Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 5/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial claim as inadmissible for facts discoverable during original proceedings.

Numero d'incarto III CZ 5/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request for a retrial, ruling that the alleged new evidence was not truly new. The applicant claimed the expert valuation report contained false statements and should have been challenged earlier, but the court found she had the opportunity to raise these objections during the original proceedings. Consequently, the court determined the claim was inadmissible because the circumstances were discoverable and could have been properly raised before the final judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial based on newly discovered circumstances is inadmissible if those circumstances were known or should have been known to the party and could have been raised during the original proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new evidence inadmissible claim expert valuation procedural initiative riattivazione del procedimento reiterazione di reati penali procedura di revisione penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 403 § 2 k.p.c
art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c
403 § 2 k.p.c.Sąd Okręgowy uznał również, że złożenie przez skarżącą zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez biegłego, w związku z zarzucanym poświadczeniem nieprawdy w treści operatu szacunkowego, nie stanowi podstawy wznowienia, o której mowa w art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
art. 39814 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z 15 lutego 2018 r., I CZ 4/18
post. SN z 8 lutego 2018 r., I UZ 68/17
SN z 15 lutego 2018 r., I CZ 4/18; post. SN z 8 lutego 2018 r., I UZ 68/17; post.
post. SN z 7 lipca 2017 r., V CZ 41/17
SN z 8 lutego 2018 r., I UZ 68/17; post. SN z 7 lipca 2017 r., V CZ 41/17; post.
post. SN z 17 listopada 2016 r., IV CZ 71/16
SN z 7 lipca 2017 r., V CZ 41/17; post. SN z 17 listopada 2016 r., IV CZ 71/16; post.
post. SN 20 października 2016 r., II CZ 91/16
SN z 17 listopada 2016 r., IV CZ 71/16; post. SN 20 października 2016 r., II CZ 91/16; post.
post. SN 28 kwietnia 2016 r., V CZ 14/16
SN 20 października 2016 r., II CZ 91/16; post. SN 28 kwietnia 2016 r., V CZ 14/16).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 5/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska (przewodniczący)‎SSN Marcin Krajewski (sprawozdawca)‎SSN Joanna Misztal-Konecka w sprawie ze skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 lutego 2018 r. sygn. II Ca (…)w sprawie z wniosku J. J.‎przy uczestnictwie A. C., M. C., M. C., R. S., Z. M., M. B., K. P., M. B. i R. B.‎o ustanowienie służebności drogi koniecznej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 maja 2019 r.,‎zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 10 grudnia 2018 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 10 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę J. J. o wznowienie postępowania w sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z 6 lutego 2018 r., oraz oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Sądu Rejonowego w S. z 18 września 2017 r.Sąd Okręgowy podniósł, że wskazany w skardze operat szacunkowy sporządzony przez biegłego sądowego nie jest środkiem dowodowym wykrytym po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie głównej.

Został on przygotowany jeszcze w toku postępowania przed Sądem Rejonowym, przy czym skarżąca po jego sporządzeniu zgłaszała zarzuty do operatu zasadniczo tożsame z zastrzeżeniami zawartymi w skardze o wznowienie postępowania. Kwestia wysokości wynagrodzenia za ustanowienie służebności była również przedmiotem zarzutów apelacji skarżącej. Nie istniały zatem żadne przeszkody, aby skarżąca wówczas podjęła odpowiednią inicjatywę dowodową i zgłosiła stosowne wnioski, również te, które stały się podstawą skargi o wznowienie.

