Supreme Court dismisses appeal; lower court did not ignore the case's essence despite legal assessment errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's judgment in a tort compensation case. Although the Regional Court incorrectly assessed the convergence of damages claims, it broadly evaluated the legal basis of the defendant's liability and found no violation of law. The Court ruled that failing to discuss every aspect of liability does not constitute ignoring the essence of the case under the relevant procedural code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 386 § 4 k.p.c.; The second instance court may revoke a first instance judgment only if the essence of the case was not examined or if a full evidentiary proceeding is required, and this limitation cannot be interpreted broadly.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 46/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący)SSN Marian Kocon (sprawozdawca)SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa P. S.przeciwko K. S.A. w K.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2019 r.,zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Okręgowego w K.z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt XII Ga (...), uchyla zaskarżony wyrok.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w K. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 16 marca 2017 r., w sprawie z powództwa P. S. przeciwko K. spółce akcyjnej w K., o zapłatę.Orzeczenie zaskarżyła pozwana, wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c., poza wypadkami określonymi w § 2 i 3, sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.
Treść omawianych przepisów wskazuje, że możliwość uchylenia wyroku przez sąd drugiej instancji została ograniczona wyłącznie do sytuacji wyczerpująco w tych przepisach wymienionych. Oznacza to, że nie ma podstawy do dokonywania wykładni rozszerzającej przesłanki „nierozpoznania istoty sprawy” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. występuje wtedy, gdy sąd pierwszej instancji zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania pozwu lub zarzutów merytorycznych przeciwstawionych zgłoszonemu roszczeniu.
W sprawie taka sytuacja nie występuję. Wprawdzie Sąd Rejonowy błędnie ocenił możliwość wystąpienia zbiegu roszczeń odszkodowawczych z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania i z tytułu czynu niedozwolonego, jednak w uzasadnieniu dokonał dość szerokiej oceny prawnej podstaw odpowiedzialności pozwanego, prowadzącej m.in. do przyjęcia, że działanie spółki nie powodowało łamania przepisów prawa, zaś tak rozumianą bezprawność należy łączyć z przesłankami z art. 415 k.c. Brak omówienia wszystkich możliwych aspektów odpowiedzialności pozwanego wskutek wyrządzenia szkody z tytułu czynu niedozwolonego nie stanowi jeszcze nierozpoznania istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.aj