Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 505/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for inadmissibility due to artificial inflation of case value to bypass civil procedure thresholds.

Numero d'incarto III CZ 505/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the inadmissibility of a cassation complaint based on an inflated case value. The appellant claimed the lower court incorrectly fixed the value at 2,200 zł instead of 182,200 zł, arguing this violated procedural thresholds. The court ruled that the value established in earlier proceedings remains fixed unless the claim is amended, and the appellant's sudden increase was an attempt to circumvent the 50,000 zł threshold for cassation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 25 ust. 1 k.p.c.; Art. 368 § 2 k.p.c.: The value of the subject matter of the dispute established by the court remains fixed throughout the proceedings unless the claim is amended, preventing parties from artificially inflating the value solely to meet admissibility thresholds for higher instances.

Parole chiave

Generato dall'IA
artificial inflation of value cassation admissibility threshold fixed value of dispute procedural circumvention civil procedure code art. 25 k.p.c. art. 368 k.p.c. valore litigioso

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 25 ust. 1 k.p.c.
W takim wypadku podstawą działania sądu są przepisy regulujące dopuszczalność środka oraz skutki wynikające z jego niedopuszczalności, a nie art. 25; przepis ten może być jednak stosowany przez analogię (zob.
Art. 368 § 2 k.p.c.
62).Ustalona przez sąd wartość przedmiotu sporu, podobnie jak wartość podana przez powoda, pozostaje stała do zakończenia postępowania oraz w postępowaniu kasacyjnym, chyba że dojdzie do zmiany powództwa lub orzeczenia ponad żądanie (art. 368 § 2) – zob.
Art. 39814 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto na podstawie art. 108 § 1, 98 i 99 w zw.
Art. 98 k.p.c.
Art. 99 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [SOP][ms]

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CKN 71/97
postanowienia SN: z 7 kwietnia 1997 r., ‎III CKN 71/97, Wok.
II CKN 257/97
4; z 9 lipca 1997 r., II CKN 257/97; z 6 kwietnia ‎2007 r., II PZ 12/07, OSNP 2008, nr 11–12, poz.
II PZ 12/07
Supreme Court allows appeal by correcting value of dispute based on first-instance salary data under Civil Procedure Code.
II UZ 37/07
169; z 22 listopada 2007 r., ‎II UZ 37/07, OSNP 2009, nr 1–2, poz.
V CZ 17/08
Supreme Court allows appeal by correcting disputed claim value and ordering payment of additional court fees.
V CZ 157/11
Polish Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to property dispute value under 50,000 zloty.
II CSK 226/20
Supreme Court dismisses cassation appeal on acquisition of prescription due to lack of continuous possession.
I UZ 7/21
Supreme Court overturns appeal court ruling on social security contribution base calculation for a company.
III CSK 17/20
Cassation appeal dismissed as inadmissible because the disputed value was under 150,000 PLN. The Supreme Court rejected the appeal and denied legal aid costs.
IV CZ 153/03
postanowienie SN z 17 grudnia 2003 r., IV CZ 153/03).
V CSK 275/13
Cassation appeal dismissed as value of disputed assets was verified at 85k, below the 150k statutory threshold.
IV CSK 247/16
Cassation appeal dismissed as inadmissible because the recurring annuity's annual value was under 50,000 PLN. The Supreme Court rejected the appeal due to the low value of the subject matter. The court ruled that the appeal was inadmissible because the value of the subject matter was below the statutory threshold. The court determined the appeal was inadmissible because the value of the subject matter was below the statutory threshold.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 505/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Ewa Stefańska‎SSN Krzysztof Wesołowski w sprawie z powództwa E. R. i R. R.‎przeciwko Bank S.A. w W.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 31 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej ‎w Warszawie,‎zażalenia pozwanego‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie‎z 22 września 2022 r., sygn. akt IX Ca 1488/21, 1. oddala zażalenie;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

E. R. i R. R. domagali się zasądzenia od Banku spółki akcyjnej w W. 2 200 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 lutego 2021 r. do dnia zapłaty. Określona przez nich wartość przedmiotu sporu, na 2200 zł, nie była sprawdzana ani z urzędu, ani na zarzut strony pozwanej.Wyrokiem z 15 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie zasądził od pozwanego na rzecz powodów 2 200 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 6 lipca 2021 r. do dnia zapłaty oraz oddalił powództwo w pozostałej części. Apelację od tego orzeczenia wniósł pozwany, oznaczając wartość przedmiotu zaskarżenia na 2 200 zł.

