Supreme Court dismisses appeal due to missing power of attorney for Supreme Court representation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against the appellate court's decision to dismiss the case. The appellant failed to submit a specific power of attorney authorizing representation before the Supreme Court, as the previously submitted document only covered lower courts. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 6 pkt 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 w zw. z art. 394 § 3 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if the appellant fails to provide a power of attorney specifically authorizing representation before the Supreme Court, as a general authorization for lower courts does not suffice.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 41/08
POSTANOWIENIE
Dnia 18 grudnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa J. T.
przeciwko S. S.
o złożenie oświadczenia woli,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2008 r.,
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 sierpnia 2008 r.,
sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną pozwanego S. S., w sprawie o złożenie oświadczenia woli.
W zażaleniu na to postanowienie, pozwany wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Żalący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku skargi kasacyjnej w postaci
przedłożenia pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania przed Sądem
Najwyższym.
Wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu, takie umocowanie nie wynikało też z
pełnomocnictwa przedłożonego wraz z odpowiedzią na pozew. Mocodawca bowiem
posłużył się bardzo ogólną formułą „sądy właściwe do rozpoznania sprawy”. Zgodnie z
poglądem przedstawionym w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z
dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. III CZP 142/07, opubl. w OSNC 11/2008 poz. 122, przez
„sprawę” należy rozumieć zespół czynności procesowych stron i sądu rozpoczętych
wniesieniem pozwu a zakończonych wydaniem orzeczenia co do istoty sprawy.
Oznacza to, że przedłożone pełnomocnictwo obejmowało jedynie umocowanie do
występowania przed sądem I instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym.
Tym samym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 2
k.p.c.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art. 3941 §
3 k.p.c.).