Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 40/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-appealable order and lack of standing under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 40/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against a ruling on litigation costs. The court found the appeal inadmissible because it targeted a decision of the Supreme Court itself, which is not appealable under the Civil Procedure Code, and because the appellant lacked the required legal standing to file it. Consequently, the appeal was dismissed without further examination of the merits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 1, 11 k.p.c.: Appeals against Supreme Court rulings are inadmissible as the Supreme Court is a court of last instance; appeals must be filed by parties with procedural standing.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code Supreme Court jurisdiction inadmissible appeal procedural standing court of last instance litigation costs procedural defect spese di procedura

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Przymus adwokacko-radcowski ustanowiony w art. 871 § 1 k.p.c. obejmuje wszelkie postępowania, które przynależą do właściwości Sądu Najwyższego.
Art. 871 § 2 k.p.c.
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c., które jednakże nie wystąpiły w niniejszej sprawie.
Art. 130 § 5 k.p.c.
skutkuje jego zwrotem, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 130 § 5 k.p.c.).
Art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 3 kpc (w zw.
Art. 3986 § 2 in fine k.p.c.
z art. 3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Przypomnieć należy, że zarówno art. 3941 § 1 k.p.c., jak i art.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
3941 § 1 k.p.c., jak i art. 3941 § 11 k.p.c., podobnie do uchylonego obecnie art.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
postanowieniu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zasądzonych od niego na rzecz pozwanej, wyrażając przekonanie o jego niesprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało odrzuceniu z dwóch niezależnych powodów.Po pierwsze, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 40/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa C. K.‎przeciwko A. Ł.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2022 r.,‎na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2021 r., sygn. akt V CSK 279/21, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 5 sierpnia 2021 r., wydanym w sprawie V CSK 279/21, o zapłatę z powództwa C. K. przeciwko A. Ł., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda, zasądził od skarżącego na rzecz pozwanej kwotę 2 700 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego i przyznał działającej w sprawie pełnomocniczce powoda 2 700 zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu.Powód wniósł zażalenie na zawarte w ww. postanowieniu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zasądzonych od niego na rzecz pozwanej, wyrażając przekonanie o jego niesprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało odrzuceniu z dwóch niezależnych powodów.Po pierwsze, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c., które jednakże nie wystąpiły w niniejszej sprawie.

Przymus adwokacko-radcowski ustanowiony w art. 871 § 1 k.p.c. obejmuje wszelkie postępowania, które przynależą do właściwości Sądu Najwyższego. Zasadniczo wniesienie pisma z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. skutkuje jego zwrotem, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 130 § 5 k.p.c.). Odmienny skutek przewiduje m.in. art. 3986 § 3 kpc (w zw. z art. 3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na wniesieniu go przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, stanowi verba legis inną przyczynę niedopuszczalności tego środka zaskarżenia i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia (postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15, 7 maja 2014 r., II CZ 19/14).Po drugie, nawet gdyby złożone w sprawie zażalenie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podlegałoby odrzuceniu z uwagi na to, że złożono je od postanowienia Sądu Najwyższego.

Katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, zawarty jest aktualnie w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. Wyliczenie to ma charakter wyczerpujący. Postanowienie zakwestionowane przez skarżącego nie zostało wymienione w przytoczonych przepisach, co przesądza o niedopuszczalności zażalenia. Przypomnieć należy, że zarówno art. 3941 § 1 k.p.c., jak i art. 3941 § 11 k.p.c., podobnie do uchylonego obecnie art. 3941 § 2 k.p.c., dotyczą postanowień Sądu drugiej instancji; żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest bowiem zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji tego sądu (postanowienia Sądu Najwyższego z: 22 listopada 2010 r., III SO 3/10 oraz 9 marca 2011 r., III SO 1/11, 29 lipca 2020 r., IV CSK 132/19).Z przytoczonych względów zażalenie wniesione przez powoda podlegało odrzuceniu.