Wyrokiem z 15 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie oddalił tę apelację. Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia złożył pozwany, zaskarżając je w całości i oznaczając wartość przedmiotu zaskarżenia na ‎182 200 zł.Postanowieniem z 22 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie sprawdził wartość przedmiotu zaskarżenia wskazaną przez pozwanego i oznaczył ją na ‎2 200 zł oraz odrzucił skargę kasacyjną. Powyższe orzeczenie zaskarżył zażaleniem pozwany, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3982 § 1 w zw. z art. 25 § 1 w zw. z art. 3984 § 3 k.p.c. przez odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej wskutek bezzasadnego przyjęcia, że wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym wynosi w niniejszej sprawie mniej niż 50 000 zł, w sytuacji, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym w rzeczywistości wynosi ‎182 200 zł.We wnioskach skarżący domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia ‎w całości przez ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym na 182 200 zł i uchylenia postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie okazało się nieuzasadnione.

W pierwszej kolejności przypomnieć trzeba, że w sprawach, w których dopuszczalność środka zaskarżenia zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia, sąd ma obowiązek sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia. W takim wypadku podstawą działania sądu są przepisy regulujące dopuszczalność środka oraz skutki wynikające z jego niedopuszczalności, a nie art. 25; przepis ten może być jednak stosowany przez analogię (zob. postanowienia SN: z 7 kwietnia 1997 r., ‎III CKN 71/97, Wok. 1997/7, s. 4; z 9 lipca 1997 r., II CKN 257/97; z 6 kwietnia ‎2007 r., II PZ 12/07, OSNP 2008, nr 11–12, poz. 169; z 22 listopada 2007 r., ‎II UZ 37/07, OSNP 2009, nr 1–2, poz. 30; z 16 kwietnia 2008 r., V CZ 17/08, OSNC-ZD 2009, nr 1, poz. 8; z 22 marca 2012 r., V CZ 157/11, IC 2013/6, s. 42, ‎z 17 kwietnia 2021 r., II CSK 226/20 i z 26 sierpnia 2021 r., I UZ 7/21, OSNP 2022, nr 6, poz. 62).Ustalona przez sąd wartość przedmiotu sporu, podobnie jak wartość podana przez powoda, pozostaje stała do zakończenia postępowania oraz w postępowaniu kasacyjnym, chyba że dojdzie do zmiany powództwa lub orzeczenia ponad żądanie (art. 368 § 2) – zob.

J. Gudowski [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Postępowanie rozpoznawcze, red. T. Ereciński, LEX/el. 2022, teza 12 ‎do art. 25.Wskazana przez skarżącego w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wiążąca dla sądu drugiej instancji ani dla Sądu Najwyższego ‎i podlega weryfikacji na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych ‎w art. 25 i 26 (zob. postanowienie SN z 9 czerwca 2020 r., III CSK 17/20).Należy podkreślić, że z art. 25 i 26 wynika reguła utrwalenia niezakwestionowanej przez pozwanego lub niesprawdzonej przez sąd wartości przedmiotu sporu na okres całego postępowania we wszystkich instancjach.

Możliwość odpowiedniego zastosowania do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, zarówno w apelacji, jak i w kasacji, „przepisów o wartości przedmiotu sporu” musi być sprowadzona do tego, że w razie zaskarżenia w całości orzeczenia rozstrzygającego o całym przedmiocie sporu jako wartość przedmiotu zaskarżenia należy podać jego wartość ustaloną w pierwszej instancji. Nie można natomiast odesłania tego rozumieć jako uprawnienia do ponownego oznaczania wartości przedmiotu zaskarżenia na użytek kasacji, według reguł z art. 19 i n., w sposób prowadzący do podwyższenia ustalonej już wartości przedmiotu sporu (zob. postanowienie SN z 17 grudnia 2003 r., IV CZ 153/03).

Wówczas niezbędne jest sprawdzenie aby ustalić, czy skarżący w celu obejścia przepisów procesowych dokonał zawyżenia wskazanej wartości, instrumentalnie zmierzając do przekroczenia progu wyznaczającego dopuszczalność skargi kasacyjnej ‎(zob. postanowienia SN: z 19 lutego 2014 r., V CSK 275/13 i z 1 grudnia 2016 r., ‎IV CSK 247/16).W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie widział przeszkód do uczestniczenia w procesie zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji, gdy wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiły 2200 zł.

Dopiero na etapie wnoszenia skargi kasacyjnej pojawiło się 182 200 zł. Należy uznać, że nastąpiło to tylko i wyłącznie w celu uzyskania możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto na podstawie art. 108 § 1, 98 i 99 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [SOP][ms]