioskodawcy, zaskarżone postanowienie nie jest
uzasadnione, bowiem oba Sądy wzywały wnioskodawcę do uiszczenia opłaty
sądowej w wysokości 40 zł od założenia księgi wieczystej bez określenia opłaty od
wpisu prawa własności, mimo że opłatę taką przewidziano w § 1 rozporządzenia
MS z dnia 27 marca 2002 r. w sprawie kosztów sądowych przy zakładaniu ksiąg
wieczystych (Dz.U. nr 44, poz. 415).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z 2005 r., w sprawach wszczętych przed
dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia postępowania
w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach. Sąd Okręgowy trafnie
przyjął, że po wydaniu postanowienia z dnia 9 marca 2006 r. oddalającego apelację
wnioskodawcy (k. 39 akt) znajdują zastosowanie przepisy ustawy z 2005 r. Skarga
kasacyjna wnioskodawcy została wniesiona po wejściu w życie tej ustawy, tj.
w czerwcu 2006 r. Sprawa dotyczyła założenia księgi wieczystej i wpisu do niej
udziału we współwłasności, dlatego Sąd Okręgowy trafnie zastosował przepisy art.
44 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy z 2005 r. Od wniosku o wpis udziału we
współwłasności uiszcza się ponadto stałą opłatę w wysokości 100 zł (art. 42 ust. 1
i 2 ustawy). W świetle przepisu art. 18 ust 2 ustawy z 2005 r. wniesiona skarga
kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 160 zł i w związku z tym, że nie
została ona w ogóle wniesiona, Sąd Okręgowy trafnie odrzucił tę skargę, kierując
się postanowieniami art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawcy jako nie
uzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).