Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fee after second-instance denial of fee waiver.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's order rejecting the appeal fee waiver. The appellant argued the rejection was premature, claiming they had already filed a separate appeal against the fee waiver decision itself. The court ruled that the second-instance decision denying the fee waiver was not appealable to the Supreme Court under the Civil Procedure Code, meaning the appeal fee deadline began immediately upon receipt of that denial. Consequently, the failure to pay the fee within the statutory period rendered the cassation appeal inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 112 ust. 3 k.k.s.; Art. 3941 k.p.c.: A decision by the court of the second instance refusing a waiver of court costs is not subject to appeal to the Supreme Court; therefore, the deadline for paying the appeal fee runs from the date of receipt of that refusal, and failure to pay results in the inadmissibility of the cassation appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 52/11
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Wojciech Katner
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego K.,
P. W., M. T. sp.j. z siedzibą w K.
przeciwko B. I.sp. z o.o. z siedzibą w K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 października 2011 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 31 marca 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 września 2010
r., jako nieopłaconą w ustawowym terminie.
Zażaleniem z dnia 20 kwietnia 2011 r. strona pozwana zaskarżyła to
postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania.
Skarżący
podniósł,
że
odrzucenie
skargi
kasacyjnej
było
przedwczesne, albowiem złożył on zażalenie na postanowienie o odmowie
zwolnienia go od opłaty od skargi kasacyjnej.
Powód, w odpowiedzi na zażalenie, wniósł o jego oddalenie i zasądzenie
kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postanowienie Sądu Apelacyjnego jest prawidłowe. Stosownie do treści art.
112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (t.j. Dz.U. 2010, Nr 90, poz. 594), jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów
sądowych złożony przed upływem terminu do opłacenia pisma został oddalony,
tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie
postanowienia; jeżeli jednak o zwolnieniu od kosztów sądowych orzekał sąd
pierwszej instancji, a strona wniosła zażalenie w przepisanym terminie, termin do
opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego
zażalenie, a jeżeli postanowienie sądu drugiej instancji zostało wydane na
posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia.
W rozpoznawanej sprawie postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów
zostało wydane przez sąd drugiej instancji i nie podlegało zaskarżeniu do Sądu
Najwyższego. Należy podkreślić, że możliwość zaskarżenia do Sądu Najwyższego
orzeczeń sądu drugiej instancji dotyczy jedynie tych rozstrzygnięć, które mieszczą
się w ramach określonych przez art. 3941 k.p.c., a postanowienie sądu drugiej
instancji o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych nie mieści się w tych ramach.
W konsekwencji termin na uiszczenie opłaty od skargi kasacyjnej, od której
obowiązku
uiszczenia
zwolnienia
domagał
się
pozwany,
rozpoczął
bieg
z momentem doręczenia postanowienia oddalającego jego wniosek, a zatem - jak
wskazał Sąd Apelacyjny - w dniu 17 marca 2011 r. Termin ten upłynął zatem
z dniem 24 marca 2011 r., a skoro do tego momentu opłata od skargi kasacyjnej
nie została uiszczona, skarga kasacyjna jak dotknięta brakiem fiskalnym podlegała
odrzuceniu, o czym Sąd Apelacyjny prawidłowo orzekł w oparciu o treść art. 3986
§ 2 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, zażalenie wniesione przez stronę pozwaną było
bezzasadne i podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).