Supreme Court quashes appeal dismissal for failure to specify subject matter of non-existent resolutions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appellate court's dismissal of the plaintiff's appeal regarding 41 non-existent condominium resolutions. The plaintiff failed to specify the subject matter of these resolutions during the appeal, and the appellate court rejected the appeal based on a formal defect. The court ruled that the nature of the resolutions must be determined by their specific subject matter, not by the appellant's subjective assessment, and that the plaintiff was not properly summoned to cure formal defects in the non-existent resolutions.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 373 k.p.c.; art. 368 § 2 k.p.c.; The character of a suit to set aside or declare non-existence of condominium resolutions is not uniform and depends on the specific subject matter of each resolution; an appeal cannot be dismissed for formal defects without first summoning the appellant to cure them.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 43/08
POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa E.S.
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. K. 4 w K.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 stycznia 2009 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 25 sierpnia 2008 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Powódka E.S. domagała się w sprawie ustalenia nie istnienia 41 uchwał
pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej, których przedmiot nie został bliżej opisany w
żądaniu, ani też nie był przedmiotem ustaleń Sądu Okręgowego, który w całości
oddalił powództwo. Powódka zaskarżyła apelacją wyrok Sądu Okręgowego
w
całości.
Po przedstawieniu wniesionej apelacji Sądowi Apelacyjnemu powódka
została wezwana do uzupełnienia jej braków przez wskazanie wartości przedmiotu
zaskarżenia poprzez wskazanie wartości majątkowej 37 - spośród 41 objętych
żądaniem i zaskarżeniem - wymienionych w zarządzeniu Przewodniczącego
uchwał, jednak braków tych nie uzupełniła twierdząc, że zaskarżone uchwały nie
stanowią dla niej wartości majątkowej, a sprawa dotyczy roszczeń niemajątkowych.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 373 k.p.c.
odrzucił apelację powódki, wskazując w jego uzasadnieniu, że w zarządzeniu,
wzywającym do usunięcia braków apelacji przyjęto, iż część uchwał ma charakter
majątkowy, część niemajątkowy, a część mieszany oraz, że
dla
oceny ich
charakteru bez znaczenia jest subiektywna ocena skarżącej.
W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art. 368 § 2 i art. 373 k.p.c. przez
przyjęcie, że sprawa ma charakter majątkowy i w konsekwencji niesłuszne
odrzucenie apelacji, w każdym razie w części, w której nie była ona dotknięta
brakami. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy
Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach
postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Za utrwalone w orzecznictwie uznać można stanowisko, zgodnie z którym
sprawy o uchylenie, unieważnienie (również ustalenie nieistnienia) uchwał
wspólnoty mieszkaniowej nie mają jednolitego charakteru i nie mogą być generalnie
zaliczone do spraw o prawa majątkowe, czy też spraw o prawa niemajątkowe,
a o charakterze sprawy decyduje w każdym indywidualnym wypadku przedmiot
uchwały podlegającej zaskarżeniu (uzasadnienie uchwały SN z dnia 9 grudnia
2005 r. III CZP 111/05, III CZP 111/05, OSNC 2006, nr 11, poz. 183 oraz dalsze
powołane w nim orzecznictwo).
Nie może się tym samym ostać dokonana przez Sąd Apelacyjny kwalifikacja
charakteru zaskarżonych uchwał z punktu widzenia podziału spraw na spory
o prawa majątkowe i niemajątkowe, bez nawiązania do ich przedmiotu, który
w sprawie nie został ustalony ani nawet opisany.
Zasadnie zarzuca się
również w zażaleniu, iż brak było podstaw do
odrzucenia apelacji w części, w której nie była ona dotknięta brakami formalnymi,
a powódka nie była wezwana do ich uzupełnienie.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 394 1 § 3 w zw. z art. 39815
§ 1 k.p.c.).