Plaintiff's appeal on court costs dismissed; Supreme Court found general poverty insufficient under Art. 102 CPC.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal regarding the allocation of litigation costs, ruling that the lower court's decision to exempt the minor defendant was procedurally flawed. Although the defendant's parents argued that the child's difficult material situation justified waiving costs, the Supreme Court found this reasoning too vague. The court held that general poverty does not automatically constitute a 'particularly justified case' required by Article 102 of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 102 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.: A general reference to a minor's difficult material situation is insufficient to establish a 'particularly justified case' for exempting a party from litigation costs; specific circumstances must be detailed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 47/09
POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa „W.” sp. z o.o.
przeciwko małoletniemu M.Ś. reprezentowanemu przez
przedstawiciela ustawowego L.Ś.
o uznanie czynności za bezskuteczną,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 10 grudnia 2009 r.,
zażalenia strony powodowej na wyrok Sądu Apelacyjnego
z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt [...],
uchyla rozstrzygnięcie o nie obciążaniu pozwanego kosztami
procesu
i
kosztami
postępowania
apelacyjnego,
zawarte
w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn.
akt [...] (pkt 1 II i pkt 3) i w tym zakresie przekazuje sprawę
Sądowi
Apelacyjnemu
do
ponownego
rozpoznania
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.
i
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia
do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanego L.Ś., wniesionej od wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2008 r. Zażaleniem z dnia 19 czerwca 2009 r.
strona powodowa – „W.” – Spółka z o.o. zaskarżyła zawarte w wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2008 r. rozstrzygnięcie o kosztach sądowych (pkt
1.II i 3 tego wyroku) w zakresie, w jakim Sąd drugiej instancji nie obciążył
pozwanego kosztami procesu na rzecz strony powodowej i nie obciążył pozwanego
kosztami postępowania apelacyjnego (k. 403 akt). Skarżący wnosił o zmianę tego
rozstrzygnięcia i zasądzenie na jego rzecz łącznej kwoty 15.908 zł tytułem zwrotu
kosztów procesu za obie instancje – w tym kwoty 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów
zastępstwa procesowego, także
za obie instancje. Skarżący kwestionuje
zasadność zastosowania przepisu art. 102 k.p.c., przedstawiając i analizując
sytuację majątkową małoletniego pozwanego i jego rodziców (przedstawicieli
ustawowych). Dopuszczalność wniesionego zażalenia na rozstrzygnięcie o
kosztach wywodzi z treści art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Należy zgodzić się ze skarżącym, że dopuszczalne jest zażalenie na
rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia
17 grudnia 2008 r. Zgodnie bowiem z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu
Najwyższego przysługuje na postanowienie Sądu drugiej instancji odnośnie do
kosztów procesu, który nie byłby przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu pierwszej
instancji.
Zaskarżeniem zostało objęte rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt 1.II
i pkt 3 wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd ten nie obciążył pozwanego kosztami
postępowania na rzecz strony powodowej (po zmianie zaskarżonego apelacją
wyroku Sądu Okręgowego, pkt 1.II) i nie obciążył pozwanego kosztami
postępowania apelacyjnego (pkt 3 wyroku). Uwzględniając zatem apelację strony
powodowej, Sąd Apelacyjny nie obciążył pozwanego kosztami procesu w obu
instancjach. Stanowisko swoje uzasadnił faktem małoletności pozwanego i jego
niewątpliwie trudną sytuacją materialno-bytową.
Uzasadnienie takie należy jednak uznać za zbyt ogólne i tym samym – nie
odpowiadające kryterium właściwego uzasadnienie rozstrzygnięć sądowych,
przewidzianych w art. 328 § 2 k.p.c. (w zw. z art. 361 k.p.c.). Przepis art. 102 k.p.c.
jest przepisem szczególnym w stosunku do ogólnych reguł obciążania stron
kosztami procesu (art. 98 k.p.c.) i w związku z tym w uzasadnieniu rozstrzygnięcia
zawierającego nie obciążenie strony kosztami procesu, powinny być jednak
wskazane okoliczności mające stanowić „wypadek szczególnie uzasadniony”
w rozumieniu art. 102 k.p.c.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3
k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.