Supreme Court dismisses appeal for failure to separately justify the request for admissibility of cassation grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's decision rejecting their cassation complaint. The appellants argued that their request for admissibility was justified by the existence of a legal issue, conflating the requirement to justify the request for admissibility with the requirement to cite cassation grounds. The court held that these are distinct procedural elements and that the failure to separately justify the request for admissibility constitutes a fatal defect that cannot be cured by citing substantive legal grounds.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.; The request for admissibility of a cassation complaint and the citation of cassation grounds are independent requirements; failure to separately justify the request for admissibility renders the complaint inadmissible regardless of the presence of substantive legal issues.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 49/06
POSTANOWIENIE
Dnia 4 sierpnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Zbigniew Strus
w sprawie z powództwa K.K. i W.S.
przeciwko E.B. i J.B.
o zapłatę,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 4 sierpnia 2006 r.,
zażalenia pozwanych
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 7 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
pozwanych od wyroku tego Sądu z dnia 9 listopada 2005 r., jako nie spełniającą
wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W zażaleniu pozwani zarzucili
naruszenie
tego
przepisu
przez
błędną
jego
wykładnię
i w konsekwencji
bezpodstawne uznanie, że w skardze kasacyjnej brak jest uzasadnienia wniosku o
przyjęcie skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne.
Skarżący uzasadniając zarzuty zażalenia przyjęli założenie, że „istnieje
oczywista zbieżność między merytorycznymi argumentami skargi a okolicznościami
powodującymi konieczność jej przyjęcia do rozpoznania”, co zdaniem skarżących
„nie wyklucza odwołania się w tym uzasadnieniu do uzasadnienia podstaw
kasacyjnych”. Odnosząc się do tak przyjętego założenia, które wyznaczyło zakres
i treść skargi kasacyjnej podnieść należy, że zarzuty zażalenia wskazują, że
pełnomocnik pozwanych bezzasadnie utożsamia wymóg uzasadnienia wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.)
z przytoczeniem podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2
k.p.c.). Są to dwa niezależne od siebie elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej
różniące się funkcją i celem. Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie
pozostaje w związku z treścią art. 3983 k.p.c., natomiast zgłoszenie wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie polega na
wskazaniu przesłanek, według których Sąd Najwyższy orzeka o przyjęciu bądź
odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c.).
Wypełnienie obowiązku związanego z drugim z omawianych wymogów skargi
kasacyjnej
-
nałożonego
na
osoby
uprawnione
do
sporządzenia
tego
nadzwyczajnego środka zaskarżenia, którymi są profesjonalni pełnomocnicy
procesowi lub podmioty o kwalifikacjach wskazanych w ustawie - nie może być, jak
już podkreślono, zastąpione przez powołanie podstaw skargi kasacyjnej i ich
uzasadnienie. Podjęta w zażaleniu próba wykazania, że w sprawie występuje
zagadnienie prawne, jest spóźniona; nie może zatem usanować, słusznie
dostrzeżonego przez Sąd Apelacyjny, istotnego braku skargi kasacyjnej w postaci
pominięcia uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Uzasadnienie
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące
w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu tego zagadnienia
i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, opubl.
OSNC 2002, nr 1, poz. 11). Nie wystarczy zatem „wnosić o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania, gdyż w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne
związane z wykładnią i zastosowaniem art. 628, 630 i 642 § 1 k.c., a także
koniecznym
zakresem
postępowania
dowodowego
w
sytuacji
ustalania
wynagrodzenia wykonawcy przy braku pisemnej umowy stron”.
Z przytoczonych względów zażalenie, jako bezzasadne, podlegało oddaleniu
(art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).