Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 40/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of mandatory legal counsel in Supreme Court proceedings.

Numero d'incarto III CZ 40/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's order rejecting their appeal, citing a violation of mandatory legal representation rules. The appellant argued that the lower court failed to inform them of the requirement to use a professional lawyer, claiming this deprived them of procedural rights. The court ruled that the mandatory nature of legal counsel in Supreme Court proceedings applies regardless of whether the party was explicitly warned, rendering the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 5 k.p.c.: The mandatory requirement for legal counsel in Supreme Court proceedings is absolute and applies irrespective of whether the party was informed; failure to comply results in inadmissibility of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory legal counsel Supreme Court proceedings inadmissibility of appeal procedural warning legal representation rules

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
ze względu na niezachowanie przez skarżącego przymusu adwokacko-radcowskiego.W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił, że doszło do naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 871 § 1 w związku z art.
Art. 5 k.p.c.
168 i 124 k.p.c.), wszystkie zarzuty zażalenia sięgające do art. 5 k.p.c. i eksponujące nieudzielenie powodowi stosownych pouczeń, są bezzasadne, sam zaś wybór środka procesowego - zażalenia na postanowienie z dnia 18 kwietnia 2017 r.
Art. 168 k.p.c.
art. 168 i 124 k.p.c.), wszystkie zarzuty zażalenia sięgające do art.
Art. 124 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
- jest oczywiście wadliwy.Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 5 k.p.c
871 § 1 w związku z art. 5 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
ze względu na niezachowanie przez skarżącego przymusu adwokacko-radcowskiego.W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił, że doszło do naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 871 § 1 w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 40/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Grzegorz Misiurek‎SSN Anna Owczarek w sprawie ze skargi M.R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]. z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I ACa […] i poprzedzającym go wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 lutego 2014 r., sygn. akt I C […] w sprawie z powództwa M.R.‎przeciwko J.L.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2017 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […].‎z dnia 18 kwietnia 2017 r., sygn. akt I ACa […], oddala zażalenie oraz oddala wniosek pełnomocnika powoda o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Powód M.R. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie I ACa […] Sądu Apelacyjnego w […]., którą ten Sąd - postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r. - odrzucił.Zażalenie powoda na to postanowienie, sporządzone przez niego osobiście, bez udziału zawodowego pełnomocnika, zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 kwietnia 2017 r. ze względu na niezachowanie przez skarżącego przymusu adwokacko-radcowskiego.W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił, że doszło do naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 871 § 1 w związku z art. 5 k.p.c. przez „brak pouczenia” powoda o „konieczności złożenia takiego środka zaskarżenia wyłącznie przez profesjonalnego pełnomocnika”, ewentualnie o możliwości żądania ustanowienia takiego pełnomocnika z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przymus adwokacko-radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, ustanowiony w art. 871 § 1 k.p.c., ma charakter bezwzględny, co oznacza, że strony - także kuratorzy i przedstawiciele ustawowi - nie mogą, z zastrzeżeniem § 2 i 3, występować w tym postępowaniu osobiście, lecz muszą być reprezentowani przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych.

Bezwzględność tego przymusu oznacza również, że obowiązuje on niezależnie od tego, czy strona została o nim pouczona; jeżeli do takiego pouczenia nie doszło, a czynność dokonana przez stronę z poniechaniem przymusu spowodowała dla niej ujemne skutki w postaci odrzucenia środka zaskarżenia, a w konsekwencji upływu terminu do wniesienia tego środka w sposób prawidłowy, strona może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, ustanawiając zawodowego pełnomocnika lub żądając jego ustanowienia na podstawie art. 117 i nast. k.p.c.W tej sytuacji, wobec bezwzględnego działania przymusu adwokacko-radcowskiego, mającego wsparcie w przepisach ochronnych (np. art. 168 i 124 k.p.c.), wszystkie zarzuty zażalenia sięgające do art. 5 k.p.c. i eksponujące nieudzielenie powodowi stosownych pouczeń, są bezzasadne, sam zaś wybór środka procesowego - zażalenia na postanowienie z dnia 18 kwietnia 2017 r. zamiast wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 lutego 2017 r. - jest oczywiście wadliwy.Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).Wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oddalono, gdyż nieskuteczne czynności pełnomocnika, oparte na oczywiście wadliwym doborze środka procesowego, uchybiające przez to zasadom profesjonalizmu, nie są udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadniają przyznania wynagrodzenia finansowanego przez Skarb Państwa (por. np. postanowienia z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123, z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178, z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41, z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSNC-ZD 2011, nr C, poz. 72 i z dnia 2 grudnia 2011 r., III CZ 69/11, OSNC-ZD 2013, nr A, poz. 12). jw