Supreme Court dismisses appeal for retrial as new evidence was discoverable during the original proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the County Court's refusal to grant a retrial request by the Municipality of L. The municipality argued for a retrial based on new circumstances, but the Court found these facts were already known or discoverable during the original trial. Consequently, the Court ruled that the statutory requirements for a retrial under the Code of Civil Procedure were not met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 k.p.c.: A request for retrial based on new facts is inadmissible if those facts were discoverable by the party during the original proceedings or if the evidentiary means arose after the proceedings concluded.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 45/12
POSTANOWIENIE
Dnia 8 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Maria Szulc
SSA Andrzej Niedużak (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku M. M.
przy uczestnictwie Gminy L., i innych o ustanowienie drogi koniecznej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 sierpnia 2012 r.,
zażalenia uczestnika Gminy L. na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 29 grudnia 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę Gminy L. o
wznowienie postępowania w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej, zakończonej
postanowieniem tego Sądu z dnia 28 października 2010 r. Zdaniem Sądu
Okręgowego skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.
W
złożonym
zażaleniu
skarżąca
wnosiła
o
uchylenie
zaskarżonego
postanowienia przytaczając okoliczności uzasadniające jej zdaniem wznowienie
postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 410 k.p.c. sąd na posiedzeniu niejawnym bada skargę
o wznowienie postępowania w zakresie zachowania terminu do jej wniesienia,
dopuszczalności i oparcia na ustawowej podstawie. W postanowieniu z dnia 26
września 2007 r. (IV CZ 48/07 – niepubl.) Sąd Najwyższy wskazał, że badanie to
nie może ograniczać się jedynie do oceny twierdzeń zawartych w skardze i jej
uzasadnieniu, lecz powinno także uwzględniać powołane w niej dowody załączone
do skargi. Jeżeli zachodzą wątpliwości czy skarżący dochował przepisanego
terminu lub wątpliwości co do dopuszczalności skargi i oparcia skargi na
ustawowych podstawach, sąd zgodnie z art. 410 § 2 k.p.c., powinien te wątpliwości
wyjaśnić wzywając skarżącego,
aby
wskazane
w
skardze
okoliczności
uprawdopodobnił. Jeśli w wyniku tych czynności, podjęte przez sąd wątpliwości nie
zostaną
usunięte,
skargę
o
wznowienie
postępowania
należy
odrzucić.
Jeżeli skargę oparto na podstawach restytucyjnych określonych w art. 403 § 2
k.p.c., sąd bada, czy istotnie przytoczone fakty i dowody zostały przez stronę
wykryte w czasie, gdy nie było już możliwe
powołanie
ich
w
sprawie
prawomocnie zakończonej oraz czy fakty te i dowody istotnie mogły mieć wpływ na
wynik sprawy. Nie chodzi o ocenę, że skarżący udowodnił rzeczywisty wpływ
nowych faktów i dowodów na wynik sprawy, ale o ocenę, że uprawdopodobnił tę
przesłankę (por. też postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r.,
V CZ 50/11 – niepubl., z dnia 18 stycznia 2012 r., II CZ 146/11 – niepubl.).
W judykaturze Sądu Najwyższego wielokrotnie wyrażany był pogląd, że dla
przyjęcia, iż skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, nie wystarcza
samo
sformułowanie
przez
skarżącego zarzutów w
sposób
odpowiadający
ustawowo określonym podstawom wznowienia. Jeżeli z uzasadnienia skargi
wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi, skarga podlega odrzuceniu (por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2009 r., II PO 11/08 - niepubl.,
z dnia 2 grudnia 2011 r., III UZ 28/11 – niepubl.). Restytucyjna podstawa
wznowienia postępowania z art. 403 § 2 in fine k.p.c. jest spełniona, gdy
przytoczone okoliczności faktyczne i dowody są nowe, to znaczy takie, z których
strona nie mogła skorzystać w postępowaniu prawomocnie zakończonym.
„Wykrycie”, o którym mowa w art. 403 § 2 k.p.c., odnosi się do okoliczności
i dowodów w poprzednim
postępowaniu w ogóle nie ujawnionych i wówczas
nieujawnialnych, bo stronie nieznanych. Nie dotyczy to takich okoliczności, które
strona mogła powołać w prawomocnie zakończonym postępowaniu, mając ku temu
obiektywnie
istniejącą
możliwość.
Środek
dowodowy,
który
powstał
po
uprawomocnieniu się wyroku (postanowienia), nie stanowi podstawy wznowienia
przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
25 maja 2011 r., II CZ 20/11 – niepubl., z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 132/11 –
niepubl., z dnia 22 lipca 2008 r., II UZ 31/08 – niepubl.).
Analiza uzasadnienia skargi złożonej przez Gminę L. prowadzi do wniosków
zbieżnych
z
tymi,
jakie
Sąd
Okręgowy
zaprezentował
w
uzasadnieniu
zaskarżonego postanowienia. Nie mieszczą się bowiem w dyspozycji art. 403 § 2 in
fine k.p.c. takie okoliczności i środki dowodowe, które były objęte wnioskami
dowodowymi zgłaszanymi w toku postępowania prawomocnie zakończonego, które
to wnioski przez sądy rozpoznające sprawę zostały oddalone. Podobnie podjęcie
przez Gminę wiedzy o konieczności uzyskania decyzji administracyjnej obejmującej
pozwolenie na wykonanie robót budowlanych, nie stanowi wykrycia okoliczności
faktycznej ani środka dowodowego. Odnośnie do przejęcia przez Gminę odcinka
drogi pozostającej wcześniej w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych
i Autostrad, to skarżąca wprost, także w zażaleniu przyznaje, iż dysponowała
wiedzą w tym przedmiocie już w toku postępowania przed sądami meriti.
Fakt, że definitywne zakończenie procedur z tym związanych nastąpiło później, nie
ma znaczenia dla stanu wiedzy i świadomości Gminy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w związku z art.
3941 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.