Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 40/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to value below 50,000 PLN threshold.

Numero d'incarto III CZ 40/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendants against a lower court's rejection of the plaintiffs' claim. The lower court found the dispute involved property rights and compensation claims totaling under 50,000 PLN, which falls below the statutory threshold for cassation. The Supreme Court upheld this decision, rejecting the defendants' argument that the case had a non-material character and noting the defendants' attempt to artificially inflate the value was invalid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 222 § 2 k.c.; A cassation appeal is inadmissible in property rights cases where the subject matter value is below 50,000 PLN, and claims for compensation for non-property rights are considered property rights if they serve material interests.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility ratio valoris threshold property rights classification compensation claims art 3982 k.p.c. valore litigioso confisca di valori patrimoniali valore limite di stima

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Art. 222 § 2 k.c.
299 oraz powołane tam dalsze orzecznictwo).Wartość przedmiotu sporu w zakresie roszczenia negatoryjnego (art. 222 § 2 k.c.) została wyrażona kwotą 10 000 zł (k.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
art. 3982 § 1 k.p.c
Każde z tych żądań miało majątkowy charakter, przy czym ich wartość, zarówno ujętych osobno, jak i łącznie, nie przekracza kwoty 50 000 zł, warunkującej dopuszczalność skargi kasacyjnej zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 191 k.p.c
W razie kumulacji przedmiotowej roszczeń (art. 191 k.p.c.), wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym jest uwarunkowana przedmiotem rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji i zakresem oraz kierunkiem jego zaskarżenia (por.
art. 144 k.c
222 § 2 w związku z art. 144 k.c.), stanowi emanację prawa własności i służy jego ochronie, toteż sprawę o takim przedmiocie należy uznać – wbrew stanowisku pozwanych – za sprawę o prawa majątkowe w rozumieniu art.
art. 222 § 2 k.c
299 oraz powołane tam dalsze orzecznictwo).Wartość przedmiotu sporu w zakresie roszczenia negatoryjnego (art. 222 § 2 k.c.) została wyrażona kwotą 10 000 zł (k.
art. 39821 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 111/05
Supreme Court rules that appeals against apartment owners' resolutions on management are property rights cases.
III CZP 54/09
Fixed court fee for personality rights applies only to non-monetary claims, not monetary damages.
V CSK 291/11
Cassation appeal dismissed; separate proceedings mean costs cannot be summed with third-party intervenor's share.
III CZ 42/14
Supreme Court dismisses appeal on utility model protection where value threshold was not met.
II CZ 87/14
Supreme Court dismisses cassation appeal in property dispute where claim value is under 50,000 zloty.
III CZ 53/16
Appeal dismissed due to failure to pay filing fee within the statutory deadline under Polish Civil Procedure Code.
I CSK 651/23
Cassation appeal dismissed as inadmissible because the disputed value was below 50,000 PLN threshold. The court rejected the defendant's claim based on the main claim's value. The appeal was inadmissible ratione valoris due to incorrect valuation. The court ruled the appeal inadmissible because the disputed value was below the statutory threshold. The appeal was dismissed because the value of the main claim was under 50,000 PLN. The court found the appeal inadmissible due to the disputed value being below the legal limit.
V CZ 162/02
Negative ownership claim dismissed as property right; non-property claims barred from cassation due to value threshold.
IV CK 306/03
31, z dnia 13 listopada 2003 r., IV CK 306/03, z dnia 30 stycznia 2017 r., IV CSK 369/16 i z dnia 8 lutego 2018 r., II CZ 104/17).
IV CSK 369/16
Supreme Court dismisses cassation appeal in nuisance case due to insufficient value of subject matter under civil procedure code.
II CZ 104/17
Supreme Court dismisses appeal on property rights claim, ruling it is a monetary matter despite personal injury arguments.
II CZ 25/07
Civil appeal dismissed; personal injury compensation claim deemed property rights case under 50k threshold.
II CZ 75/07
Non-property damage compensation claim dismissed as inadmissible due to value below 50,000 zł threshold.
II PZ 17/10
Supreme Court dismisses appeal for mobbing damages under Polish law as a property claim below threshold.
III CZ 153/02
Cassation dismissed because claim value under 50,000 PLN; only challenging division principle allows higher value.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 40/25 POSTANOWIENIE 28 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 sierpnia 2025 r. w Warszawie‎zażalenia B.K., J.K. i A.K.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Ostrołęce‎z 23 grudnia 2024 r., I WSC 14/24 (I Ca 198/24),‎w sprawie z powództwa S.S., U.Ż., E.K. i A.Ż.‎przeciwko B.K., J.K. i A.K.‎o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zapłatę, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce odrzucił skargę kasacyjną pozwanych B.K., J.K. i A.K. od wyroku tego Sądu z dnia 18 lipca 2024 r. w sprawie z powództwa S.S., U.Ż., E.K. i A.Ż. o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zapłatę. Sąd Okręgowy wskazał, że przedmiotem sporu były żądania przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zapłaty zadośćuczynienia z tytułu naruszenia dóbr osobistych. Każde z tych żądań miało majątkowy charakter, przy czym ich wartość, zarówno ujętych osobno, jak i łącznie, nie przekracza kwoty 50 000 zł, warunkującej dopuszczalność skargi kasacyjnej zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. Oznaczenie – po wezwaniu Sądu – wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej na kwotę 82 385 zł było w tym stanie rzeczy jedynie nieuzasadnionym zwiększeniem wartości przedmiotu zaskarżenia w celu przekroczenia progu kasacyjnego.

