Supreme Court rejects appeal against its own ruling on case transfer as non-appealable by law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against its June 2022 ruling refusing to transfer a succession case to another court. The appellant argued the transfer decision contradicted evidence, but the Court held that its own rulings are final and non-appealable under the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected without examining the merits of the underlying dispute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 441 § 1 k.p.c.; Art. 175, 183 Konstytucji RP: Rulings of the Supreme Court are final and non-appealable as they constitute the highest judicial instance in the Polish legal system.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 464/22 POSTANOWIENIE 22 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 22 czerwca 2023 r. w Warszawie,zażalenia S.Z.na postanowienie Sądu Najwyższegoz 22 czerwca 2022 r., III CO 552/22,w sprawie z wniosku S.Zz udziałem J.Z., B.B. i W.J.o dział spadku, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 22 czerwca 2022 r. Sąd Najwyższy (III CO 552/22) odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Powyższe orzeczenie zaskarżył zażaleniem S.Z. zarzucając sprzeczność istotnych ustaleń Sądu Najwyższego z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.We wnioskach skarżący domagał się zmiany postanowienia Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2022 r. w całości i przekazania sprawy z jego wniosku rozpoznawanej przed Sądem Rejonowym w Tomaszowie Lubelskim o dział spadku do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.
Sąd Najwyższy podejmując decyzję o odmowie przekazania sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu, oparł się na podstawie art. art. 441 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu Najwyższego, w tym wydane na podstawie art. 441 § 1 k.p.c., nie podlegają zaskarżeniu. Na marginesie należy wskazać, że pomimo oczywistości w tym zakresie, w judykaturze wyjaśniono tę kwestię (zob. np. postanowienia SN: z 12 czerwca 2012 r., III SO 7/12 i 13 marca 2012, III SO 3/12). W uzasadnieniu orzeczenia z 12 czerwca 2012 r. wskazano m.in., że zaskarżalność orzeczenia Sądu Najwyższego stanowiłaby wyjątek, który musiałby być wyraźnie uregulowany.
Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego usytuowania tego Sądu (art. 175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji. W każdym systemie sądownictwa istnieje najwyższa instancja sądowa, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Tak jest co do orzeczeń - wyroków i postanowień - Sądu Najwyższego. Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) - (zob. postanowienie SN z 20 czerwca 2007 r., I UZ 13/07).W związku z tym, że przedmiotowe zażalenie a priori podlegało odrzuceniu, zbędnym było badanie bądź nadawanie biegu innym kwestiom, jak chociażby wymogowi przymusu adwokacko-radcowskiego do wniesienia zażalenia.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji. [as]M.M.