Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 42/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding effective service via digital portal and fee payment.

Numero d'incarto III CZ 42/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a cassation complaint. The appellant argued that the lawyer failed to receive the fee payment notice due to a technical error and misidentified the party name, while also claiming the lower court erred in rejecting a cassation complaint labeled as an appeal. The court ruled that the notice was effectively served via the mandatory digital portal after 14 days and that the Supreme Court lacks jurisdiction to review the lower court's assessment of the fee payment default.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 15zzs9 ust. 3 ustawy COVID; Art. 3986 § 2 k.p.c.: Effective service of court notices via the digital portal constitutes valid delivery regardless of the lawyer's awareness, and failure to pay associated fees within the statutory period results in the dismissal of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
digital service of process fee payment default cassation complaint rejection effective service period Supreme Court jurisdiction lawyer representation portal information anticipo spese tardivo

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
z art. 3941 § 3 oraz art.
Art. 39814 k.p.c.
3986 § 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 oraz art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez wadliwe sporządzenie sentencji postanowienia, uniemożliwiające ustalenie przedmiotu rozstrzygnięcia; 2) 3986 § 2 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Nieuiszczenie opłaty od skargi pomimo skutecznego wezwania stanowi nieusunięcie braku skargi w terminie i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej przez Sąd drugiej instancji (art. 3986 § 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 15zzs9 ust. 3 ustawy COVID
Pełnomocnik wnioskodawcy nie zapoznał się z przedmiotowym wezwaniem umieszczonym w Portalu Informacyjnym, w związku z czym Sąd Okręgowy w Katowicach, stosownie do treści art. 15zzs9 ust.
art. 325 k.p.c
naruszenia art. 325 k.p.c.
art. 361 k.p.c
art. 366 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., należy podkreślić, iż nie mogą być one skutecznie podnoszone i stanowić podstawy rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy w trybie art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 42/23 POSTANOWIENIE 28 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2024 r. w Warszawie‎zażalenia D. W.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach‎z 15 listopada 2022 r., IV Ca 175/21,‎w sprawie z wniosku D. W.‎z udziałem G. W., A. W. i M. W.‎o stwierdzenie nabycia nieruchomości przez zasiedzenie, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 15 listopada 2022 r. Sąd Okręgowy w Katowicach ‎w sprawie z wniosku D. W. z udziałem G. W., A. W., M. W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy D. W od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z 20 kwietnia 2021 r.Sąd wskazał, że pełnomocnik wnioskodawcy w związku z otrzymaniem wezwania do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej wniósł o zwolnienie wnioskodawcy od obowiązku uiszczenia tej opłaty. Postanowieniem z 14 października 2022 r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił wskazany wyżej wniosek i ponownie wezwał pełnomocnika wnioskodawcy do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej.

Treść tego wezwania została zamieszczona w Portalu Informacyjnym 19 października 2022 r. o godz. 22:03:20. Pełnomocnik wnioskodawcy nie zapoznał się z przedmiotowym wezwaniem umieszczonym w Portalu Informacyjnym, w związku z czym Sąd Okręgowy w Katowicach, stosownie do treści art. 15zzs9 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: „ustawa COVID”, tekst jednolity:

Dz.U. 2024 poz. 340), uznał to wezwanie za skutecznie doręczone pełnomocnikowi wnioskodawcy z dniem 3 listopada 2022 r., ‎tj. po upływie 14 dni od jego umieszczenia w Portalu Informacyjnym. Z uwagi na to, że tygodniowy termin do wniesienia przez wnioskodawcę opłaty od skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie, Sąd wydał postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawcę.Na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z 15 listopada 2022 r. wnioskodawca wniósł zażalenie, którym zaskarżył to postanowienie w całości oraz zarzucił temu postanowieniu naruszenie:

1) art. 325 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. ‎w zw. z art. 366 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez wadliwe sporządzenie sentencji postanowienia, uniemożliwiające ustalenie przedmiotu rozstrzygnięcia; 2) 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., poprzez odrzucenie apelacji, pomimo braku ku temu podstaw wskazanych w przywołanym przepisie (użycie przez wnioskodawcę słowa ,,apelacji” należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską, gdyż zaskarżonym przez niego postanowieniem doszło do odrzucenia wniesionej przez wnioskodawcę skargi kasacyjnej a nie apelacji);

3) art. 15zzs9 ust. 2, 3 i 4 ustawy COVID poprzez przyjęcie skutku doręczenia pisma zamieszczonego na Portalu Informacyjnym, w sytuacji gdy pełnomocnik powoda (użycie słowa ,,powoda” zamiast ,,wnioskodawcy” należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską) nie miał możliwości zapoznania się z tym pismem, albowiem nie został przypisany jako pełnomocnik do prowadzonego postępowania w ramach Portalu Informacyjnego.Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną.Począwszy od 3 lipca 2021 r. zasadą jest doręczanie pism sądowych zawodowym pełnomocnikom za pośrednictwem portalu informacyjnego (art. 15zzs9 ustawy COVID; zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej - Dz.

Urz. MS z 2019 r., poz. 138 z późn. zm.). Tzw. e-doręczenie za pośrednictwem portalu informacyjnego jest obligatoryjne, a jego skuteczność nie jest uzależniona od posiadania przez pełnomocnika konta ani dostępu do danej sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2022 r., III CZ 58/22, OSNC 2022, nr 9, poz. 91). Pełnomocnik wnioskodawcy zapoznał się z przedmiotowym wezwaniem umieszczonym w portalu informacyjnym („nie podjął w terminie”, k. 311). Z akt sprawy nie wynika, aby zamieszczone na portalu wezwanie nie było z jakichkolwiek przyczyn dokonane wadliwie i uniemożliwiało pełnomocnikowi zapoznanie się z jego treścią.

Jednocześnie warto zaznaczyć, iż wcześniej kierowane pisma były podejmowane przez pełnomocnika (k. 280, 295). Tym samym Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uznania, iż nie doszło do wypełnienia przesłanki uzasadniającej przyjęcie przez Sąd odwoławczy fikcji jego doręczenia po upływie 14 dni od jego umieszczenia w portalu informacyjnym.Co do pozostałych zarzutów wskazanych w zażaleniu, tj. naruszenia art. 325 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. w zw. z art. 366 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., należy podkreślić, iż nie mogą być one skutecznie podnoszone i stanowić podstawy rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy w trybie art. 3941 § 1 k.p.c., bowiem kognicja Sądu Najwyższego w takich sprawach jest ograniczona jedynie do weryfikacji prawidłowości przesłanek, jakimi kierował się Sąd ad quem odrzucając skargę kasacyjną.

Nieuiszczenie opłaty od skargi pomimo skutecznego wezwania stanowi nieusunięcie braku skargi w terminie i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej przez Sąd drugiej instancji (art. 3986 § 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 oraz art. 13 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji postanowienia.[SOP][ms] ‎