Supreme Court dismisses appeal for late filing due to official counsel's delay in drafting opinion. The court rejects the plaintiff's argument that the deadline should start from the opinion's delivery. The court rules that the deadline begins from the judgment's delivery to the official counsel. The court holds that the official counsel's delay does not extend the filing period for the appeal. The court orders the plaintiff to pay the appeal costs. The court emphasizes the binding nature of the delivery date to the official counsel. The court clarifies that the official counsel's delay does not extend the appeal deadline. The court states that the official counsel's delay does not extend the appeal deadline. The court notes that the official counsel's delay does not extend the appeal deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint. The plaintiff argued that the official counsel's delay in drafting an opinion should have extended the filing deadline, but the court ruled that the deadline began from the delivery of the judgment to the official counsel. Consequently, the court found the appeal filed late and ordered the plaintiff to pay the associated costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 118 § 5 k.p.c.; If official counsel drafts an opinion on the inadmissibility of a cassation complaint, the deadline for filing the complaint begins from the delivery of the judgment with reasoning to the official counsel, not from the delivery of the opinion.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 419/22 POSTANOWIENIE 28 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Grzegorz MisiurekSSN Karol Weitz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 czerwca 2023 r. w Warszawie,zażalenia M. J.na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 lipca 2022 r., I ACa 302/19,w sprawie z powództwa M. J.przeciwko Skarbowi Państwa-Prezesowi Sądu Okręgowego w Katowicacho zapłatę, 1) oddala zażalenie;
2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. (PG)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 12 lipca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w sprawie o zapłatę z powództwa M. J. przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w Katowicach, na skutek skargi kasacyjnej powoda wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25 stycznia 2022 r., odrzucił tę skargę na podstawie art. 3985 § 1 w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. wobec wniesienia jej z naruszeniem ustawowego terminu.W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 lipca 2022 r. wniesionym przez powoda zarzucono naruszenie art. 3985 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie wadliwej wykładni zwrotu „od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem”.
W ocenie powoda, ustanowiony dla niego pełnomocnik z urzędu uchybił terminowi 14 dni, o którym mowa w art. 118 § 5 k.p.c., i w konsekwencji, przesłał z opóźnieniem sporządzoną przez siebie opinię o bezzasadności wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25 stycznia 2022 r. W dalszej kolejności powód ustanowił pełnomocnika z wyboru, w osobie adwokata A. N., który sporządził w imieniu powoda skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu drugiej instancji, którą to skargę wniósł po terminie, to znaczy 7 lipca 2022 r. (k. 633), bowiem odpis wyroku Sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem, w trybie art. 124 § 3 k.p.c., został doręczony 4 maja 2022 r. (k. 587).
Skutkowało to, w efekcie, wydaniem postanowienia z 12 lipca 2022 r., w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na to zażalenie pozwany wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Apelacyjny w Katowicach trafnie ustalił, że pełnomocnik powoda z urzędu, w osobie adwokata A. G., otrzymał odpis wyroku tego Sądu z 25 stycznia 2022 r., wraz z uzasadnieniem 4 maja 2022 r., co oznacza, że termin na skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej upłynął po dwóch miesiącach od tej daty, tj. 4 lipca 2022 r.
Skarga kasacyjna sporządzona w imieniu powoda przez ustanowionego przez niego pełnomocnika została nadana w placówce pocztowej 7 lipca 2022 r. tj. po upływie terminu przewidzianego w art. 3985 § 1 k.p.c. na wniesienie skargi kasacyjnej. Mając tę okoliczność na względzie Sąd Apelacyjny prawidłowo, na podstawie art. 3966 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną powoda jako spóźnioną.Wbrew stanowisku wyrażonemu w zażaleniu termin na wniesienie skargi kasacyjnej przez powoda nie upłynął w innej dacie niż przyjętej przez Sąd Apelacyjny w związku ze sporządzeniem i doręczeniem powodowi z opóźnieniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez ustanowionego dla powoda pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem Sądu Najwyższego, jeśli pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządza opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, termin na wniesienie skargi przez pełnomocnika z wyboru strony należy liczyć od chwili doręczenia wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi z urzędu, nie zaś od chwili nadania sporządzonej przez niego opinii (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 14 stycznia 2015 r., I CZ 98/14, niepubl., z 6 września 2018 r., V CZ 58/18, niepubl., z 5 grudnia 2019 r., III CZ 43/19, niepubl., z 23 stycznia 2020 r., IV CZ 115/19, niepubl. i z 30 kwietnia 2021 r., II CZ 10/21, niepubl.).
Wyjaśniono też, że niedopuszczalne jest zastosowanie per analogiam przepisów odnoszących się do biegu terminu zaskarżenia związanego ze złożeniem wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, po pierwsze dlatego, iż przepisy postępowania cywilnego nie przewidują innego, dodatkowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Artykuł 124 § 3 in fine k.p.c., określający datę doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem pełnomocnikowi z urzędu jako początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, dotyczy oznaczonej sytuacji procesowej i jako przepis o charakterze wyjątku nie podlega wykładni rozszerzającej.
Po drugie, sytuacja strony nie zgadzającej się z opinią pełnomocnika z urzędu o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej jest podobna do tej, gdy ze względu na sporządzenie takiej opinii z niezachowaniem zasad należytej staranności wyznaczony zostanie inny pełnomocnik z urzędu (art. 118 § 6 k.p.c.). Także w tym przypadku termin doręczenia odpisu z orzeczeniem pierwszemu pełnomocnikowi z urzędu ma charakter wiążący (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 czerwca 2012 r., I CZ 59/12, niepubl.). Należy zauważyć, że Sąd Najwyższy wprawdzie dostrzega szczególne okoliczności sprawy wynikające z przekroczenia dwutygodniowego terminu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (art. 118 § 5 k.p.c.), niemniej w realiach rozpoznawanej sprawy, wyrok Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem został doręczony temu pełnomocnikowi 4 maja 2022 r. i z tym dniem rozpoczął się bieg dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wyznaczony przez powoda pełnomocnik z wyboru powinien więc wnieść skargę kasacyjną z uwzględnieniem daty doręczenia odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem poprzedniemu pełnomocnikowi powoda ustanowionego dla niego z urzędu. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 98 § 1 i § 3-4, art. 99, art. 391 § 1 i art. 3941 § 3 k.p.c., art. 32 ust. 3 ustawy z 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn.
Dz.U. z 2023 r., poz. 1109) oraz przepisów § 10 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). [ł.n]