Postanowienie Sądu Okręgowego zaskarżyli zażaleniem pozwani, zarzucając, że sprawa ma w istocie niemajątkowy charakter, i wnosząc z tej przyczyny o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Przedmiotem sprawy są prawa majątkowe, jeżeli zgłoszone żądanie zmierza do ochrony dobra o majątkowym charakterze, służąc realizacji interesów majątkowych.

O kwalifikacji tej decyduje typowy interes, jaki realizuje sporne prawo. Za majątkowe uznaje się prawa rzeczowe, wierzytelności opiewające na świadczenia majątkowe, prawa majątkowe małżeńskie i prawa własności intelektualnej (zob. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2005 r., III CZP 111/05, OSNC 2006, Nr 11, poz. 183 i z dnia 16 października 2009 r., III CZP 54/09, OSNC 2010, Nr 3, poz. 34, oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2012 r., V CSK 291/11, z dnia 16 października 2014 r., III CZ 42/14, z dnia 28 stycznia 2015 r., II CZ 87/14 i z dnia 8 grudnia 2016 r., III CZ 53/16).

W razie kumulacji przedmiotowej roszczeń (art. 191 k.p.c.), wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym jest uwarunkowana przedmiotem rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji i zakresem oraz kierunkiem jego zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2024 r., I CSK 651/23).W okolicznościach sprawy Sąd Okręgowy, na skutek apelacji powodów, uwzględnił roszczenie negatoryjne, jak również roszczenie pieniężne, zasądzając solidarnie od pozwanych na rzecz każdego z powodów kwotę 2500 zł. W tym też zakresie wyrok Sądu Okręgowego został zaskarżony skargą kasacyjną.

Dopuszczalność skargi kasacyjnej należało w związku z tym ocenić odrębnie w odniesieniu do każdego z roszczeń objętych zakresem zaskarżenia. Żądanie przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zaniechania immisji, których źródłem jest sąsiednia nieruchomość (art. 222 § 2 w związku z art. 144 k.c.), stanowi emanację prawa własności i służy jego ochronie, toteż sprawę o takim przedmiocie należy uznać – wbrew stanowisku pozwanych – za sprawę o prawa majątkowe w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c., chociażby skutki wyroku oddziaływały również na sferę niemajątkową właścicieli sąsiadujących nieruchomości (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2002 r., V CZ 162/02, OSNC 2004, nr 2, poz. 31, z dnia 13 listopada 2003 r., IV CK 306/03, z dnia 30 stycznia 2017 r., IV CSK 369/16 i z dnia 8 lutego 2018 r., II CZ 104/17).

Zgodnie z utrwaloną judykaturą, sprawą o prawa majątkowe jest również sprawa, której przedmiotem jest żądanie zapłaty zadośćuczynienia, czego nie zmienia fakt, że roszczenie to winno służyć ochronie prawa niemajątkowego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2007 r., II CZ 25/07, z dnia 2 października 2007 r., II CZ 75/07 i z dnia 9 czerwca 2010 r., II PZ 17/10, OSNP 2011, nr 23-24, poz. 299 oraz powołane tam dalsze orzecznictwo).Wartość przedmiotu sporu w zakresie roszczenia negatoryjnego (art. 222 § 2 k.c.) została wyrażona kwotą 10 000 zł (k. 70).

W zakresie roszczeń pieniężnych ich wartość wyrażała się żądaną kwotą, tj. łącznie kwotą 10 000 zł, co wynikało z pozwu (k. 1-2). Wartość przedmiotu zaskarżenia w łącznej kwocie 20 000 zł została wskazana wprost w apelacji powodów (k. 296v) i nie była modyfikowana w dalszym etapie postępowania; roszczenie negatoryjne Sąd Okręgowy uwzględnił ponadto tylko częściowo. Sąd Najwyższy, oceniając dopuszczalność skargi kasacyjnej, nie jest związany wskazaną w niej wartością przedmiotu zaskarżenia i weryfikuje ją na podstawie materiału sprawy, z pominięciem art. 25 i 26 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60, z dnia 20 lutego 2015 r., V CSK 239/14, z dnia 13 marca 2015 r., III CZ 13/15 i z dnia 12 lipca 2023 r., III CZ 90/23 i powołane tam dalsze orzecznictwo).

Idąc tym torem, należało uznać, że wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym – w odniesieniu do każdego z roszczeń uwzględnionych przez Sąd Okręgowy i objętych zakresem zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym – lokowała się poniżej dolnej granicy dopuszczalności skargi kasacyjnej. Wskazanie w skardze kasacyjnej – na wezwanie Sądu – wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 82 385 zł (k. 496) należało natomiast uznać za wadliwe (por. art. 368 § 2 w związku z art. 39821 k.p.c.), jeśli bowiem dotychczasowa wartość przedmiotu sporu i zaskarżenia wyrażana była kwotą 10 000 zł w odniesieniu do każdego ze skumulowanych roszczeń, to niedopuszczalne jest jej instrumentalne podwyższenie w celu dostosowania jej do wysokości dolnego progu dopuszczalności skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2017 r., III CZ 43/17, z dnia 7 września 2018 r., III CZ 33/18 i z dnia 10 maja 2024 r., II CSKP 1435/22).W konkluzji, Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że skarga kasacyjna była niedopuszczalna z uwzględnieniem kryterium ratio valoris, a tym samym winna podlegać odrzuceniu (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (K.G.) [a.ł] ‎