Supreme Court dismisses appeal for alimony increase due to improper legal representation violating mandatory counsel rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal regarding an alimony increase, ruling the procedural filing inadmissible. The appellant argued that their previous appeal was valid, but the lower court correctly identified the submission as an improper cassation appeal. The court held that the appellant failed to meet the statutory exemptions from mandatory legal representation, rendering the appeal procedurally void.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.: Appeals against second-instance rulings on alimony are inadmissible if filed by a party without mandatory legal counsel, as such filings lack procedural capacity and must be rejected.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 5/06
POSTANOWIENIE
Dnia 16 marca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa M.P.
przeciwko M.P.
o podwyższenie alimentów,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 16 marca 2006 r.,
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w L.
z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt [...],
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 października 2005 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił
skargę kasacyjną pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 24 czerwca 2005 r.,
którym oddalona została apelacja pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w L.
uwzględniającego powództwo o podwyższenie alimentów. W uzasadnieniu
postanowienia Sąd Okręgowy stwierdził, że, zgodnie z art. 398 2 § 2 pkt 1 k.p.c., w
sprawach o alimenty skarga kasacyjna jest niedopuszczalna (art. 3986 § 2 k.p.c.).
Pozwany, w sporządzonym osobiście środku odwoławczym, nazwanym
pierwotnie odwołaniem, a następnie zażaleniem, wnosił o uchylenie powyższego
postanowienia, podnosząc, że złożone przez niego odwołanie od wyroku z dnia
24 czerwca 2005 r. nie było skargą kasacyjną, lecz apelacją, którą powinien
rozpoznać Sąd Apelacyjny.
Sąd Okręgowy przedstawił Sądowi Najwyższemu akta sprawy wraz
z zażaleniem na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną
przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.), jednakże,
zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo
to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed
Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepisu § 1
nie stosuje się – jak stanowi art. 871 § 2 k.p.c. – w postępowaniu o zwolnienie od
kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy
stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest
sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych,
a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat,
radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 87 1
§ 3 k.p.c., przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe
Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.
Przewidziany w przepisie art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko – radcowski
pozbawia strony zdolności postulacyjnej.
Zgodnie z art. 130 § 5 k.p.c., pisma procesowe sporządzone z naruszeniem
art. 871 podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa
stanowi inaczej. Przytoczony przepis nie dotyczy środków odwoławczych
sporządzonych z naruszeniem art. 871 k.p.c., gdyż środki te – jako niedopuszczalne
z powodu braku zdolności postulacyjnej – podlegają odrzuceniu (np. art. 370, art.
373, art. 397 § 2 k.p.c.).
Żalący nie wykazał, by należał do kręgu osób zwolnionych z przymusowego
zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, które zostały wymienione w art.
871 § 2 k.p.c., wobec czego zażalenie, wniesione przez niego z naruszeniem art.
871 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu jako „z innych przyczyn niedopuszczalne”
(art. 373 w związku z art. 370 oraz w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.).
Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.