Mogły być one podnoszone jako zarzuty do opinii biegłego, z ewentualnym żądaniem dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego. Skoro okoliczności faktyczne i środki dowodowe mogły być przywołane przez skarżącą w postępowaniu objętym skargą o wznowienie, to nie są to okoliczności i dowody nowe, w związku z czym nie mogą stanowić podstawy skargi, o której mowa w art. 403 § 2 k.p.c.Sąd Okręgowy uznał również, że złożenie przez skarżącą zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez biegłego, w związku z zarzucanym poświadczeniem nieprawdy w treści operatu szacunkowego, nie stanowi podstawy wznowienia, o której mowa w art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. Inne zawarte w skardze zarzuty sprowadzały się wyłącznie do polemiki z ustaleniami i oceną prawną dokonaną przez Sąd Okręgowy przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia i nie odpowiadały żadnej z ustawowych podstaw wznowienia.Zaskarżając rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w całości, skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.:- art. 410 § 1 k.p.c. przez odrzucenie skargi mimo oparcia jej na podstawie wymienionej w art. 403 § 2 k.p.c., w postaci wykrycia poświadczenia nieprawdy w dokumencie urzędowym – operacie szacunkowym sporządzonym przez biegłego, co miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w zakresie ustalenia wynagrodzenia za służebność drogi koniecznej i w zakresie kosztów sądowych;- art. 403 § 2 k.p.c. przez błędne uznanie, że podstawa w postaci poświadczenia nieprawdy nie stanowi dopuszczalnej ustawowo podstawy wznowienia w sytuacji, gdy wykryte przez skarżącą w marcu 2018 r., po ponownym przeanalizowaniu przez nią operatu szacunkowego, nieprawidłowości dotyczą okoliczności faktycznych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżąca nie mogła skorzystać ani w postępowaniu przed Sądem Rejonowym, ani w pierwotnym postępowaniu przed Sądem Okręgowym.W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie podlegało oddaleniu jako oczywiście bezzasadne.Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że o wykryciu nowych okoliczności faktycznych lub dowodów w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. można mówić jedynie wówczas, gdy dotyczy ono takich faktów lub dowodów, które poza przesłanką ich nieujawnienia w prawomocnie zakończonym postępowaniu, powinny być wówczas niemożliwe do ujawnienia dla strony (zob. post.

SN z 15 lutego 2018 r., I CZ 4/18; post. SN z 8 lutego 2018 r., I UZ 68/17; post. SN z 7 lipca 2017 r., V CZ 41/17; post. SN z 17 listopada 2016 r., IV CZ 71/16; post. SN 20 października 2016 r., II CZ 91/16; post. SN 28 kwietnia 2016 r., V CZ 14/16). Podzielając w pełni ocenę prawną Sądu Okręgowego, należy zauważyć, że skarżąca w treści formułowanych zarzutów wprost stwierdza, iż okoliczności, na które wskazuje, zostały przez nią wykryte w marcu 2018 r. po ponownym przeanalizowaniu przez nią treści operatu szacunkowego sporządzonego już na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji.

Jej zdaniem operat ten został sporządzony wadliwie i poświadcza nieprawdę, w związku z czym złożyła zawiadomienie o przestępstwie.Zarzuty zażalenia, jak i treść samej skargi, pozwalają na przyjęcie wniosku, że skarżąca traktuje skargę o wznowienie postępowania w istocie jako substytut apelacji. Formułuje bowiem zarzuty do opinii biegłego dotyczące przyjęcia za miarodajne cen porównawczych wskazanych działek i pominięcie jednej, stanowiącej drogę gruntową, co jej zdaniem miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w zakresie ustalenia wynagrodzenia za ustanowioną służebność.

Skarżąca miała możliwość zgłaszania zarzutów do tej opinii w toku postępowania zarówno przed Sądem Rejonowym, jak i Sądem drugiej instancji. Tym samym, skoro okoliczności faktyczne związane z wydaniem opinii biegłego były znane skarżącej lub powinny być jej znane przy zachowaniu należytego stopnia staranności i mogły być przywoływane w postępowaniu objętym skargą o wznowienie, to nie można ich uznawać za skuteczne podstawy skargi o wznowienie postępowania. Postępowanie wznowieniowe nie służy ponownemu zbadaniu dotychczasowej argumentacji ani zbadaniu uzupełnionej argumentacji, z której strona mogła skorzystać w toku postępowania objętego skargą.

Za niedopuszczalną należy uznać podejmowaną przez skarżącą próbę sanowania braku odpowiedniej inicjatywy procesowej w pierwotnym postępowaniu.W związku z powyższym należy uznać, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie, a zatem jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Bez znaczenia jest przy tym, że skarżąca powołała się na podstawę wznowienia sformułowaną w sposób odpowiadający podstawie ustawowej, skoro okoliczności faktyczne wskazane dla uzasadnienia jej istnienia w rzeczywistości się nie mieszczą się w tej podstawie.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. aj