Supreme Court dismisses appeal for late appeal due to accepted postal receipt date without contrary evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal, ruling that the appeal was filed after the statutory deadline. The lower court accepted the postal service's receipt confirmation dated December 27, 2012, as the definitive proof of service. The Supreme Court held that without evidence contradicting the official receipt, the parties were bound by the date entered by the authorized recipient, thereby validating the dismissal of the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 369 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 142 § 1 k.p.c.; The date entered by the recipient on the postal receipt confirmation constitutes the definitive date of service, binding the parties unless proven otherwise by admissible evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 54/13
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Dariusz Dończyk
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa J. T.
przeciwko T. K. i P. P.
przy uczestnictwie interwenienta ubocznego po stronie pozwanej E. B.
o uznanie czynności za bezskuteczną,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 listopada 2013 r.,
zażalenia pozwanych oraz interwenienta ubocznego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 17 lipca 2013 r.,
1) oddala zażalenie;
2) zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1800 zł
(jeden
tysiąc
osiemset)
podlegającą
podwyższeniu
o podatek od towarów i usług (VAT) tytułem kosztów
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanych
i interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 listopada
2013 r., przyjmując, że złożona została po upływie terminu przewidzianego w art.
369 § 1 k.p.c. Skoro doręczenie pełnomocnikowi apelujących wyroku Sądu
pierwszej instancji miało miejsce w dniu 27 grudnia 2012 r., a apelacja złożona
została w dniu 11 stycznia 2013 r., to należało ją odrzucić na podstawie art. 373
k.p.c.
Pozwani i interwenient uboczny domagali się w zażaleniu uchylenia
zaskarżonego
postanowienia,
zarzucając,
że
wyrok
i
uzasadnienie
Sądu
pierwszej instancji zostały doręczone ich pełnomocnikowi w dniu 28 grudnia
2012 r. Pełnomocnik zlecił obsługę korespondencji prowadzonej przez siebie
kancelarii wyspecjalizowanej firmie. Zgodnie z ustaleniami wiążącymi strony tej
umowy, pracownik firmy dokonywał, w oparciu o pełnomocnictwo pocztowe,
udzielone przez pełnomocnika apelujących, odbioru przesyłek pocztowych.
Następnie poinformował pełnomocnika, że przesyłka została odebrana w dniu
28 grudnia 2012 r. i tej treści adnotację uczynił na kopercie. Nie było zatem
podstaw do przyjęcia, że doręczenie miało miejsce w dniu 27 grudnia 2012 r.,
zwłaszcza że w dwuletnim okresie współpracy nie doszło do tego rodzaju
rozbieżności.
Powód wniósł o oddalenie zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Potwierdzenie odbioru przesyłki dokonane zgodnie z art. 142 § 1 k.p.c.
oznacza, że miarodajna dla ustalenia, kiedy nastąpiło doręczenie jest data, wpisana
przez odbierającego na dowodzie doręczenia. Strona może przy pomocy wszelkich
dopuszczalnych środków dowodowych starać się wykazać, że doręczenie w ogóle
nie nastąpiło, bądź też nastąpiło, ale w innym czasie, niż wynika to ze zwróconego
przez pocztę potwierdzenia.
W
rozpoznawanej
sprawie
dowód
taki
nie
został
przedstawiony.
Rozbieżności pomiędzy datą potwierdzającą fakt odebrania przesyłki przez osobę
umocowaną do wykonania tej czynności przez pełnomocnika apelujących, a datą
określoną przez tę osobę na kopercie, nie wyjaśniają przedstawione dokumenty
w postaci treści umowy zawartej w dniu 4 maja 2011 r., wydruku powiadomienia
o korespondencji oraz kserokopii koperty. Analiza tych dokumentów nie zezwala na
uznanie, że doręczenie korespondencji nastąpiło w innej dacie niż wpisana na
potwierdzeniu odbioru. Nie zasługuje na podzielenie twierdzenie żalących się,
że datą doręczenia pełnomocnikowi korespondencji była ta, wynikająca z informacji
zleceniobiorcy przekazanej przez internet i określona przez niego na kopercie.
Nie uwzględnia ono tego, że pełnomocnika wiążą czynności, których wykonanie
zlecił innemu podmiotowi. Jeśli zatem umocowany przez pełnomocnika podmiot
potwierdził fakt odebrania korespondencji sądowej w dacie 27 grudnia 2012 r.,
to pełnomocnik apelujących i oni sami byli związani tym potwierdzeniem.
Nie zostały przedstawione miarodajne przyczyny, które mogłyby przemawiać
za przyjęciem, że doręczenie miało miejsce w innej dacie. Prowadzi to do
konstatacji, że stwierdzenie przez Sąd Apelacyjny, iż apelacja nie została
wniesiona w terminie objętym art. 369 § 1 k.p.c. było prawidłowe.
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania
zażaleniowego oparte zostało na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy
na tym etapie postępowania, stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1,
art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
jw