Supreme Court dismisses appeal on appeal costs, ruling the lower court correctly applied the minimum lawyer fee schedule.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's decision on appeal costs. The appellant argued the fee calculation was incorrect and the reasoning insufficient, citing specific articles of the Code of Civil Procedure. The court held that the lower court properly applied the minimum fee schedule based on the disputed value and that the cited legal basis allowed for effective judicial review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości; The Supreme Court may review appeal cost decisions based on statutory provisions even if the lower court's reasoning is brief, provided the legal basis cited enables the control of the decision's correctness.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
.Sygn. akt III CZ 50/11
POSTANOWIENIE
Dnia 20 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Anna Kozłowska
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z powództwa M. H.
przeciwko H. S.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 października 2011 r.,
zażalenia pozwanego na postanowienie
rozstrzygające o kosztach postępowania apelacyjnego
zawarte w wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 3 marca 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 marca 2011 roku Sąd Okręgowy oddalił apelację
pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 24 listopada 2010 roku oraz
zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1200 zł tytułem kosztów
postępowania apelacyjnego. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiocie
kosztów postępowania apelacyjnego stanowił art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 5 zw.
z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002
r. Nr 163, poz. 1348).
Na postanowienie o kosztach procesu zawarte we wskazanym powyżej
wyroku zażalenie wniósł pozwany żądając jego uchylenia w całości i przekazania
sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania ewentualnie zmiany
zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda
kwoty 300 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu
apelacyjnym. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że uzasadnienie
wyroku z dnia 3 marca 2011 roku nie zawiera wskazania motywów, którymi
kierował się Sąd Okręgowy rozstrzygając o kosztach postępowania apelacyjnego.
W jego ocenie nie jest bowiem wystarczające dla uzasadnienia rozstrzygnięcia o
kosztach postępowania odwoławczego - jak to miało miejsce w przedmiotowej
sprawie - przywołanie przez Sąd wyłącznie przepisów prawa stanowiących
podstawę orzekania w tym przedmiocie. Jednocześnie skarżący podniósł, że Sąd
Okręgowy zasądził na rzecz powoda koszty postępowania apelacyjnego w
niewłaściwej wysokości, gdyż ta powinna być ustalona w oparciu o § 6 pkt 3 w zw.
z § 13 ust. 1 pkt 1 przywołanego powyżej rozporządzenia, a nie jak przyjął Sąd
drugiej instancji w oparciu o § 6 pkt 5 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wysokość opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego
pozwanego w postępowaniu apelacyjnym Sąd Okręgowy ustalił na podstawie § 6
pkt 5 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności
adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Powołany § 6 pkt 5 rozporządzenia
określa stawkę minimalną w kwocie 2.400 zł za czynności adwokata z tytułu
zastępstwa prawnego, przy wartości przedmiotu sporu wynoszącej powyżej 10.000
zł do 50.000 zł. W przypadku postępowania apelacyjnego przed sądem okręgowym
stawka minimalna przy tej wartości przedmiotu zaskarżenia wynosi, zgodnie z § 12
ust. 1 pkt 1,50% stawki minimalnej, nie mniej niż 60 zł.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżący bezzasadnie
kwestionuje
rozstrzygnięcie
Sądu
Okręgowego
w
przedmiocie
kosztów
postępowania apelacyjnego podnosząc, iż wskazana przez Sąd stawka minimalna
nie miała zastosowania dla rozliczenia kosztów w postępowaniu odwoławczym
pomiędzy stronami. Skarżący pomija bowiem okoliczność, że wskazana przez
niego w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia (k. 415) określona została kwotą
10.282 zł. Wartość ta - co również należy podkreślić - nie była przy tym
weryfikowana przez Sąd drugiej instancji. Stąd też właściwą stawką minimalną dla
zasądzenia opłaty na rzecz powoda za czynności adwokata z tytułu zastępstwa
prawnego w postępowaniu apelacyjnym była kwota 1200 zł, tj. połowa stawki
minimalnej przy wartości przedmiotu zaskarżenia powyżej 10.000 zł do 50.000 zł
(§ 6 pkt 5 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia).
Nie ma również racji skarżący wskazując na uchybienie Sądu Okręgowego
w przedmiocie
uzasadnienia
rozstrzygnięcia
o
kosztach
postępowania
apelacyjnego. Zwrócić bowiem należy uwagę, że powoływanie się na naruszenie
art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. może być
skuteczne tylko wtedy, gdy wskazane w ramach tego zarzutu uchybienie
w konstrukcji uzasadnienia uniemożliwia Sądowi Najwyższemu przeprowadzenie
kontroli zaskarżonego postanowienia w oparciu o przepis art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c.
(por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2010 roku, sygn. akt
I CZ 111/09, niepubl.). W przedmiotowej sprawie przywołanie przez Sąd Okręgowy
w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 marca 2011 roku art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 5
zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jako podstawy
prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego nie stwarza
problemów interpretacyjnych co do motywów rozstrzygnięcia w tym przedmiocie,
a tym samym nie stanowiło przeszkody do przeprowadzenia kontroli jego
prawidłowości w oparciu o przepis art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji.