Court dismisses appeal against rejection of late cassation complaint due to lawyer's fault and lack of force majeure.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's rejection of their cassation complaint as time-barred. The appellants argued that their lawyer's delay in mailing the document constituted a force majeure event exempting them from liability. The court held that a professional lawyer's negligence is imputed to the client, who bears the burden of proving an independent obstacle beyond their control.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 168 § 1 k.p.c.; art. 3941 § 1 k.p.c.; The party claiming restoration of a procedural deadline must prove lack of fault, as the professional lawyer's negligence is imputed to the client and does not constitute force majeure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 424/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Roman TrzaskowskiSSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa K.K. i W.K. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,zażalenia powodówna postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawiez 18 maja 2022 r., sygn. akt I ACa 448/18, 1) oddala zażalenie skierowane przeciwko odrzuceniu skargi kasacyjnej, 2) odrzuca zażalenie w pozostałej części, 3) zasądza od powodów na rzecz pozwanego koszty postępowania zażaleniowego w kwocie 2700 (dwa tysiące siedemset) zł.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 18 maja 2022 r., Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił wniosek powodów K.K. i W.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 15 grudnia 2021 r. i odrzucił tę skargę kasacyjną jako spóźnioną. W zażaleniu na to postanowienie (art.3941 § 1 k.p.c.), pełnomocnik powodów zarzucił naruszenie art.168 § 1 k.p.c. przez wadliwą, rozszerzającą, wykładnię zawartego w tym przepisie pojęcia „wina”, polegającą na przypisaniu winy w niedochowaniu terminu pełnomocnikowi procesowemu strony w przypadku uchybienia terminu przez wyspecjalizowany podmiot (L. sp. z o.o. z siedzibą w K.), któremu pełnomocnik strony powierzył przesyłkę zawierającą skargę kasacyjną i który to podmiot nadał ją w urzędzie pocztowym po upływie ustawowego terminu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W świetle ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego, podstawową przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, z którą ustawa wiąże określony skutek, jest brak winy strony (art.168 § 1 k.p.c.), przy czym działania lub zaniechania pełnomocnika procesowego są równoznaczne z działaniami lub zaniechaniami samej strony (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 października 2005 r., IV CZ 91/05). Na stronie (jej pełnomocniku procesowym) składającej wniosek o przywrócenie terminu ciąży powinność wykazania, że pomimo staranności nie mogła dokonać czynności w terminie ze względu na wystąpienie niezależnej od niej przeszkody, a zatem nie ponosi winy w jakiejkolwiek postaci (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 29 października 1998 r., I CKN 556/98 oraz z 18 grudnia 2019 r., I UZ 19/19).
Uchybienie terminowi do dokonania oznaczonej czynności procesowej, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności osoby rozważnie dbającej o własne interesy lub uprawnienia i stanowi podstawę oddalenia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 22 listopada 2019 r., III CZ 40/19; z 28 marca 2018 r., IV CZ 12/18 oraz 18 lipca 2019 r., I CZ 63/19). Za zaniedbania osób, którymi profesjonalny pełnomocnik procesowy strony posługuje się przy wykonywaniu ciążących na nim obowiązków, w tym wnoszenia pism procesowych lub środków zaskarżenia, odpowiada sam pełnomocnik, który nie może uwolnić się od winy w niedochowaniu terminu, powołując się na działania lub zaniechania pomocników (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 marca 2000 r., II CKN 554/00).
W świetle tych rozważań Sąd Apelacyjny w Warszawie prawidłowo przyjął w tej sprawie, że profesjonalny pełnomocnik procesowy powodów nie wykazał braku swej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, stąd zasadnie oddalił wniosek o przywrócenie terminu. Postanowienie to jest niezaskarżalne, stąd należało odrzucić zażalenie w tej części. W tej sytuacji, wbrew zarzutom zażalenia, Sąd Apelacyjny nie naruszył prawa odrzucając skargę kasacyjną powodów jako spóźnioną, co prowadziło do oddalenia zażalenia powodów w części skierowanej przeciwko temu rozstrzygnięciu.W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. (art. 39814 w związku z 3941 § 3 k.p.c.).
Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego na rzecz pozwanego, który wniósł w terminie odpowiedź na zażalenie, znajduje oparcie w art. art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. oraz § 10 ust.2 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). as